सागर श्रेष्ठ/साउदी अरेविया

साउदी अरेविया स्थित दमामको नेपालीहरुको सबै भन्दा जेठो संस्था प्रवासी नेपाली सेवा समितिले आफ्नो १० औं वाषिर्क उत्सव तथा महाधिवेशन भव्यताको साथ सम्पन्न गरेको छ । साउदी अरेवियाको लागी पहिलो लोकतान्त्रीक राजदुत श्री हमिद

Darsakharu
अन्सारीको प्रमुख आतिथ्य तथा निवर्तमान अध्यक्ष श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूको सभापतित्वमा दमाम स्थित एक हलमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रममा नेपाली दुताबास साउदी अरेवियाको लागी प्रथम सचिव लोक बहादुर थापा, पुष्पराज भटर्राई, गैर आवसीय नेपाली संघ, राष्ट्रिय समन्वय समिति साउदी अरेवियाका अध्यक्ष श्री गोपाल घिमिरे लगायत विभिन्न संघ संस्थाको प्रतिनिधीर्,र् इन्जीनियर, व्यापारी, साहित्यकार, पत्रकार, लेखक आदिको उलेखनीय उपस्थिती रहेको थियो । (more…)

सागर श्रेष्ठ/साउदी अरेविया
साउदी अरेविया जहाँ परिवार सहित बस्ने नेपालीहरुको संख्या उल्लेख्य नभएता पनि १०० औं को संख्यामा भई सकेको अनुमान गर्न सकिन्छ । पछिल्ला दिनहरुमा प्रवासी नेपालीहरुको जमघट हुने माध्यम भनेको साना साना बच्चाहरुको जन्मदिवस हो । विगत केहि महिना देखी प्रत्येक महिना जसो एक दर्ुइवटा बच्चाहरुको जन्मदिवस भब्यताको साथ मनाउने गरेको पाईन्छ । अझ रोचक कुरा के छ भने यस्ता जन्मदिवस हरुमा आफ्ना नातेदार, साथीभाईहरुको उपस्थितिको बाबजुद साउदी अरेवियामा रहेका विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख तथा प्रतिनिधी, बुद्विजीवीर्,र् इन्जीनियर, पत्रकार, र्सबसाधारण आदीको साथसाथै दुताबास परिवारको समेत उपस्थितिले गर्दा कार्यक्रम अन्यन्त रमाईलो र औपचारिक हुने गरेको पाईएको छ ।
यसै क्रममा मिति २००७ मार्च २८ तारिखको दिन साउदी अरेवियाको रियाद स्थित एक स्थारामा माथि उल्लेखित ब्यक्तिहरुको उपस्थितिमा के. वि. यावा र विमला यावाको शुपुत्री नुमापुङ्गले पहिलो वशन्त पार गरेको पावन अबसरमा नेपाली परिकारको खाना सहित भव्य रुपमा पहिलो जन्म दिवस मनाएको छ । उक्त अवसरमा सम्पर्ुण्ा उपस्थिति महानुभाबहरुले उपहार सहित जन्म दिवसको उपलक्ष्यमा नुमापुङ्गको सुस्वास्थ्य, दिर्गायु र उत्तरोतर प्रगतिको कामना गरेका थिए ।

नेपालमा लोकतन्त्र पश्चात पहिलो लोकतान्त्रीक राजदुत महामहिम जनदुत हमिद अन्सारी ज्यूलाई गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद साउदी अरेवियाको पहलमा विभिन्न संघ संस्थाको तर्फाट औपचारिक स्वागत गरिएको छ । (more…)

सागर श्रेष्ठ
हालसालै कुबेतमा नेपालको सिन्धुपाल्चोक स्थाई घर भएकी डोल्मा सर्ेपालाई कुबेती स्थानिय अदालतले दिएको मृत्यु डण्डले नेपाल लगाएत विश्वमा रहेका नेपालीहरुको ध्यान आर्कषण गर्राईरहेको छ । आ-आफ्नो क्षेत्रबाट साथै कुटनितिक प्रयास पनि भई रहेको छ उनलाई बचाउनलाई । उनले त गल्ती गरेरै सजायको भागी भएकी होली उनलाई मृत्यु डण्डबाट बचाउन हामी सबैको कर्तब्य हो यसको लागी हर प्रयास भई रहेको छ । यहाँ जीउदै मरेका धेरै नेपाली दिदीबहिनीहरुछन् । तर उनीहरुलाई बचाउने कस्ले ?नेपाली महिलाहरु विदेश आउनु रहर होईन बाध्यता हो । यो बाध्यता कस्ले बनायो ? किन बाध्य भईन बिदेशीन ? यस विषयमा सम्बन्धीत निकायले ध्यान दिन जरुरी छ । (more…)

सागर श्रेष्ठ
जनवारी १९/साउदी अरेविया
गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद साउदी अरेवियाले यहि मिति २००८ जनवारी २५ तारिषको दिन साउदी अरेवियामा स्थापित विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख तथा प्रतिनिधी, बुद्विजीबी, समाजसेवी, पत्रकार, ब्यापारी, लेखक, कलाकार, र्सवसाधारण आदिको उपस्थितीमा पहिलो पटक एन्आर्एन्ए सम्बन्धी सबैलाई जानकारी दिने उदेश्यले एन्आर्एन्ए विशेष जानकारी तथा समन्वयात्मक कार्यक्रम भब्य रुपमा गर्दैछ । (more…)

सागर श्रेष्ठ,जनवारी १४, साउदी अरेविया ।
नेपाल सरकारको ठोस बैदेशीक निती नहुनु । म्यान पावरहरुको लापर्बाही आदीको कारणले गर्दा नेपालीहरु बिदेश आएर ठगिने क्रम दिन प्रतिदिन बढी रहेको छ । नेपालमा गरेको सम्झौता अनुसार यहाँ आएर सुबीधाहरु नपाएपछि नेपालीहरु भागेर काम गर्नेको संख्या साउदी अरेवियामा मात्र ७० हजार भन्दा बढी भई सकेको अनुमान गर्न सकिन्छ । यसरी भागेर काम गर्नेहरु नेपाल र्फकने बेलामा एउटै मात्र बाटो जेद्वा हो ।
हाम्रा पि एन एन सहयोगी मित्र देबेन्द्र कर्नले जेद्वा बाट पठाएको समाचार अनुसार एक नेपालीको बेबारिसे अबस्थामा मृत्यु भएको खबर छ । प्राप्त जानकारी अनुसार नेपाल र्फकने क्रममा जेद्वा पुगेका राक गा वि स वडा नं ५ रोल्पा, नेपालका बल बहादुर बि क जेद्वाको साह्राफिया पुलमुनी गत १० जनवारी २००८ को दिन बेबारिसे अबस्थामा मृत्यु भएको छ । अन्दाजी ३०-३५ बर्षा वि क लाई मुटु सम्बन्धी रोग थियो । प्रारंम्भीक अनुमान अनुसार अति जाडोको कारण उसको मृत्यु भएको हुनर्ुपर्छ ।
स्मरण रहोस जेद्वाबाट नेपाल र्फकने प्रत्येक नेपालीहरु उक्त पुलमुनी गएर बस्नु पर्दछ अनि पुलिसले आएर समातेर जेलखानामा हाली प्रकृया पुर्‍याएर नेपाल एम्बेसीको सहयोगमा नेपाल पठाउने गर्दछ ।
यस विषयमा हाम्रा सहकर्मी कर्न जीले एम्बेसीमा जानकारी लिदा कन्सुलर तथा का ब राजदुत प्रकाश कुमार सुबेदी ज्यूको अनुसार भागेर काम गरेको र कुनै र्रर्ेकडहरु पनि नभएकोले यस सम्बन्धमा लासलाई नेपाल पठाउन कसैले सहयोग गर्छ भने लास नेपाल पठाउन आवश्य सहयोग गर्ने बचन दिनु भएको जानकारी गराउनु भएको छ ।
वि क को नातेदार कसैले पनि अहिले सम्म सर्म्पर्क नगरेकोले कोहि ब्यक्तिले चिन्नु भएको छ भने देबेन्द्र कर्न ज्यूलाई ००९६६-५०२३७२२३९ मा अथवा पि एन एन कोर् इमेल ठेगनामा सर्म्पर्क गर्नहुन हार्दिक अनुरोध गरिन्छ । साथै विभिन्न संघ संस्था, समाजसेवी मित्रहरुलाई उक्त लास नेपाल पठाउनलाई आर्थिक सहयोग गर्नहुन पि एन एन हार्दिक अपिल गर्दछ । कुनै पनि सहयोग गर्नुहुने संघ संस्था तथा ब्यक्तिहरुले र्डाईरेक्ट नेपाल एम्बेसी रियादमा पनि सर्म्पर्क गर्न सक्नुहुनेछ ।

सागर श्रेष्ठ, साउदी अरेविया
डिसेम्बर २४, साउदी अरेविया, मुस्लीमहरुको पवित्र चाड बकर््रर् इद तथा नयाँ वर्ष२००८ को पावन अबसरमा हिमालयन यूथ क्लब साउदी अरेवियादारा सञ्चालीत साउदी अरेविया ब्यापि खुल्ला अन्तर भलिबल प्रतियोगीता भब्यताको विच सम्पनन भएको छ ।
साउदी अरेविया तामिमी क्याम्पको खेल मैदानमा साउदी अरेवियाको लागी नेपाली दुताबासका कन्सुलर तथा का. ब. राजदुत महामहिम श्री प्रकाश कुमार सुबेदी ज्यूद्वारा उदाघाटन गरिएको उक्त खेलको सभापतित्व हिमालयन क्लबका अध्यक्ष श्री केहर थापा ज्यूले गर्नु भएको थियो । उक्त खुल्ला भलिबल प्रतियोगीतामा साउदी अरेवियाका विभिन्न क्षेत्रबाट २२ नेपाली टिमहरुले सहभागीता जनाएका थिए । स्थानिय समय अनुसार दिनको करिव ०१ः१० मा उदाघाटन गरिएको उक्त समारोहमा गैर आवसीय नेपाली संघ अन्तराष्टिय समन्य परिषदका साउदी अरेवियाबाट प्रतिनिधित्व गर्नुहुने राम बहादुर बेलबासे, राष्टिय समन्य परिषद साउदी अरेवियाका स्टाबलीसमेन्ट, अध्यक्ष लगाएत विभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधीहरु, ब्यापारी, समाजसेवी, पत्रकार आदीको साथ साथै हजारौ खेलप्रेमी नेपालीहरुको उपस्थिती रहेको थियो । (more…)

सागर श्रेष्ठ
भन्छन श्रीमान श्रीमतिको झगडा परालको आगो, अनि श्रीमान श्रीमति विचमा भएको हजारौं गल्तीहरुलाई माफ गरिन्छ तर यहाँ उल्लेख गर्नु खोजेको कुरामा त्यसो भएन । एक नेपाली महिलाको पिडा न त त्यो जागीर दिनेले बुEmन सक्यो न त संगै जीउने संगै मर्ने भन्ने श्रीमान ले नै बुEmन सक्यो । आज भन्दा करिब २-३ महिना पहिले घरमा सामान्य झगडा भई माईति गएकि आफ्नी श्रीमतिको एक्कासी आपतमा परेकी छे विदेशमा भन्दा नवलपरासी माकर २ बार्देघाट चिसापानीको दर्ुजा बुढामगर तिनछक परेका छन । (more…)

Pls Cleck Here

सागर श्रेष्ठ
नेपाल सरकारको फितलो बैदेशीक रोजगार सम्बन्धी निती नियम, म्यान पावरहरुको लार्पबाहि, कम्पनिले आफ्नो दाईत्वबाट पछि हट्नु, कामदार हरुको अनुभबको कमी आदीले गर्दा साउदी अरेवियामा मात्र भागेर काम गर्नेहरुको संख्या ३० हजार नाघी सकेको अनुमान गर्न सकिन्छ । यहाँका प्राय कम्पनिहरुले नेपालमा गरेको सम्झौता अनुसार तलब तथा सुविधा नदिनु, चार पांच महिना सम्म तलब नदिनु, कठिन काम गर्नु पर्ने आदी कारणहरुले गर्दा भागेर काम गर्नेहरुको संख्या दिन प्रतिदिन बढीरहेको छ । त्यति मात्र नभएर एक कम्पनि बाट सोझा नेपालीहरुलाई ललाई फकाई विभिन्न प्रलोभनहरु देखाएर कमिशन खाएर भगाएर अर्कै कम्पनिमा काम मिलाई दिने दलालहरुको संख्या पनि दिन प्रतिदिन बढ्दै गर्ैइरहेको छ । यसरी कमीशनमा अर्को कम्पनिमा काम मिलाई दिदा एक ब्यक्ति बराबर एक दिनमा १ देखी १० रियाल सम्म कमिशन खाने गरेको थाहा भएको छ । यसरी भगाएर १०० जनालाई मात्र अर्को कम्पनीमा काम लगाई दिने हो भने महिनामा बसि बसि १५ देखी २५ हजार सम्म कमाउने गर्दछ । (more…)

- महेश्वर श्रेष्ठ
नेपाल अहिले अत्यन्त संवेदनशील संक्रमणकालीन अवस्थाबाट गुज्रिरहेको छ । २००७ सालदेखि फछ्र्यौछ हुन नसकिरहेको संविधानसभाको निर्वाचन भएमा एकातिर राजतन्त्र रहने कि नरहने भन्ने फैसला हुनेवाला छ भने अर्कोतर्फदेश स्वशासन सहितको संघीय राज्यको स्वरुप ग्रहण गर्ने दिशातर्फउन्मुख भएको छ । (more…)

पि एन एन सम्बाददाता, काठमाण्डौ, अञ्जना बैद्य श्रेष्ठ, काठमाडौं
बैदेशिक रोजगारीबाट फर्केका महिलाहरु, तीनका परिवार तथा बैदेशिक रोजगारीसंग प्रत्यक्ष । अप्रत्यक्ष रुपमा सरोकार राख्ने ब्यक्ति तथा सघ संस्थालाई समेटेर पौरखी नेपालले तीजको बिशेष उपलक्ष्यमा पौरखी तीज महोत्सव यही मिति २०६४ भाद्र २२ गते काठमाडौंमा आयोजना गरेको छ । (more…)

कथा

म रोएकी छु , असाध्य संग मन कुँडिएको छ । स्वदेशको सम्झना र विदेशको पिडाले मन भक्कानिएर ढिकीको मुसलले थिचिएको हात जस्तो छिया-छिया भएर चहर्याईरहेको आँत लिएर म कतार प्रवासिन बाध्य भएकी थिएँ । काखमा पसारेर आमाको ममत्व प्रदान गर्दै आफ्नै छातिको लाम्टा पनि धित मर्ने गरी चुसाउन नपाई त्यो मेरो गर्भे टुहुरो दुधे बालक छोरो माईतिको पोल्टामा फालेर म आज कतारमा विरासत जीवन बिताउन बाध्य भएकी छु । मेरो लोग्ने जीउँदो हुँदा म नन्द देवरको नजरमा त्रेतायुगको सीता भाउजुको उपमाले अलंकारीत थिएँ । सासु ससुराको नजरमा कुलीन बुहारी थिएँ । मेरो लोग्नेको असमायिक निधनले मेरो सारा संसार अन्धकार नै अन्धकारले घेरीएर पात झरेको चैत मासको खयरको नांगो रुखझैँ निर्जीव जडमा अवसानित हुन पुगेँ । म सधवा बाट बिधवामा पदार्पित हुन पुगेँ । कर्मघरबाट म मा गरीने व्यवहारमा क्रमशः परर्ीवर्तन आउन थाल्यो । खसम गुम्नुको पिडाले मरेतुल्य भएकी म विधवा बुहारी माथि संवेदनशैलीमा ‘ तिमी त हिजो सम्म यो घरको बुहारी मात्र थियौ आज बाट तिमी नै यो घरको हाम्रो छोरा पनि हौ’ भन्ने सासुको बोलीमा रुखोपना मात्र हैन गालीका शव्द्ध पनि बर्सिन थालेको थियो । ‘संघारे राँडी , कुलंघारनी , मेरो छोरो टोकुवा’ , आदिर् इत्यादि गाली गलौज सासुको मुखबाट मलाई प्रक्षेपित गरीनु सामान्य नै भैसकेको थियो । मेरो सासुको छोरा मेरो पनि त पोई नै हो नि । उहाँको आकस्मिक निधनको परमपिडा मेरो सासु ससुरालाई भन्दा मैले नै बढि महसुस गर्नु परेको थियो । नितान्त एकान्तता र निस्सारलाग्दो एकांकीपनाको वियोगमा वहाँहरु भन्दा म नै बढी पिडीत थिएँ यस वियोगमा । चुरा, पोते, सिन्दुरको अवसान संगै मर्ुदाघाट तुल्य भएकी म प्रति सहानुभूति देखाउनुको सट्टा उपहास गरीने सिलसिला म मा अविच्छिन्न रुपमा बषिर्न थाले पछि मेरो पनि धर्ैयताको बाँध टुट्न थाल्यो । एक बिधवाको हरेक चिसो रातको असैहृय पिडा मेरो अर्को टड्कारो पिरलो बन्न पुगेको थियो ।
एक त हामी नारी जाति भाग्य, संर्घष्ा र परपुरुषमा निर्भर भएर बाँच्नु पर्ने बाध्यता । बैबाहिक लगनगाँठोमा बाँधिएपछि श्रीमानको घरलाई आफ्नै घर सम्झेर बिताउनु पर्ने बिवशता । पर्ुण्ारुपमा नवीन महसुस हुन्थ्यो जन्म घर भन्दा मेरो लोग्नेको त्यो मेरो कर्म घर । अड्कलेर श्वाश प्रश्वाशको खलाँती चलाउनु पर्ने जङ्गी कायदा कानुन । घर भित्र बाहिर गर्दा पाईतालाको आवाज शुन्यप्राय हुनु पर्ने । घर धन्दा सकीओरी सासुको गोडामा तेल मालिश गर्नु पर्ने मेरो नित्य दैनिकी । किशोरी अवस्थामा घाँघर र मिडीमा नै माईतिघरमा खुट्टे र काने काने पिच्च्ाा खेल्दै किशोरीपना सिनित्त भ्याएकी म नब बधुमा बढुवा भएर लोग्नेको घरमा आए पछि साडी पेटीकोट लगाउनु पर्ने बाध्यता । साडीको व्यवस्थित पहिरन लगाउन पनि अनभिज्ञ म साडीको मुज्जा पार्न पनि राम्रो संग जानेकी थिइन । ‘झुम्राको पुतली जस्ती बुहारी भित्र्याएर लप्टन बुढाले के रमिता गरेका हुन् कुन्नि खै -’ भन्दै एकाथरी छिमेकीले म प्रति इंगित गर्दै शव्द्धबाण प्रहार गर्न पनि चुक्थेनन् ।
दुलही हुँदाको क्षणमा पनि के के जाति हो कुन्नि, सोह्र श्रृंगारको लिपपोत पनि अरुले नै गरीदिएका थिए । साडी व्लाउजको पहिरन पनि अरुले नै लगाईदिएका थिए । व्लाउजको टाँक भन्दा पनि सानो प्वाल भएको नयाँ टाँकघरमा टाँक लगाउने प्रयासक्रममा मेरो कसिलो छातीमा छुस्स छुँदै टोलाएका संगिनीका छुच्च्ाा हातले मलाई आनन्दानुभूति भन्दा पनि काउकुति लगाएको आभाष बढि हुन्थ्यो । संगिनीका छुच्चा हात मेरो छातीको उभारमा छिल्लिने क्रममा कृत्रिम रोष प्रकट गर्थेँ । ‘लाज पचेका नकच्चरीहरु’ भन्दै सवैलाई आँखा तर्दै नजर अन्तै केन्द्रित गरेको बहाना गर्थेँ । उनीहरु प्ानि के कम थिए र ओठे जवाफ फर्काउनलाई, मलाई नानाभाँति भनेर उछित्तो काढ्थे । ‘अहिले तेरो त्यो छातीमा छुस्स छुँदा के को स्वाङ्ग पार्छर्ेे मोरी, भोली देखि भुस्तिघ्रे पोईको ८० किलोको ज्यान तेरो नौनी जस्तो मखमली ज्यान माथि ओईरिँदा पोईको स्वादमा माईतीको मोहीको स्वाद भुलिहाल्छेस् क्या रे । ढाँटी छली के कुरा भो र - हामी पनि यसै भन्थिम् पैला ।’ उनीहरुका यि शव्द्धहरुले कौतुहलता र रोमाञ्चकता म भित्र दुवै संञ्चारीत भएको थियो । अनि कल्पनारत भई म सोचमग्न हुन्थेँ । ‘के जन्मघर बिर्सर्ााे नयाँ सुत्रविद्य िलोग्नेको मनपरितन्त्र म माथि बर्सिनु नै हो त - लोग्ने संगको सहवासकालिन स्वर्गिय आनन्दको अनुभूतिले मेरो माईतिखलकको मायाको घैलोबाट माया उभाएर लोग्नेको घर तिर खन्याएर माइतिपक्षको अपनत्वपनमा कमि ल्याउने जादुको छडी हो त सहवास - मेरो एकल जीवनमा लोग्ने बनेर आउने त्यो केटाको बैंसको भारी बिसाउने चौतारी हुँ कि उ मेरा लागि -’ हामी २ मा को साधन र को साध्य हो मैले ठम्याउन सकिरहेकी थिइन ।
मेरो उमेरगत उँभौलीको अवस्थाअनुसार बुवा आमाले विधिको संस्कारजनित विधान अनुरुप मेरो बिहे गरीदिने क्रममा म दुलही बन्न जाँदै थिएँ । आँपपीपलको तरपाँया बाटो बाट ओईरिएका जन्तीपक्षका पञ्चेबाजा वादकहरु श्ाायद दुलहीको घरको ध्वजा पताका र तोरण देखेर होला मेरै घरपट्ट िनै नरसिंगा र करनाल फर्काएर जोर जोरले मुग्ध ध्वनि संप्रेषित गरीरहेका थिए ।
पञ्चेबाजाको धुन लर्ुइंटेल भञ्ज्याङ्ग माथिको पहरामा ठोक्किएर प्रतिध्वनित हुँदै लर्ुइंटेल भञ्ज्याङ्ग सम्म प्रष्ट सुनिन्थ्यो । घरको चोटामाथिको आँखीझ्यालबाट निर्निमेष रुपमा आँपपीपल बाट आएको जन्तीको लावा लस्कर हेरीरहेँ । ‘लौ न नि, आँपपीपले हरु त गाउँ नै उल्टिएर पो आएका रहेछन् । जन्ती तिरको मेरो आँखा तनाईलाई नियालेर अर्की संगिनीले व्यंग्यबाण प्रहार गरीहाली । ‘आफ्नो दुल्हा राजालाई कहिले देखौँ कहिले भेटौँ मनमा आत्तुरी त लाको रै छ नि नक्कलीलाई । नआत्ति बावै, अहिले दुल्हा राजा घोडा बाट ओर्लिएर जन्ती पर्सर्ीीके पछि पानीको रेखी काट्ने बेलामा पेट भरि हर्ेर्लिस् ।’ म लाजले मरेतुल्य भएर उसको पाखुरामा चिटिक्क चिमोटेर घुम्टो भित्र आफ्नो नजर लुकाएकी थिएँ । गोठको गाईबस्तु पारीबारीको खुल्लाफाँटमा किला ठोकेर उतै सारेर गोठलाई जन्तीको स्वागतार्थ बस्न योग्य बनाईएको थियो ।

रबि भट्ट “रोषी”
रत्ननगर, चितवन
हालः दोहा, कतार
E-mail:rabi_roshi@yahoo.com

अग्लो कद, ढाकाको दौरा सुरुवाल, कम्मरमा सेतो पटुकी, पटुकी बेरेको कम्मरको देब्रे कर्ुइनेटोमा घुसारिएको सिरुपाते भोजपुरे खुकुरी ,खुट्टामा टलक्क टल्किने बाँसबारीको जुत्ता, गोरो रुप सुहाउँदो ढाकाको टोपी, नाकको डाँडीमा टुक्रुक्क तर्ेर्सिएको कालो चश्माले त झन् सुनमा सुगन्ध थपिरहेको थियो । त्यस दिन आँगन पोलेर, गाईको पुच्छर समाएर पण्डित द्धारा आमा र बुवालाई हातमा कुश पानी थमाईदिएर समाजको अगाडि गोत्र परर्ीवर्तनको स्वघोषणा गरी एक पक्षीय भाषामा नै अभिव्यक्त गर्नुपर्दा मेरो किरिया गरी बुवा आमाको टाउकोको भारीबाट मलाई पन्छाइएको थियो । संस्कारजनित बैवाहिक रीतक्रमका थोत्रा बर्को ओढाउने क्रम अनुरुप सम्पर्ुण्ा कार्य समापन गरी छोरी बाट कसैको श्रीमती, कसैको बुहारी,कसैको भाउजु,देउरानी जस्ता यावत दर्जाबाट अलंकारित हुँदै माइतिघरबाट दुलाहा राजा घोडामा पछि पछि र म उलिनकाठमा अघि अघि मेरो लोग्नेको घरमा आएकी थिएँ ।
त्यो दिन मैले दुःखद तिक्तताको पाथी चुक निल्नु परेको थियो । सवारी दर्ुघटनाको आकस्मिकताले म अंग भंगको अवस्थामा अस्पतालको शैयामा छट्पटिरहेकी थिएँ भने मेरो श्रीमान शवगृहको मृत्युशैयामा चिरनिन्द्रामा रहनु भएको समाचारले म माथि आकाश आएर थिचेको महसुस भयो । मैले मेरो अगाडि केहि देख्न सकिरहेकी थिईन । मलाई निस्सार लाग्दो जीवन बाँच्नु एक रत्ति पनि आशा रहेन । सवैको शान्त्वना अनुरुप मैले मेरो गर्भमा हर्ुकदै गरेको रक्तपिण्डको लागि भने पनि बाँच्नु पर्ने भयो । बिचराको के दोष छ र अकारण हाम्रो कारणले उसको यस धर्तीमा अवतरण गर्न बाट बाँच्न बञ्चित गराउने - यिनै यावत कारणले म अहिले सम्म बाँचिरहेकी छु । तीज तिहारमा मैतालु चेलीहरु रातो साडीमा सजिएर, सोली भरि कोसेलीपात बोकेर, पाखुरा भरि रातो चुरा छमछम बजाएर माइति तिर हानिँदा मेरो चेहरामा कालो बादलको हुण्डरीले झुत्ति खेल्थ्यो । मेरो श्वेतबस्त्रको पहिरन तथा श्रंृगारिक आभूषण बिहिन कान्तिहिन चेहरा देखेपछि र्साईत गरेर हिँडेका नारी समुदाय बाट नै म उपेक्षित भएको प्रत्यक्ष महसुस गर्न थालेकी थिएँ । म मा जागृत खट्किएको पतिको अभावमा सिर्जित यौनकुण्ठाको माग भन्दा पनि पति नहुनुले घर पक्ष र समाजबाट हेपिनुपर्दाको पिडाले गर्दा मलाई दोश्रो पतिको आबश्यकता खट्किन थालेको थियो । मेरो सासु जो मेरो ससुराको दोश्रो पत्नीको रुपमा त्यो घरमा भित्रिनु भएको थियो । वहाँ पनि पर्ूव हवल्दार पत्नी हुनुहन्थ्यो । पर्ूव पति हँुदा हँुदै पनि दोश्रो पतिको रोजाईक्रममा पर्ूव पतिलाई शारीरिक असक्षमताको संज्ञा दिँदै अतृप्त यौनकुण्ठाकै कारणले पर्ूव पति प्रति यौन बिकर्षा सिर्जित भए पछि मेरा लप्टन पदधारी ससुरा संग ल्याईते बनेर आउनु भएको यथार्थता मैले पनि सुन्न्ा पुगेकी थिएँ । यस अर्थमा पनि मेरो पति बिहिन निस्सारता प्रति सहानुभूति दर्शाउँदै मेरी सासूले दोश्रो बिबाह प्रतिको मागलाई स्वीकार्नु हुन्छ कि भन्ने झिनो आशा लिएर अर्न्तर्मनभित्रको दमित चाहनालाई सासू समक्ष जगजाहेर गरेँ । त्यस पछिबाट म व्यभिचारीको उपमाले लेपित भएँ । सासुको ज्यादत्ाी म माथि तीब्र हुँदै जान थाल्यो । मेलापात जाँदा खेतालाहरुसंग बोल्दा पनि मलाई बोल्ने संग नै सम्बन्ध जोडिएको लाञ्छना लगाउँदै अनर्गल कुरा गरिएर चरित्र हत्या गर्ने प्रयास गरिन थाल्यो । त्यस घर नै साँघुरो महसुस हुनथाल्यो । अनि मैले त्यो घरबाट सदाको लागि विदा लिने निश्चय गरी दुधे छोरो बोकेर माईतिघरतर्फआएँ । माईतिघरमा पनि मैले क्षणिक सहानुभूति भन्दा केहि पनि पाउन सकिन मात्र अप्ठ्यारो आश्रय सिवाय । मैले मेरो छोराको सुरक्षित भविष्यको लागि भने पनि केहि गर्ने दृढता लिएर बिदेश जाने सोचका साथ येन केन प्रकारेण कतार आउन सफल भएँ । यहाँ आउनको लागि पनि मैले धेरै संग अनुनय विनय गरेँ । शारीरिक सम्झौताका कुराहरु नै म माथि र्सवप्रथम तर्ेर्सिन आउँथ्यो । आखिर मैले कतार आउन सफलता पाएँ र कतारमा एक निकृष्ट पेसा गर्न बाध्य भएकी छु । यस्ौ सिलसिलामा यहाँ म दर्ुइ बर्षो लागि बन्धक जीवन विताउन विवश भएकी छु । रात्रिकालिन एकान्त प्रहरमा शोचमग्न भएर अंगालो भरिको लोग्नेको शारीरिक रतिकृयाको सम्झनाले द्रविभूत हुन पुग्छु । आत्मरतिको बिगतको परिकल्पनाले म स्तव्ध हुन पुग्दछु । अनि सोच्छु मेरो लोग्ने भईदिएको भए आज मैले यो नियतिको शिकार हुनु पर्ने थिएन र मेरो त्यो काखमा रमेर आमाको मुखमृुद्रा नियालेर भुसुक्क निदाउने मेरो दुधे बालक त्यो छोरोले मातृवात्सल्यको अभावमा पिँढीको डिलबाट क्षितिज पारी सम्म आँखा चाहारेर टोलाउँदै आमाको तिर्सनाले मातृत्वअभावको महसुस गर्नु पर्ने थिएन । अनि फेरि म बायुमण्डलीय एकान्ततामा स्मृतिको गर्तमा डुबेर मन नेपाल तर्फनै हुत्याउँछु । नयन सजल भएर आउँछन् । उफ आज मेरो लोग्ने भैदिएको भए ……………….।

pls, click here * here

कृष्ण प्रसाद शर्मा सुबेदी
विश्वभरी वीर नेपालीको नामले परिचीत नेपालीहरुको अवस्था आज ठिक त्यसको विपरीत कमजोर र हिन नेपालीको रूपमा चिनिनु पर्ने अवस्था सृजना भएको छ । चाहै त्यो विश्वको विकसित राष्ट्र होस चाहे त्यो साउदी अरेवियाको खाडी होस, चाहे बहर्राईन, कतार, औमन, दर्ुबई, कुवैत, मलेसिया किन नहोस - आज रोजगारीको सिलसिलामा विदेशमा नेपालीको उद्ययमसिल शक्ति -पुरुस, महिला) ले निकै दर्दानाक जीवन विताउनु परेको छ । नेपालमा प्राप्त मात्रमा कलकारखाना, खानी, उद्योग ब्यबसाय नहुनु र कृषी प्रधान देश भएर पनि ८५ प्रतिशत कृषकहरु मध्ये धेरै संख्यामा रहेको कृषकहरु संग आफ्नो जमीन जग्गा नहुनु र उत्पादनको लागी उन्नत किसीमका प्राविधी सुविधा नहुनु . वावजुद नै आज तमाम कृषकका छोरा छोरीहरु एक छाक र्टार्न र एकसरो लत्ताकपडा फर्ेनको लागी भनेता पनि विश्वको धेरै जसो मुलुकमा एक श्रमजीवि श्रीमिकको कार्य गर्न बाद्य भएका छन । (more…)

Janaandolan Part Two Video

Final game playing Al-Robaya Nepali team Vs Langhali Nepali team.

सेवा र राष्टियता हाम्रो भावना,
देशमा सुख, शान्ति र समर्ृर्द्वि हाम्रो चाहाना

आदरणीय पाठकबृन्द तथा शुभ चिन्तक ज्यूहरु । धेरै बर्षो कठोर जीन्दगी पछि बल्ल बल्ल हामीले घर परिवारर्,र् इश्टमीत्र,साथीभाईहरु संग मिलेर नयाँ बर्षमनाउने मौका पाएका छौं । देशको राजनितिक परिस्थिती हर्ेदा अझै ढुक्क भएर स्वतन्त्र रुपमा हिड्ने बेला आएको छैन । तै पनि विगतलाई फर्केर हर्ेदा यो दिनको पर्खाईमा थियौं हामी पनि । आज जे जस्तो भएपनि केहि मात्रामा सुखको सास फर्ेन पाएका छौं । यस पावन अबसरमा पुन एक पटक हामी हाम्रा पाठकबृन्द तथा शुभ चिन्तक ज्यूहरुमा सुख, शान्ति र समर्ृर्द्विको साथ नेपालमा शान्तिको कामना गर्दछौं ।

सम्पर्ुण्ा प्रवासी नेपालीहरुको साझा नेर्टवर्क मिडिया प्रवासी नेपाली डटकम्ले गौरबमयर् इतिहाँस कोर्दै दोस्रो बर्षा प्रबेश गर्न सफल भएको छ । प्रवासी नेपालीहरुको आवाजलाई सम्बन्धीत ठाँउसम्म पुर्‍याउनको लागी पहल गरिरहेको यो मिडियाले । दोस्रो बर्षा प्रबेश गरेको पावन अबसरमार् इमेलर् इन्टरनेटबाट टाढा रहनु भएका प्रवासी नेपालीहरुलाई भरपुर मनोरञ्जन दिने उदेश्यले एउटा भिन्दै प्रकारको पत्रिका साहास प्रकाशनमा ल्याएको छ । आजकै दिनबाट पाठकबर्ग सामु पुर्‍याउन सफल यस पत्रिका प्रवासी नेपालीहरुको लागी भञ्ज्याङ्गको चौतारी हुने अपेक्षा लिईएको छ ।
पि एन एन स्थापना भएको एक बर्षभित्रमा २२०० भन्दा बढि टपिकमा समाचार त्यस मध्य ५७५ भन्दा बढी प्रवासी गतिविधी समेट्न सफल भएको छ । त्यसै गरि २२५ फोटो समाचार, १८६ लेख रचना/विचार विर्मश, ७ अन्तरवार्ता, ११८ कविता/गित/गजल, १२५ अंग्रेजी लेखरचना प्रकाशित गर्न तथा ७५० भन्दा बढी शुभकामना तथा प्रतिकृया प्राप्त गरेको छ ।

यस दिन सम्म आई पुग्नको लागी विभिन्न व्यक्तिहरुले गर्नु भएको सहयोगको लागी पि एन एन हार्दिक आभार प्रकट गर्दछ । नेपाल सहित विभिन्न देशबाट समाचार तथा प्रवासी गतिविधिहरु निःशुल्क उपलब्ध गर्राई दिनु भएकोमा सम्पर्ुण्ा प्रतिनिधी तथा शुभचिन्तकहरुमा आभार प्रकट गर्दै भाविदिनहरुमा पनि एस्तै सहयोग र सदभाबको अपेक्षा गर्दछौं । सहयोगी सम्पर्ुण्ा मिडियाहरुलाई हातेमालो गर्दै अगाडी बढ्न अनुरोध गर्दछौं । यस एक बर्षो अबधिमा एउटा रंङ्गीन प्रिन्टर तथा साउदी रियाल १००/- उपलब्ध गर्‍याएर प्रवासी पाल्पाली सर्म्पर्क मञ्च साउदी अरेविया र विष्णु बहादुर थापाले ठूलो गुण लगाउनु भएको छ । जस्को नाम पि एन एन र्डाईरीमा सदैब स्वर्ण्र्ााक्षरले लेखिने छ ।
यो साहास पत्रिका एउटा छुटै प्रकारको मनोरञ्जन दिने पत्रिका भएकोले सम्पर्ुण्ा प्रवासी नेपालीहरुले विशेस गरि गल्फ देशहरुमा रहनु भएका नेपालीहरुले धेरै मनोरञ्जन लिने हामीलाई विश्वास लागेको छ । हामी यो पत्रिका बाट प्राप्त रकम अनाथ तथा टुहुरा बालबालीकाहरुको शिक्षा र स्वास्थ्यमा लगानी गर्नेछौं । पहिलो चरणमा हामी पोखरा स्थित आशा फण्डेशनमा आस्रित बालबालीकाहरुको लागी उपलब्ध गराउने छौं ।
अन्तमा पुन सम्पर्ुण्ा चिर परिचित सहयोगी सबैमा सहयोग र सदभाबको अपेक्षा राख्दै हामीलाई यो स्थान सम्म ल्याई पुर्‍याउँन सहयोग र प्रेरणा प्रदान गर्नुहुने सबैमा हार्दिक कृतज्ञाता प्रकट गर्दै भाबि दिनमा पनि यस्तै सुमधुर सम्बन्ध रहिरहोस भन्ने आशा राख्दछौं ।
धन्यबाद !

Call Me for FREE

तिन जना समाजसेवीहरु सम्मानीत ।
उपस्थिती महानुभाबहरु

डिसेम्बर २५, साउदी अरेविया, प्रेम चेम्जोङ्ग तथा शान्ता चेम्जोङ्ग दाम्पतीले आफ्नो छोरा मिर्सर्ेेचेम्जोङ्गले पहिलो वसन्त पार गरेको पावन अबसरमा साउदी अरेवियाको अल खोबर स्थित एक होटलमा भब्य समारोह विच आफ्नो छोराको प्रथम जनम दिवस मनाएको छ ।

Prem Chemjung and Shanta Chemjung Cutting cake.

Mr. Prem Chemjung feeding cake to Mirsek Chemjung.

उक्त अबसरमा समाजसेवी, विभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधीहरु, पत्रकार, ब्यापारी, लेखक, र्सबसाधारण १०० औं को उपस्थिति रहेको थियो ।

कार्यक्रम शुरु गर्दै

उपस्थित सबै महानुभाबहरुलाई स्वागत गर्दै नगेन्द्र लीम्बु ज्यूले लिमबु संस्कृतिको बारेमा प्रकाश पार्नु भएको थियो । शुभ कामना दिनुहुने हरुमा सबैले मिर्सर्ेेचेम्जोङ्गको सु स्वास्थ, दिर्गायु र उक्तरोतर प्रगतिको कामना गरेका थिए । कार्यक्रममा विभिन्न रोचक खेल तथा गितहरुको पनि आयोजना गरेको थियो ।

मन्त्र पढ्दै जगत योङ्गहाङ्ग

सबै भन्दा सानु पैसा भएको ब्यक्ति नेत्र र्राई लाई पुरस्कार प्रदान गरिएको थियो । के. बी. शर्ेपाको जहाँ छन बुद्वका आँखा………………… गितले सबैलाई मोहित बनाएको थियो ।

प्रेम चेम्जोङ्ग र मिर्सर्ेेचेमजोङ्गमन्तब्य तथा शुभ कामना दिनुहुनेहरुमा तारा भण्डारी, के वि यावा, खगेन्द्र कुमाल, भरत लामा, सागर श्रेष्ठ, कुल प्रसाद कार्की, गोपाल घिमीरे, जगत योञ्जन, कुमार के सी, हरि घिमीरे, राम बहादुर बेलबासे आदि हुनुहुन्थ्यो । साथै सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उपहार दिदै मिर्सर्ेेो सुस्वास्थ्यको कामना गरेका थिए ।

बथ डे विस गर्दै सागर श्रेष्ठ

कार्यक्रमको दोस्रो चरणमा सम्मान कार्यक्रम राखिएको थियो । साउदी अरेविया जस्तो देशबाट सुचना र जन चेतना जगाउन सफल ।

बथ डे विस गर्दै राम बेलबासे

देश विदेशको ताजा समाचार साउदी अरेवियामा र साउदी अरेवियाको समाचार, विचार, प्रवासी नेपालीहरुको

सम्मान ग्रहण गर्दै सागर श्रेष्ठ
समस्या सम्बन्धीत निकाय सम्म पुर्‍याउन सफल प्रवासी नेपाली डट कम्का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ, धेरै

सम्मान ग्रहण गर्दै तारा भण्डारीलामो समय देखी समाज सेवामा लागनु भएका समाज सेवी श्री तारा नाथ भण्डारी, र प्रवासी किराती एकता संघ साउदी अरेवियाका संस्थापक श्री जगत योङ्गहाङ्ग ज्यूलाई देशल्ला ओडाएर सम्मान गरिएको थियो ।

सम्मान ग्रहण गर्दै जगत योङ्गहाङ्ग
कार्यक्रमको अन्तमा उपस्थित सबैलाई प्रेम चेमजोङ्ग ज्यूले निमन्त्रणा स्वीकार गरि छोरालाई शुभ आर्शिबाद दिन आउनु भएकोमा आभार प्रकट गरेको थियो ।

प्रेम चेमजोङ्ग खुसी ब्यक्त गर्दै

उपस्थिती पाहुनाहरु डिनर लिदै

उपस्थिती पाहुनाहरु डिनर लिदै

Birth Day Celebration Unforgetable memory 2007.

नेपालीहरु आफ्नो भाषा, साहित्य, कला र संस्कृतिको सम्रक्षण र विकासमा एक कदम अगाडिनै छन् । त्यसो ता विदेशी संस्कृति पनि त्यतिकै मान्छन । अहिले ता नेपालको काठमाण्डौमा विदेशी चाडबाडमा विदेशीहरु भन्दा श्वदेबीहरुनै बदी हुने गरेको पाईन्छ । प्रवासमा रहेका नेपालीहरुले विदेशी चाडबाड रितिरिवाज मानेता पनि नेपाली परिकारले मानने गरेको पाईन्छ । त्यतिमात्र कहाँ होर - एक मिनेट पनि फर्ुसद नहुने नेपालीहरु विभिन्न अबसरहरुमा भेटघाट गरेर चाडबाड मनाउने गर्दछन् ।
आफ्नो उज्जवल भविश्य बोकेर साउदी अरेविया पुगेका धनकुट्टा निवासी प्रेम चेम्जोङ्गले गएको विहिबार साउदी अरेवियामा रहेका आफ्ना नातेदार, साथीभाई, साहित्यकार, पत्रकार, समाजसेवी आदीलाई निमन्त्रणा गरि साउदी अरेवियाको खोबर स्थित एक होटलमा विविध कार्यक्रम सहित आफ्नो जेठी छोरीको जन्म दिन भब्यताको साथ मनाएको छ । करिव २०० जना जति नेपालीहरु तथा अन्य देशको नागरिकहरुको उपस्थितीमा मनाईएको उक्त जन्म दिनमा नेपाली गाएक तिलक गुरुङ्ग र्रर् इन्डीएन गाएकहरुले आ-आफुलाई मन पर्ने तथा सदाबाहार गितहरु गाईएको थियो ।
रामकृष्ण ढकालको ओराली लागेको गित तिलक तमुले गाउदा स्टेजमा रहेको दिदीबहिनी हरुले पनि मन ठाम्न सक्नु भएन स्टेजबाट ओर्लेर नाच्नु भएको थियो । उपस्थित सबैले जन्म दिनको उपहार प्रदान गर्दै केक खाँदै दिएको शुभकामना एक दमै रोचक थियो ।

कार्यक्रमको अवलोकन गर्दै नेपालीदिदीबहीनीहरु

ताली बजाउ साथीहो हेर कति राम्रो नाचेकी

हामी महिलाहरु के कम स्वतन्त्रता हाम्रो मौलिक अधिकार हो । ओराली लागेको गितको बोलमा नाच्दै

गाएक तिलक गुरुङ्ग म्युजीक ट्रयाकमा गीत प्रस्तुत गर्दै

ल हेर हात यति छिटो घुमाउनु पर्छ प्रेम चेम्जोङ्ग नाच्दर्ैर्

इन्डीयन गाएक गित प्रस्तुत गर्दै

उपहार प्रदान गर्दै

केक कतिबेला दिन्छहोला उत्सुक्ताको साथ बच्चाहरु

ल केक काटी सकीयो

ल तिमीत ठूलो भईहाल्यौउनी हेर कत्ति अग्ली

ल केक काट नानी नाम चै नानीको आफै केक काट्दै प्रेम

जन्मदिनको शुभकामना क्यान्डल बाल्दै प्रेम त्रि्रो जीवन यस्तै उल्यालो होस

उपस्थीत स्टमीत्र तथा साथीभाईहरु

उपस्थीत स्टमीत्र तथा साथीभाईहरु

कतै मैले जन्म दिन मनाएर त गल्ती गरिन गहिरीएर सोच्दै प्रेम

नमस्कार मेरो तंपाईलाई नेपाली पन

कति ठूलो केक

कोमल वली

कतारमा नेपाली सुुपरस्टार कला साँझमा हलचल मच्चाउदै कोमल वली जापानमा हलचल मच्चाउँदै छिन् यतिबेला । अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली समाज जापानको आयोजनामा सुुपरस्टार नाईट २००७ मा कलाकार मनोज गजुुरेल, श्रीकृष्ण श्रेष्ठ, झरना थापा, यम बराल, दीपक केसीको साथमा प्रखर उद्घोषिका तथा लोक गायिका कोमल वली रहेका छन् ।
समाजका अध्यक्ष शालीकराम भण्डारीले कार्यक्रम ब्यबसायको रुपमा नभई अपाङ्ग बालबालिकाको सहयोगार्थ भएको बताउनुु हुुन्छ । कार्यक्रमलाई जापानका लागि नेपाली कार्यबाहक राजदूूत पारसमणि घिमीरेले उद्घाटन गर्नुु भएको थियो ।
जापानमा कामको लागि होस् या अध्ययनको लागि होस् सबैजना नेपाली संस्कृति र कला प्रति उत्तिकै चासो दिन्छन् । कलाकारलाई बढि माया गर्छन् जापानमा बस्ने नेपालीहरुले । कार्यक्रममा उद्घोषिकाको रुपमा बोलाईने कोमल वलीलाई आयोजकहरुले उद्घोषिकाको रुपमा मात्र नभई गायिकाको रुपमा पनि भित्र्याउँछन् । लोक गीत त छदैछ अझ दोहोरीमा पनि पोख्त छिन् उनि । ३ जना कलाकारले दिने खुुराकलाई उनि एक्लैले दिन सक्ने भएकीले पनि उनलाई सबैले कार्यक्रममा आमन्त्रण गर्दछन् । त्यसको अलवा जुुन देशमा गयो त्यहि देशको दैनिक कामकाजको भाषा टिप्नुु र दर्शकलाई दिनुु, प्रत्येक शो पछि नै ड्रेस चेञ्ज गर्नुु यो उनको दर्शक तान्ने अर्को बिशेषता हो । कार्यक्रममा कस्तो प्रकारका ब्यक्तिहरुको उपस्थिति छ त्यस्तै प्रकारको प्रस्तुुति दिने कोमल वलीलाई यस पटक जापानबासी नेपालीहरुले अत्याधिक मात्रामा मन पराए । उनको बाझो खेतमा, मलमलकिरी जुुनकिरी हुुदै अहिलेको बिहे भा छैन, पोईल जान पाउले बजार तताउन थाले पछि बिदेशमा बस्ने नेपालीहरुका लागि झनै लोकप्रिय हुुन थालेको छ । सबै कलाकारको उत्कृष्ट प्रस्तुुतिले अहिले सम्म जापानमा यस्तो प्रोग्राम भएको थिएन र भबिष्यमा हुुदैन पनि होला दर्शकहरु भन्दै थिए । अध्ययन कै क्रममा जापान पुुगेकी चितवनकी शारदा धमलाले भनिन् यस्तो कार्यक्रम त छिटो छिटो भए पो हुुन्थ्यो । ४ घण्टा लामो सो कार्यक्रममा बिद्यार्थीको लागि ३ हजार यान र अन्य ब्यक्तिहरुको लागि ४ हजार यान टिकटदर राखीएको थियो ।
५ सय जना अट्ने हलमा ७ सय जनाको जमात छिरे पनि हलमा कुुनै अप्ठेरो नभएको दर्शकहरुबाट बुुझीन्थ्यो । कार्यक्रममा करीब १ सय ५० जना जति जापानका नागरीकहरुको पनि उपस्थिति थियो ।

तिल बहादुर के.सि.स्याङ्गजा जील्ला पवाँछी ७ घर भई हाल धेरै लामो समय देखि साउदी अबरमा आइ बसेका श्री तील बहादुर के.सि. ले धेरै समय देखी आफ्नो घरमा कुनै र्सर्म्पकमा नआएका हुदा निज ब्याक्तिको घरमा निजका बुवा धन बहादुर के.सि. र आमा लगाएत घरका सम्पर्ुण्ा परिवारहरु ज्यादैनै चिन्तीत भएको हुदा । निज फोटोमा देखिने ब्याक्ति लाइ कसैले देखेको भए निजलाइ तुरुन्त र्सर्म्पक गरिदिनु हुन सम्पर्ुण्ा प्रवाशी नेपालीहरु लाइ बिनम्र अनुरोध गर्दछौ ।
Pls, Click here

र्सर्म्पक ब्याक्तिहरु ।
दर्ुगा बस्नेत फोन ः ०५५१०२५४८७
सुरेन्द्र बराल ः ०५०२७३१०३५
मुकेश राज अधिकारी ः ०५६६७४१५०८

Here are a dozen photos of the first day of “arms management” (locking up weapons and
registering soldiers) of the CPN(M)’s armed forces. These photos include a PLA soldier having
her photo taken by the UN monitors.

To view the photoes pls, click Here