ब्रसेल्स

३० जुन ०९

नेपाली जनप्रगतीशिल मचं बेल्जियमको आयोजनामा नागरीक सर्वोचता नयां संबिधान निर्माण र सेना संमायोजन संबन्धि अन्तकृया कार्यक्रममा बोल्दै एकीकिृत नेकपा माओबादीका पोलिटब्यूरो सदस्य नन्द किसोर पुन क। पासाङ्ग ले भन्नु भयो संबिधान सभाको निर्वाचन पछी नेकपा माओबादी सबै भन्दा ठुलो पर्टी भए पनि सराकार निर्माणमा ठुलो सघर्ष गनु पर्यो र सरकार निर्माण भए पछी पनि सरकारमा दल एमालेको भुमीका सरकार भित्रबाट प्रतिपक्षको भुमिका निभाउनुले पनि नेपाली जनताले सोचे जस्तो नेपाल अगाडी नबडेको बताउनु भयो । अहिले नेपालमा नागरीक सर्बोचाको बिषय प्रमुख रुपमा अगाडी आएको छ जनताको प्रतिनिधीले बहस गर्ने थलो भनेको संबिधान सभा हो तर जनताको सर्बोचताको बिषयलाई प्रबेस नदीएर चुनावको ओचित्य माथि नै प्रस्न चिन्ह खडा भएको बताउनु भयो । हामी प्रतिपक्ष पनि होईनौ र बर्तमान सरकार बैधानिक सरकार नभएर कठुतली सरकार हो हामी यो सरकारलाई मान्यता दीनै कुरै आउदैन । नेपाली जनताले अहिलेको सरकारलाई तत्काल खारेज गरी नेकपा माओबादीको नेतृतवको सरकारको माग अहीले नेपाली जनताले अत्यान्त जोडतोडका साथ उठाएका छन । संबिधानको निर्माण सेना समायोजन प्रकृया नड मासु जस्तो जोडीएको छ नेपाली सेनामा पनि अधिकांस सेनाहरु एउटै सेना बनाउने कुरामा सकारत्मक रहेका तर सेना केही ठालु हरुले ति बिषयलाई दवाएका छन भन्नु भयो ।

नेपाल जस्तो देशमा अनिवार्य सेनाको आवश्यक छ । अनिवार्य सेनाको बिषयलाई नेपाली जनताको बिचमा लिएर जान सक्ने एकीकृत माओबादी बहेक अरु नेपालका कुनै दलमा यो खालको धाराण तथा दम नभएको बताउनु भयो । एकीकृत माओबादीले अनिवार्य सेनाको अवधारणा लाई दह्रो सग लागु गर्ने बताउनु भयो । नेकपा माओबादीले शान्ति प्रकृया र नेपाली जनताको मुक्तिकालागी निरन्तर लडीरहने छ भन्नु भयो । सबै पर्टीमा राष्ट्रबादीहरु भएका तर ति पार्टीले लिएको बिचार गलत भएकोले तिनीहरुले नेपाली जनताको मुक्ति गर्न नसक्ने बताउनु भयो ।

एकीकिृत नेकपा माओबादीका पोलिटब्यूरो सदस्य तथा जनमुक्ति नेपालका डिपुटी कमाण्डर क। बलदेबले यूरपमा आएर तपाई हरुले गर्नु भएको बहस उच्च चेताना र नेपाली जनताको मुक्तिको लागी भएको बताउनु भयो । यस संगठन ले नेपाली जनताको मुक्तिका लागी गरेको योगदान हाम्रो पार्टी र नेपाली जनताले उच्च मुल्यकन गरेको बताउनु भयो । नेपालमा बिचार बिहीन भएका पार्टीहरु जनताको बिश्वास गुमाए पछी बिदेशीको बल बुताको साहारा लिएर टीकेका छन । बिगतमा सरकारमा नेकपा एमालेले बिकाष निर्माण देखी राष्ट्रीयताको प्रश्नमा पनि बिपक्षीको भुमिका निर्वाहा गर्नुले बामपन्थीको नैतिकाताबाट पतन भएको प्रश्ट देखीयो । कटुवाल प्रकरणले नेपालका दलहरु मात्र नभएर भारत समेत दुई खेमामा बिभाजित भएको बताउन भयो । नेकपा माओबादीले उठाएको नेपाली जनताको सर्वोचताको प्रश्नमा अरु दलहरु कुनै पनि मागमा प्रबेश सम्म नगरेको अहिलेको सवालमा एकीकिृत नेकपा माओबादीले बाहेक राज्यको पुन संरचना सघिय राज्य प्रर्णाली अरु कुनै पर्टीले संबोधन गर्न नसक्ने बताउनु भयो । कुनै पनि यूद्ध बिचार बिना भयो भने समाप्त हुने छ । जातिय यूद्धलाई बर्गिय यूद्ध सगं जोडेर जातिय मुक्तिको लागी लडन पर्ने बतउनु भयो । हाम्रो पार्टीको राजनैतिक निती र एजाण्डा बाहेकको कार्यक्रमले नेपालको बिद्यामान समस्यको सामाधान नहुने बताउनु भयो । अहिले संबिधान सभा भङ्ग गर्ने भारतीय योजाना अनुसार राष्टपतिलाई अगाडी सारेर संबिधान सभा भङ्ग गर्ने योजनामा रहेको बताउनु भयो । यो परीस्थीमा तपाईहरु प्रवाशमा बस्ने संपुर्ण राष्ट्रबादी नेपालीहरु हिजोका दीनमा जस्तै आउने दीनमा पनि राष्ट्रीय हीतको संरक्षणकोलागी सदैब षघस्ररत रहनु हुनेछ भन्नु भयो ।

कार्यक्रम मोर्चाको अध्यक्ष बिष्णु भुजेलले गर्नु भएको थियो । कार्यक्रमा आउनेहुने आगन्तुकको स्वागत भाषण मोर्चाका उपाध्यक्ष चित्र सुबेदीले गर्नु भएको थियो भने कार्यकमको संचालन मोर्चाका महासचिव दधिराज घिमिरेले गर्नु भएको थियो ।

नेपाली राजनीतिको अत्यन्त तरल सम्भावनायुक्त र चुनौतिपूर्ण मोडमा सरकारबाट राजीनामा दिइसकेको एक काम चलाउ प्रधानमन्त्रीका हैसियतले आज यस रोष्ट्रममा माननीय सदस्यहरुका अगाडि उभीएर केही कुरा राख्दैछु । गत करिब १ महिनाको अत्यन्त तीव्र राजनीतिक उतारचढाव अन्यौल र आशंकाको तुवाँलो अझै हटिसकेको छैन । अन्तरिम संविधानको मर्म र भावना पुरै मिचिने त होइन समग्र शान्ति प्रकि्रया धरापमा पर्दै वा पारिँदै त छैन यो ऐतिहासिक संविधान सभालाई निरीह संस्था बनाई जनताको अपेक्षाअनुसार संविधान निर्माणको काम अलपत्र पर्ने त होइन देशलाई भीषण द्वन्दमा धकेल्ने र यसको राष्ट्रिय अस्तित्व र अस्मीता समाप्त पार्न दुरवर्ती षडयन्त्रले कहीँ कतैबाट काम गरिरहेको त छैन । आज नेपाली जनताका मनमा यी र यस्तै प्रश्नहरु खेलिरहेको तथ्य सजिलै बुझ्न सकिन्छ । यस विशिष्ट क्षणमा म इतिहासका सम्पूर्ण सहिदहरुका साथै महान जनयुद्ध जनआन्दोलन र मधेश आन्दोलन लगायत स्वतन्त्र समृद्ध एवं नयाँ लोकतान्त्रिक नेपालको सपना साकार पार्न आफनो प्राणोत्सर्ग गर्ने हजारौं ज्ञात-अज्ञात सहिदहरुप्रति श्रद्धा व्यक्त गर्दछु । उनीहरुको परिवारजनप्रति सम्मान प्रकट गर्दछु । त्यसै गरी ती हजारौं वेपत्ता योद्धाहरु जसले नयाँ नेपालका लागि असीम त्याग र वलिदानको कीर्तिमान कायम गरेका छन् ती सबैप्रति उच्च सम्मान प्रकट गर्दै पीडामा छटपटिएका उनीहरुका परिवारजन प्रति हार्दिक स्नेह र सम्मान व्यक्त गर्दछु । नयाँ नेपाल निर्माणको सन्दर्भमा घाइते अपाङ्ग बन्न पुगेका तमाम योद्धा र उनीहरुका परिवारजनप्रति पनि म यस क्षणमा स्नेह र सम्मान प्रकट गर्न चाहान्छु ।

सभामुख महोदय
एकीकृत नेकपा माओवादीको नेतृत्वमा रहेको सरकारले आफू मातहतको एक कर्मचारी नेपाली सेनाको प्रधान सेनापतिसँग मागेको स्पष्टीकरण र उनीमाथि लिइएको कारबाही प्रकरणले नेपालको लोकतन्त्रको स्थिति नेपालको आत्मनिर्णयको अधिकार यसको राष्ट्रिय स्वतन्त्रताको स्थिति जस्ता अत्यन्त गम्भीर दुरगामी र संवेदनशील प्रश्नहरुलाई सतहमा ल्याएको छ । २००७ साल वरिपरिबाट जनताको सर्वोच्चताका लागि लड्दै आएका राजनीतिक दल नागरिक आन्दोलन र सम्पूर्ण सचेत नेपालीले यतिबेला निधार खुम्च्याएर छातीमा हात राखेर सोच्नुपर्ने भएको छ । २००७ सालको राजनीतिक उपलब्धी ०१७ सालमा कसरी खोसियो निर्दलीय पाचायती तानाशाही ३० वर्षम्म कसरी टिक्न सक्या ०४६ सालको ऐतिहासिक जनआन्दोलनले ल्याएको राजनीतिक परिवर्तलाई ज्ञानेन्द्र शाहले कसरी सजिलै अपहरण गरेर निरंकुश शासन लादन सके जनयुद्ध र जनआन्दोलनका शक्ति मिलेर परास्त गरिएको निरंकुश सामन्तीतन्त्र फर्कने कुन-कुन कुनाबाट हुन सक्छ प्रश्न निकै गम्भीर छन् । इतिहासका प्रत्येक मोडमा प्राप्त राजनीतिक उपलब्धीलाई संस्थागत गर्न त्यसकै अनुपातमा सेनामा सुधार र सुदृढीकरण गरी नागरिक सर्वोच्चतलाई दिगो पार्न नसक्नु नै ००७ सालदेखिकै हाम्रो राजनीतिक आन्दोलनको एउटा भयानक र विस्मयकारी कमजोरी रहँदै आएको छ । यो तथ्यलाई आफ्नो जीवनको उत्तराद्र्धमा नेपाली कांग्रेसका नेता एवं विचारक वीपी कोइरालाले देख्नु भएको कुरा हामी सबैलाई थाहा छ । सभामुख महोदय आज फेरि प्रश्न नागरिक सर्वोच्चतालाई दिगो पार्न सेनामा आवश्यक सुधार गर्न वा नागरिक सर्वोच्चतालाई चुनौती दिने एकाध सैनिक अधिकारीका अगाडि घुडाँ टेकेर जनताको उपलब्धीलाई खिल्ली उडाउने लोकतन्त्रको यक्ष प्रश्न बन्न गएको छ । कुसर्ीको क्षणिक स्वार्थमा निमित्त राष्ट्र र जनतालाई भड्खारोमा हाल्न तयार हुने वा राष्ट्रको स्वतन्त्रता एवं जनताको सर्वोच्चताका लागि कुसर्ीको परवाह नगरी दह्रोसँग उभिने यो प्रश्नको जवाफ हाम्रो पार्टी र त्यसको नेतृत्वका हैशियतले मैले कुसर्ी त्यागलाई स-गर्व स्वीकार गरेर दिएको छु । म आशा गर्दछु कि यो सम्मानीत सदनले लोकतन्त्र के यो भारी संवेदनशील मुद्दामा सही फैशला लिने छ । यदि तत्काल त्यसो हुन सकेन भने पनि यो मुद्दा आम जनताको मुद्दा हुनेछ र जनता आफ्नो सर्वोच्चताका निमित्त यो मुद्दामा पुरै जीत हाशिल नहुँदासम्म अगाडि बढिरहने छन् । हामी हमेशा राष्ट्र र जनताको साथ हुने छौं । सभामुख महोदय नेपाली लोकतन्त्र र जनताको सर्वोच्चताबारे यति कुरा राखी सकेपछि अब म नेपाली राष्ट्रियताका बारेमा केही कुरा राख्न आवश्यक ठान्दछु र त्यसको लागि अनुमति चाहान्छु । राष्ट्रियता र लोकतन्त्र अविभाज्य छन र यतिबेला यी प्रश्न विशिष्ट रुपले व्यक्त भइरहेका छन । राष्ट्रियताको चर्चा गर्दा यसको बाह्य र आन्तरिक दुवै पक्षमा ध्यान जान जरुरी छ । राष्ट्रियताको बाह्य पक्षको कुरा गर्दा नेपाली विशिष्टितामा छिमेकी भारत र हाम्रो नेपालको सम्बन्धका अत्यन्त संवेदनशील पक्षहरु आकर्षित हुन्छन । म सुरुमै स्पष्ट गर्न चाहान्छु हामी हाम्रो छिमेकी र विश्वका सबै राष्ट्रहरुसँग सुमधुर कुटनीतिक सम्बन्धको पक्षमा दृढ छौं । यहाँ म नेपाल भारत सम्बन्धका बहुआयमिक पक्षहरुका बारेमा विस्तृत चर्चा गर्न पनि गइरहेको छैन । यहाँ मैले केमा मात्र ध्यान आकर्षित गर्न चाहेको छु भने अंग्रेज-भारतसँगको सुगौली सन्धीबाट निर्धारित दुई पक्षीय सम्बन्धको परिभाषा र त्यसबाट निर्मित भारतिय र नेपाली शासन सत्ताको मानसिकता शैली र संस्कारमा परिवर्तको कुरा । हामी सुगौली सन्धीबाट अंग्रेज-भारतको अर्धउपनिवेस बन्न पुगेको तथ्यमा विश्वास गर्दछौं । अंग्रेजका विरुद्ध भारतीय जनताको स्वतन्त्रतापछि नेपालको जहाँनीया सामन्ती राणा शासनसँग गरिएको सन १९५० को सन्धी हुँदै आजको नेपालको युगान्तकारी परिवर्त जहाँ करिब २४० वर्ष पुरानो सामन्ती राजतन्त्रको अन्त्य भएर संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको स्थापना भएको छ । यहाँसम्म आइपुग्दा हाम्रा दुई पक्षीय सम्बन्धमा के कति नयाँ परिभाषा मुल्य मान्यता र संस्कारको विकास गरियो हाम्रो विचारमा यो अत्यन्त महत्वपूर्ण प्रश्न छ । सभामुख महोदय म संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको पहिलो जननिर्वाचित प्रधानमन्त्री बनेपछि स्वभाविक रुपमा हिजोका परम्परा र मान्यताबाट केही फरक ढंगले चल्ने कोशिस गरें । ओलम्पिक खेलको समापन समारोहका सन्दर्भमा मेरो पहिलो चिन भ्रमण र त्यसको लगत्तै भएको भारत भ्रमणका सन्दर्भमा मैले पुरै जिम्मेदारी र गम्भीरताका साथ दुवै देशका नेताहरुसँग नेपालमा भएको युगान्तकारी परिवर्तनमा व्यक्त जन-आकांक्षाअनुसार हाम्रा सम्बन्धहरुलाई परिभाषित र विकसित गर्नु पर्ने आवश्यकतालाई अगाडि सारे । भारत भ्रमणका सन्दर्भमा गरिएको दुवै प्रधानमन्त्रीको संयुक्त वक्तव्यमा त्यो विचार र भावना व्यक्त भएको तथ्य हामी सबैले देखेकै छौं । सभामुख महोदय तर आज म बडो चिन्ता र गम्भीरताका साथ अनुभूत गरिरहेको छु कि दुई पक्षीय सम्बन्धलाई नयाँ परिवर्तन अनुसार परिभाषित र विकसित गर्न ऐतिहासिक आवश्यकतामा हामी सफल भइरहेका छैनौ । बरु नेपाल र भारतका शासन सत्तामा हावी रहँदै आएको सानुभाइ र ठुलो दाजुको परम्परागत सम्बन्ध तिरै फर्कने खतरा उत्पन्न भएको महशुस हुन्छ । जुन कुरा किमार्थ नेपाल र भारतका जनताको विकसित चेतना र २१ औं शताब्दिको पहिलो दशकमा दुई देशका बहुआयमिक आवश्यकतासँग मेल खाँदैन । अहिले नेपालको सेनापति प्रकरण राष्ट्रपतिको कदम र नयाँ सरकारको गठनको प्रकि्रया सबैका सन्दर्भमा नेपाली र भारतीय जनताका मनमा हामी अगाडि बढ्दै छौं वा पछि हट्दै छौं भन्ने प्रश्न गम्भीर रुपले उठेको देखिन्छ । संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको प्रधानमन्त्रीका हैसियतले दुई पक्षीय सम्बन्धलाई नयाँ ढंगले अगाडि बढाउन खोज्ने मेरो प्रयत्न परम्परागत शक्ति शैली र मानसिकतासँग अन्तरविरोधी बन्न गएकोले आजको स्थिति उत्पन्न भइरहेको त होइन यो प्रश्न आफैँमा निकै गम्भीर छ । परिवर्तित परिस्थिति र जनताको नयाँ चेतनाअनुसार दुई पक्षीय सम्बन्धलाई परिभाषित गने र विकसित गर्ने कुरामा गम्भीर भएर मात्र हामीले यो समस्याको दीर्घकालीन समाधान गर्न सक्दछौं । राष्ट्रिय आन्त्मसमर्पवाद वा संकीर्ण सामन्ती राष्ट्रवाद दुवैले देश र जनताको भलो गर्दैन ।
सभामुख महोदय
नेपालको राष्ट्रियतालाई सुदृढ गर्ने कुरा वस्तुतः र अन्ततः आन्तरिक राष्ट्रियतलाई सुदृढ गर्न कुरा नै हो । आन्तरिक राष्ट्रियता त्यतिबेलासम्म सुदृढ हुन सक्तैन जबसम्म जनता सबैखाले शोषण उत्पीडन भेदभाव र अपमानबाट मुक्त हुँदैनन । आज हामी देशका सम्पूर्ण उत्पीडित वर्ग जाति क्षेत्र र लिङ्गका जनसमुदायलाई अधिकार सम्पन्न तुल्याउने उद्देश्यका साथ राज्यको अग्रगामी पुनस्रंरचना गर्ने प्रकि्रयामा छौं । यस सन्दर्भमा आत्मनिर्णयको अधिकारको सिद्धान्तलाई आत्मसात गरी जातिय र क्षेत्रीय स्वायत्तता गणराज्यहरुका संघीय गणतन्त्र विकसित गर्न प्रयत्न भारी ऐतिहासिक महत्वको छ । अधिकार सम्पन्न जनसमुदायले मात्र राष्ट्रियताको वास्तविक अर्थमा जगेर्ना गर्नसक्दछ । संघीयता र स्वयत्तताका लागि नेपाली जनताले जनयुद्ध र जनआन्दोलनमा धेरै रगत बगाइसकेका छन । तर एकात्मक र केन्द्रीकृत सामन्ती राज्यका पक्षधर प्रतिगामी र यथास्थितिवादी शक्तिहरु भने हमेशा मजदुर-किसान र उत्पीडित जाती क्षेत्र र लिङ्गलाई अधिकार सम्पन्न तुल्याउने र राज्यका सबै अंगमा समावेशी र समानुपातिक प्रतिनिधित्व गराउने कुराको विरोधी रहँदै आएका छन । यो ऐतिहासिक तथ्य पनि सर्वमान्य भइसकेको छ कि नेपालमा मजदुर-किसानदेखि उत्पीडित महिला दलित र मुस्लिमसम्म मधेशीदेखि सम्पूर्णआदिवासी जनजातिसम्म तथा कर्णालीदेखि सेती-महाकालीसम्मका जनतामा नयाँ जागरण ल्याएर देशलाई संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र तिर डोर् याउने काम मुख्यतः एकीकृत नेकपा माओवादी ले गरेको हो । जनताका यो नयाँ जागरण र चेतनाबाट भयभीत एकात्मक र केन्द्रीकृत सामन्ती राज्यका देशी र विदेशी पृष्ठपोषकहरु यो महान राष्ट्रिय जागरणलाई एकातिर अन्धजातिवादी साम्प्रदायिक र विखण्डनकारी स्वरुप प्रदान गर्न तथा अर्कोतिर ठाडै संघीयताको विरोध गरेर निष्तेज पार्ने षडयन्त्रमा छन । अहिले कटवाल प्रकरणका सन्दर्भमा जेजति असंवैधानिक अलोकतान्त्रिक र अनैतिक तरिक अपनाएर जन-निर्वाचित र जनादेश प्राप्त प्रमुख राजनीतिक दल र नेतालाई पाखा लगाउने तथा जनताबाट नेतृत्वका लागि अस्वीकृत दल र नेतालाई बलजफती थोपर्ने कोशिस गरिँदै छ प्रतिक्रान्तिको योभन्दा नाङ्गो रुप अरु के हुन सक्दछ यसभित्र एकीकृत नेकपा माओवादीलाई होइन जनताको संघीय गणतान्त्रिक शासनलाई घेरा हालेर सखाप पार्न नियोजित षडयन्त्रले काम गरिरहेको यथार्थ स्पष्ट देख्न सकिन्छ । वर्गीय जातिय क्षेत्रीय र लैङ्गिक अधिकारका निमित्त आवाज उठाउने जनताको आवाजलाई निष्तेज पार्न सबभन्दा पहिला त्यसको नेतृत्व गर्ने विचार र शक्तिलाई निस्तेज पार्न आवश्यक हुन्छ । अहिले माओवादीका विरुद्ध भइरहेको घेराबन्दी त्यही उद्देश्यमा आधारित रहेको छ । तर प्रतिक्रान्तिकारीहरुका सबै घेराबन्दीहरुलाई तोडेर नेपाली जनता अगाडि बने छन् र एकीकृत नेकपा माओवादी निरन्तर जनताकै साथमा रहनेछ । सभामुख महोदयआजको युगको विशेषता र समाज विकासको स्थिति दुवैका कारण नेपालमा राष्ट्रिय पुँजी र राष्ट्रिय पुँजीपतिको होइन बरु दलाल र नोकरशाही पुँजीपतिहरुको विकास भइरहेको छ । यसको परिणाम नेपालको परम्परागत प्रजातन्त्रवादी भनिने राजनीतिक दल र तिनका नेताहरुले राष्ट्रिय पुँजीपति वर्गका हितलाई होइन दलाल र नोकरशाही पुँजीको हितलाई प्रतिनिधित्व गर्दै आएका छन् । राजनीतिमा व्यक्त हुँदा यो कुरा त्यस प्रकारका दल र नेताहरुले स्वयं पुँजीपति वर्गका राजनीतिक नाराका विरुद्ध खडा भएर आफैँलाई प्रमाणित गर्दन । नेपालमा संविधानसभा गणतन्त्र हुँदै अहिले नागरिक सर्वोच्चताका विरुद्ध खडा भएर त्यही दलाल चरित्रकै प्रदर्शन गरिरहेका छन । कैयौं कमी-कमजोरीका बाबजुद संविधानसभा संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र र नागरिक सर्वोच्चताको लडाइँको नेतृत्व एकीकृत नेकपा माओवादीले गर्दै आएको छ । अहिले कटवाल प्रकरणमा त्यस प्रकारका दलहरु नागरिक सर्वोच्चताका विरुद्ध देखिनु अन्ततः राष्ट्रिय पुँजीका विरुद्ध दलाल पुँजीको पक्षमा देखिनु मात्र हो । सभामुख महोदयउपरोक्त केही सैद्धान्तिक र नीतिगत चर्चा गरिसकेपछि अब म तात्कालिन राजनीतिक घटनाक्रमको विकासबारे केही ठोस चर्चा गर्नचाहान्छु । सेना समायोजन र पुनस्र्थापनाको विस्तृत शान्ति सम्झौताको मर्मर भावना विपरीत खुल्ला अभिव्यक्ति दिँदै आएका तात्कालिन सेनापति रुकमाङ्गत कटवाल को हुन के हुन र कसरी हुकाइएका पात्र हुन भन्ने कुरा स्पष्ट नै छ । राजतन्त्र धर्मनिरपेक्षता लोकतन्त्र र संघीयताबारे उनले कस्तो सोच राख्छन भन्ने कुरा पनि हामी कसैबाट छिपेको छैन । जनआन्दोलनमा उनको भूमिका रायमाझी आयोगको ठहर र राजाको हुकुम प्रमागीद्वारा उनको उमेर घटाइएको बारेको मुद्दा सर्वोच्चतामा रहेको तथ्य पनि दिनको घाम जत्तिकै छर्लङ्ग छ । विगतमा यी तमाम तथ्यहरुका बाबजुद मेरो नेतृत्वको सरकारले उनलाई रुपान्तरण गर्न र परिवर्तलाई आत्मसात गन ्रलगाउने कुरामा नै जोड थियो । िसंगो नेपाली सेनाका आवश्यकतालाई परिपूर्ति गर्न िसंगो सैन्य पंक्तिसँग हार्दिक सम्बन्धको विकास गर्न पनि सरकारले कुनै कसर बाँकी राखेन । तर कटवाल भने सेनापति भन्दा एउटा उग्र राजनीतिज्ञ र कुटनीतिज्ञको जस्तो व्यवहार प्रस्तुत गर्दै तथा एकपछि अर्काे गरी सरकारका आदेशहरुको उल्लंघन गर्दै नागरिक सर्वोच्चतालाई चुनौति दिएर अगाडि बढ्न थाले । त्यो स्थितिमा जनताको परिवर्तको आकांक्षाअनुसार नेपाली सेनालाई संघीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रको मर्म र भावनाअनुसार सुधार र सुदृढ गर्दै लानु पर्दछ भन्ने मान्यता राख्ने मेरो नेतृत्वको सरकारलाई उठाउने जनताको सर्वोच्चता र लोकतन्त्रको आधारभुत सिद्धान्तको रक्षाका लागि कुनै ठोस कदम चाल्नु अनिवार्य थियो । त्यस प्रकारको कदम चाल्न कमसेकम सरकारमा भएका राजनीतिक दलहरुको सहमती आवश्यक थियो ।
सभामुख महोदयम
निकै पीडाका साथ यो सम्मानीत सदनलाई स्पष्ट गर्न चाहान्छु कि कटवाललाई सेनापतिबाट अवकाश दिने प्रयोजनका निमित्त भनेर नै सरकारमा रहेका पाँचवटै पार्टीहरुको पूरै सहमतिले स्पष्टीकरण प्रकि्रया सुरु गरिएको थियो । सद्भावनाका नेता राजेन्द्र महतोले मात्र यो निर्णय लिँदा दशपटक सोच्न आग्रह गर्नु भएको थियो । हुँदैन भन्ने विरोध कसैको थिएन । सरकारमा प्रतिनिधित्व गर्ने सबै राजनीतिक दलको आम-सहमतिले क्याविनेटबाट यो निर्णय भएपछि मैले संक्षिप्त मन्तव्य दिएको थिएँ । त्यसमा मैले भनेको थिए कि लोकतन्त्र र नागरिक सर्वोच्चताको सुदृढीकरण सेना समायोजन र शान्ति प्रकि्रयालाई निष्कर्षमा पुर् याउने सन्दर्भमा यो निर्णय दुरगामी महत्वको रहेको तथा हाम्रो क्याविनेटको यो एकताबद्ध निर्णय ऐतिहासिक हुने कुरा राखेको थिएँ । त्यो दिन सबै माननीय मन्त्रीजीहरु मेरो हेराई अनुसार महत्वपूर्ण निर्णय लिन सकेकोमा हर्ष र गर्वको अनुभूति गरेर निष्कनु भएको थियो । स्वर्गबाट आकाशवाणी आयो वा कतैबाट रिमोटको कन्ट्रोल भयो वा केही जादु भयो सरकारका केही दलहरु १८० डिगि्रमा फेरिए। कारवाहीसम्म पुग्दा जे भयो हामी सबैका अगाडी छ । सभामुख महोदय !यस परिघटनाले वडो निर्मम र मार्मिक रुपले प्रमाणित गरी दिएको छ कि हाम्रा राजनीतिक दल र तिनका नेताहरुको वैचारिक नैतिक र स्वनिर्णयको हैसियत कति कमजोर छ । लोकतन्त्र र नागरिक सर्वोच्चताप्रति प्रतिबद्धता कति खोक्रो र कमजोर छ । यसबाट नेपालको राष्ट्रिय स्वतन्त्रता र स्वभिमानको विष्मयकारी रुपले कमजोर स्थितिलाई उजागर गरेकेा छ । अहिले कतिपय वृत्तबाट माओवादीको एकलौटी निर्णय भनेर आलोचना भइरहँदा त्यसो भन्नेहरुको दृष्टी र नैतिक हैसियत देर्दा मलाई कहिले असीम पीडा र कहिले हाँसो उठ्ने गर्दछ । आत्मसमर्पण गर्ने विश्वासघात गर्ने र नागरिक सर्वोच्चताको खिल्ली उडाउनेको पक्ष-पोषण गर्न कुसर्ी त्र्याग्ने तर राष्ट्रिय अडान नछाड्नेको विरोध यो उल्टो गंगा बगाउने प्रयत्न नेपालमा कहिलेसम्म हुने हो यो पनि प्रश्न निकै गम्भीर छ । सभामुख महोदययसरी संविधान र ऐनको व्यवस्था अनुसार राजनीतिक सहमति जुटाएर विधिसम्मत तरिकाले कटवाललाई अवकाश दिएपछि घटनाक्रमले जेजसरी नाटकीय मोड लियो र अन्तमा सम्माननीय राष्ट्रपति महोदयले झण्डै आधारातमा जसरी जङ्गि अड्डामा कटवाललाई पदबहालीको पत्र पठाउनुभयो त्यसले अन्तरिम संविधानको मर्म र भावनालाई ठाडै मिच्ने निरंकुश हुकुमी शासनको झ-झल्को मात्र दिएन अपीतु संगो शान्ति प्रकि्रया र संविधान निर्माणको प्रकि्रयालाई नै धरापमा पार्न काम गर् यो । जजसले सम्माननीय राष्ट्रपतिलाई यसको निम्ति उकसाए या निर्देशित गरे उनीहरुको उद्देश्य शान्ति र संविधान होइन देशलाई अर्को युद्धमा धकेलेर बरबाद पार्ने मात्र हो भन्ने कुरा बुझ्न धेरै मेहनत गर्नु पर्छ जस्तो मलाई लाग्दैन । यस सन्दर्भमा राष्ट्रपतिको असंवैधानिक कदमलाई उचित ठहर् याउन कतिपय वृत्तबाट माओवादीले सत्ता कब्जा गर्दैछ भन्ने मनगढन्ते कथालाई यहाँँ त्यसरी नै धुवाधार प्रचार गरियो जसरी इराकमा हमला गर्नु अघि आम संहारका हतियारको प्रचार विश्वभरि हुने गर्दथ्यो । शान्ति प्रकि्रयालाई निष्कर्षा पुर् याउन जुटिरहेको जनताको अपेक्षाअनुसार समयमै संविधान निर्माण गर्न प्रतिबद्ध मेरो नेतृत्वको सरकारले लिएको विधिसम्मत निर्णयलाई उल्टायाएर राष्ट्रपतिद्वारा द्वैध सत्ता र मुठभेडको स्थिति सृजना गरियो । त्यस प्रकारको मुठभेड रोकी शान्ति र संविधान निर्माणको प्रकि्रयालाई ज्यूँदो राख्न राष्ट्रपतिको असंवैधानिक कदमका विरुद्ध संघर्ष गर्न तथा एकीकृत नेकपा माओवादी र यसका नेताहरु कुसर्ीमा लोभी होइनन् बरु राष्ट्र र जनताका असली पहरेदार हुन भन्ने यथार्थलाई दह्रोसँग स्थापित गर्न नैतिकताका आधारमा मैले राजीनामा गरें । प्रधानमन्त्री हुँदाजस्तै राजीनामा दिँदा पनि नेपाली जनताले मलाई बधाई दिए हाम्रो पार्टी यसमा समुचित गर्व गर्दै आम जनसमुदायप्रति आभार प्रकट गर्दछ । कतिपयले मेरो राजीनामालाई अल्पमतमा परेपछिको स्वभाविक राजीनामाका रुपमा प्रचार गरिरहेका छन् जुन विल्कुल निराधार र झूठो हो । यथार्थमा त्यतिबेलाको त कुरै छोडौं अहिले पनि सरकार वैधानिक रुपले अल्पमतमा परेको छैन त्यसकारण राजीनामाको प्रश्नै उठ्दैन । स्पष्ट छ मेरो राजीनामा यथार्थमा शान्ति र संविधान निर्माणको प्रकि्रया बिथोलेर प्रतिक्रान्ति सम्पन्न गर्न चाहने प्रतिक्रान्तिकारीहरुका विरुद्ध अस्त्र हो । पछिल्लो घटनाक्रमले यो कुरालाई पुष्टि गरिसकेका छने । सभामुख महोदय !अहिले नागरिक सर्वोच्चताको गला रेटेर सैनिक सर्वोच्चता अन्तर्गत बहुमतको सरकार बनाउने जुन कसरत भइरहेको छ र बहुमत पुर् याउन हिजो राजतन्त्रकालकै किनबेच जुन फोहोरी खेलको पुनरावृत्ति गरिएको छ यसबाट नयाँ सरकार प्रतिगामी र आत्म समर्पणवादी कठपुतली सरकार बन्ने त होइन भन्ने प्रश्न स्वाभिमानी नेपाली जनताको मनमा उब्जिसकेको छ । हाम्रो पार्टीले सरकार गठनको यो नौटंकीको भत्स्रना गर्दै राष्ट्रपतिको असंवैधानिक आदेश फिर्ता गरेर नागरिक सर्वोच्चता स्थापित नहुँदासम्म सदन र सडक दुवै क्षेत्रबाट शान्तिपूर्ण प्रतिवाद गरिरहनेछ । यसै प्रयोजनका लागि यस सम्मानित सदनमा एक संकल्प पस्ताव दर्ता गरिएको छ । विधि सम्मत तरिकाले त्यसमाथि बहस गरी यस सम्मानित सदनले नागरिक सर्वोच्चताका पक्षमा ऐतिहासिका फैशला दिनेछ भन्ने कुरामा हामी विश्वस्त छौं । सभामुख महोदय !मैले आफ्नो राजीनामा पत्रमा भनेका निम्न यथार्थर प्रतिबद्धता म यहाँ पुनः दोहोर् याउन चाहान्छु । संविधानसभा निर्वाचनमा आम नेपाली जनताको अपार माया र समर्थन पाएर हाम्रो पार्टी एकीकृत नेकपा माओवादीले प्रत्यक्ष निर्वाचन प्रणालीमा स्पष्ट वहुमत र समानुपातिक निर्वाचन प्रणालीमा सवभन्दा ठूलो दलको हैसियत प्राप्त गर् यो । यो हामीले चुनावका दौरानमा अघि सारेको ुनयाँ नेपालका निम्ति नयाँ विचार र नयाँ नेतृत्वु भन्ने नाराको स्पष्ट जनअनुमोदन थियो । परन्तु निर्वाचन परिणाम निस्केको चार महिनासम्म विभिन्न वहानामा माओवादी नेतृत्वमा सरकार वनाउन दिइएन । अन्त्यमा लोकलाजले बाध्य भएर मात्र गत भदौको पहिलो हप्तामा मेरो नेतृत्वमा गणतन्त्र नेपालको पहिलो निर्वाचित सरकार गठन गर्न मार्ग प्रशस्त भयो । त्यसपछि सरकार संचालन गर्न हाम्रो आफ्नै कतिपय अनुभवजन्य कमीकमजोरीका कारणले पनि हामीले तपाईंहरुले चाहे जस्ता सवै कामहरु वेलैमा गर्न सकेनौं होला । हामी जानअन्जानमा भएका आफ्ना कमीकमजोरीहरुलाई कुनै पनि वहानामा ढाकछोप गर्न पक्षमा छैनौं । जनतावाट सिक्ने र जनताका स्वस्थ आलोचनाहरुलाई गम्भीरतापूर्वक लिने हाम्रो घोषित वैचारिक प्रतिवद्धता नै हो । परन्तु हामीले सरकारमा रहेर देश र जनताका पक्षमा गर्न खोजेका थुप्रै राम्रा कामहरुलाई हुन नदिन कतिपयले सरकार बाहिरवाट र कतिपयले सरकारभित्रैबाट निरन्तर वाधा उत्पन्न गरिरहे । उदाहरणको निम्ति हामीले सरकार गठन भए लगत्तै प्रस्तुत गरेको नीति तथा कार्यक्रम र वार्षिक वजेटका जनमुखी कायक्रमहरुलाई अनेक वहाना वनाएर कार्यान्वयन हुन दिइएन । स्थानीय निकायहरुको गठन हुन नदिएर गाउँ गाउँमा पठाइएको अरबौंको वजेट खर्च हुन सकेन । सानातिना निहुँमा हप्तौंसम्म वन्द हड्ताल र सदन अवरुद्ध गर्ने काम भइरह्यो । फलस्वरुप कतिपय अत्यन्त जरुरी र सार्वजनिक तथा राष्ट्रिय महत्वका विधेयकहरु प्ारित हुन सकेनन् भने अरबौंको विकास वजेट खच हुन सकेन र जनताले तत्काल पाउनु पर्ने राहत समेत प्राप्त गर्नसकेनन । फेरि पनि संक्रमणकालको विशिष्ठ अवस्था र संयुक्त सरकार संचालनको वाध्यता भनेर हामीले धैर्य गर्दैगर् र्यौ । तर यो जनअनुमोदन प्राप्त सरकारलाई विभिन्न ढंगले घेरावन्दी गर्ने अग्रगमनकारी एजेण्डा लागू हुन नदिने र असफल पार्न प्रयत्न विभिन्न प्रतिगामी र यथास्थितिवादी कोणबाट भैरहयो । यो सरकारले चालू शान्ति प्रकि्रयालाई तार्किक निष्कर्षा पुर् याउने समयमै जनसंविधान निर्माण गर्न जनतालाई आर्थिक-सामाजिक परिवर्तको प्रत्याभूति गराउने र राष्ट्रिय स्वाधीनताको रक्षा गर्न कुरालाई हमेशा उच्च प्राथमिकताि दंदै आएको छ । त्यसरी नै वहुदलीय प्रतिस्पर्धात्मक लोकतन्त्र संघीय शासन प्रणाली विधिको शासन मानव अधिकार प्रेस स्वतन्त्रता आदि मूल्य मान्यताहरुलाई दह्रोसंग आत्मसात गर्दै आइरहेको छ र ती प्रतिको प्रतिवद्धता हमेशा कायम राख्नेछ । देशको विशिष्ठ ऐतिहासिक संक्रमणकाल वृहत शान्ति सम्झौता र अन्तरिम संविधानको मर्म र भावना अनुरुप हामीले राष्ट्रिय सहमतिको राजनीतिलाई विशेष जोड िदंदै आएका छौं । सरकारभित्र र बाहिरका राजनीतिक दलहरुसंग सहमति कायम गर्ने प्रयत्न गर्दागर्दै कतिपय अवस्थामा हामीलाई सामान्य निर्णय गर्न पनि महिनौं लाग्ने गरेको छ । त्यसैले एउटै कुरामा कसैले हामीलाई अधिनायकवादी र कसैले निर्णय विहीन भनेर लगाउने गरेको आरोपलाई पनि हामीले चूपचाप सहँदै आएका छौं । फेरि पनि शान्ति प्रकि्रया लोकतान्त्रिक मूल्यमान्यता र राष्ट्रिय एकता तथा स्वाधीनता प्रतिको हाम्रो विश्वास र प्रतिवद्धतामा कत्ति पनि कमी आएको छैन र जुनसुकै उत्तेजनाले पनि हामीलाई त्यसवाट विचलित गराउन नसक्ने अठोट म पुनः एकपटक दोहोर् याउन चाहन्छु । सभामुख महोदय शान्ति प्रकि्रयालाई निस्कर्षमा पुर् याउन र संविधान-निर्माण प्रकि्रयालाई समयमा पुरा गर्न १२ बुँदे समझदारीभन्दा अझ उच्च स्तरको राष्ट्रिय सहमति निर्माण गर्न अनिवाश्य छ । विद्यमान भ्रम अन्योल र आशंकाको स्थितिको अन्त्य गर्न र त्यस प्रकारको राष्ट्रिय सहमति निर्माण गर्न सबै जिम्मेवार राजनीतिक दल र नागरिक आन्दोलनका प्रतिनिधिहरु गम्भीर गृह कार्यमा जुट्न आवश्यक छ । जसरी पनि बहुमत पुर् याएर सरकार बनाउने खेलले नेपाल र नेपाली जनताको ऐतिहासिक कार्यभार पुरा हुने छैन । अतः बृहत राष्ट्रिय सहमति कायम गरी राष्ट्र र जनताको आवश्यकता र आकांक्षा अनुसार शान्ति र संविधान निर्माण प्रकि्रयामा एकजुट हुन सबैसँग अपिल गर्दै करिब ९ महिना लामो एकीकृत नेकपा माओवादीको सरकारलाई सहयोग र समर्थन गर्न देशभित्र र बाहिरका सबै मित्र र आम जनसमुदायप्रति हार्दिक धन्यवाद ज्ञापन गर्दै विदा हुन्छु ।
धन्यवाद !

मिति २०६५ साल माघ १० गते विहानै करिब ४ बजेतिर बिहानीको चिसो त्यसमाथी मस्त निन्दा्रमा भई रहेको बेला मोबाइलमा घण्टी बज्छ । फोन रिसिभ गछु मेरो एक आफन्तको रेलिङ्गबाट लडेर मुत्यु भयो अहिले हस्पिटलमा छ । म हक्त न पक्त उठेर त्यहां पुग्छु वहाँको नातेदारहरु सबै रोइ रहेको देख्छु । आफुले पनि त्यो दृष्य देख्दा मन थाम्न सकिन आफ्से आफ आँखाबाट आँसुहरु झरेछन् ।
ल्ाासकै छेउमा दुइजना भाईहरु अलि मलिन र डराएको जस्तो गरि बसी रहेको पाए सायद नातेदारहरु होला भनेर सोधिन तै पनि मनले मानेन एक पत्रकारको नाताले यथार्थ जान्ने इच्छा लाग्यो । सोधीहाले भाईहरुलाई थाहा छ घटना कसरी घट्यो आखीरमा त्यही भाईहरुले अधिल्लो राती करिब ११ः३० तिर त्यहाँ ल्याउको रहेछ । घटनाको बारेमा बुभ्ने चेष्टा गरे उक्त भाईहरुको बयान यस्तो थियो । ूहिजो राती करिब ११ बजेतिर हामीहरु ख्ाना खाएर तल झर्दै थियौंे तेश्रो तल्लाको भर् याङ्कमा कुकुरहरु थियो । कुकुरलाई हड्डीहरु दिएर जीस्काउदै पछाडी सर्ने क्रममा वहाँ हिरामन लड्नु भयो । समाउ भन्दा भन्दै रेलिङ्गनभएकोले अगाडी पछाडी ठोकीदै ग्राउण्ड फ्लोरमा पुग्नु भयो । हामीले त्यस पछि हतार हतार हस्पिटल ल्याउदा वहाँको मुत्यु भयो ।ू
ति भाईहरुको वयान सुन्दा मलाई घटना स्थलको निरिक्षण गर्न मन लाग्यो । त्यसैले उक्त घटना स्थल बल्खु पुगे । त्यस घरको तल देखि माथी सम्म र पुन माथि देखि तल सम्म अवलोकन गरे । मलाई शंका लाग्यो त्यो दुर्घटना नभई सुनियोजित तरिकाले दुर्घटना गराईएको हो । त्यसमा कसको हात छ त्यो त अवस्य बाहिर आउने छ । ति भाईहरुले दिएको वयान र त्यहाँको स्थिति विलकुल फरक छ । त्यहाको स्थिती हेर्दा कोहीपनि व्यक्ति लडेर एकै चोटी तेश्रो तल्लाबाट भूई तल्लामा आईपुग्ने स्थिती छैन । हो त्यहाँ भर् याङ्गमा रेलिङ्ग छैन तर बांस बंाधिएको थियो । त्याहाँ सिधै खस्नलाई ग्याव पनि छैन । एक त त्यहाँबाट खस्दा दोश्रो तल्ला सम्म आई पुग्ने सम्भावना छ तर सिधै तल खसिने स्थिती छैन । यदि वयान अनुसार खसेको भएपनि अगाडी पछाडी दायाँ बायु चोट हुनुपर्ने हो तर ढाडमा र टाउकोको पछाडी मात्रै चोट हुनुले त्यो सुनियोजित तरिकाले घटना गराइएको हो भन्ने प्रमाणित हुन्छ ।
पोष्ट माटमको रिपोर्टमा डाक्टरले टाउकोमा चोट लागेर बे्रनमा रतग जमेर मृत्यु भएको हो । कसरी मारिएको हो म रिक्स लिन सक्दीन भन्ने रिपोर्ट दिएको छ । अब हेर्नुछ नेपाल प्रहरी अपराध अनुसन्धान शाखा हनुमान ढोकाको करामत उक्त घटनामा संलग्न ४ जना व्यक्तिहरुलाई हिरासतमा लिएको छ । उनिहरुको वयान कस्तो आउने हो आफन्तहरुको एउटै चाहाना छ । घटना जस्ले गराइएको भए पनि आपराधीलाई कडा भन्दा कडा कारवाही गरियोस् । यदि अपराधी उम्कीयो भने त्यसको नतिजा नराम्रो हुने नातेदारहरुको भनाई छ ।

युनाईटेड नेप्लिज वेल्फेयर सोर्साईटीले इस्लामीक पर्व रमजान र नेपालीहरुको महान चाड विजया दशमीको अबसर पारेर सउदी अरवमा नेपालीहरुकोर् इतिहासमा पहिलो पटक नेपालका ख्याती प्राप्त कलाकारहरुद्वारा अक्टोबर १ तारिखको दिन भब्यताका साथ सांस्कृतिक कार्यक्रम सम्पन्न गरेको थियो।

विशेष गरेर सउदी अरव र नेपालको सुमधुर सम्बन्धलाई अझै अगाडी वढाउन र सांस्कृतीक कार्यक्रम मार्फ नेपाली कला र संस्कृतीलार्इर्र्सउदी अरवमा परिचय गरी उनिहरुलाई नेपालप्रती आकर्षा गराउनु रहेकोले, यस कार्यक्रमको लक्ष्य केही हद सम्म सफल भएको मानिन्छ ।


संस्थाकै अध्यक्ष श्री दिलचन वुढामगरले सभापतिको आशन ग्रहण गर्नुभएकोे सो कार्यक्रमका प्रमुख अतिथि महामहिम राजदुत श्री हमिद अन्सारी द्वारा कार्यक्रमको उद्घाटन गरिएको थियो। उक्त कार्यक्रममा सउदी अरबको परराष्ट्र मन्त्रालयका विशिष्ट प्रतिनिधिहरु, रियाद गभर्नरका प्रतिनिधिहरु, एवं विशिष्ट सुरक्षा अधिकृतहरुको पनि सहभागिता रहेको थियो । त्यसैगरी दुतावासका सम्पूर्ूण्ा कर्मचारीहरु, सउदी अरवमा अवस्थित विभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधिहरु, समाजसेवी, पत्रकार तथा अन्य उच्चओहोदामा कार्यरत व्यक्तित्वहरुको पनि उपस्थिती रहेको थियो ।

श्री डिल्ली प्रसाद लिम्बू द्धरा संचालित उक्त कार्यक्रममा स्वागत मन्तब्य दिदै श्री के.वीे.यावाले उक्त कार्यक्रममा उपस्थित सवैलाई हार्दिक स्वागत गर्नुभएको थियो भने श्री कृष्ण प्रसाद तिमिल्सिना र श्री धन प्रसाद लावतीले शुभकामना मन्तव्य दिनुभएको थियो । प्रमुख अतिथि महामहिम राजदुत श्री हमिद अन्सारी ले सउदी अरवमै पहिलो पटक नेपाली कलाकारहरुको उपस्थितीमा सांस्कृतिक कार्यक्रम हुन गईरहेकोमा अत्यन्तै खुसि ब्याक्त गर्दै यस्तो महत्वपर्ूण्ा समयलाई भाषणमा नभएर मनोरञ्जनमुखी वनाउन आग्रह गर्दर्ैर् इद तथा विजया दशमीको शुभकामना दिनुभएको थियो ।

कार्यक्रमका सभापति एवं संस्थाका अध्यक्ष श्री दिलचन बुढा मगरले उपस्थित सवैलाई शुभकामना दिदै यस ऐतिहासीक कार्यक्रमलाई सफल पार्न विभिन्न क्षेत्रवाट कांधमा कांध मिलाई सहयोग गर्ने विशेष गरि कुटनितीक तथा प्रशासनिक सहयो गर्नु हुने महामहीम राजदूत श्री हमिद अन्सारी ज्यू, दुतावासका सम्पर्ूण्ा पदाधिकारीहरु, यस कार्यक्रका फाईनान्स सहयोगी हुम बहादुर सुनारी मगर, यस कार्यक्रमको मिडिया पार्टनर तथा प्रवासी नेपाली डट कमका निर्देशक सागर श्रेष्ठ, अहमद मुसा, नेपाली दुताबास बंगालादेशका कन्सोलर श्री रमेश खनाल तथा सम्पर्ूण्ा सहयोगि मित्रहरुलाई धन्यबाद दिदै हामी नेपालीहरु विश्वको जुनसुकै कुनामा भएपनि मुटुभरी नेपाल र नेपाली संस्कृतीको मांया लाग्ने जनाउंदै उपस्थित सवै प्रवासी नेपालीहरुलाइ केहिक्षण भएपनि कलाकारहरुसंगको मनेारञ्जनमा नेपालमानै रमेको भान परोस भन्दै औपचारीक कार्यक्रमको समापन गरि सांस्कृतिक कार्यक्रम संचालन गर्न अनुरोध गर्नुभएको थियो।

दोस्रो चरणको कार्यक्रमको सञ्चालन नेपालीहरुको मन जित्न सफल कान्तिपुर टेलिभिजन अन्तरगत कलकान्तिपुरका प्रस्तोता श्री शुरज सिं ठकुरी ज्यूले गर्नुभएको थियो । लोक दोहोरीमा शिलाआले,नीसा सुनार अनि मिलन लामाले आ-आफ्नो मधुर स्वरले दर्शकलाई मुग्ध पार्नु भएको थियो भने मिठो स्वरका खानि लोक आधुनिक गायक खेमराज गुरुङ्ग, ऐ.पी शर्ेपा, नगेश तामाङ, विज्ञान र्राई अनि कोईलीको आवाजमा आभा मुकारुङको प्रस्तुतीले दर्शकहरुलाई आकर्षा पारेको थियो । साथै गितहरुको लहरा संगसंगै विच विचमा हा“स्यकलाकारहरु मुन्द्रे, मुखांमा हानुजस्तो, रातामकै नामले चिरपरिचित कलाकारले रंगी विरंगी अभिनय गरी दर्शकहरुको मन जित्न सफल भएका थिए । यसरी बेलुकी ९ वजे वाट सुरु भएको कार्यक्रम विहान ४ बजे मात्र समापन गरिएका थियो ।

यसरी पहिलो सांस्कृतिक कार्यक्रमको अपार सफलता पछि नेपालीहरुको अत्याधिक रुचि अनि चाहाना, कत्तिपय नेपालीहरुले टिकट काटेर पनि कार्यक्रम हर्ेन नपाएका र कत्तिपय महंगो टिकटको कारणले समावेष हुन नसकेका नेपालीहरुको चाहनालाई मध्य नजर राखेर दर्शकहरुको साङ्गतिीक तृष्णालाई मेटाउन, आयोजकले प्रवेश टिकटमा ५० प्रतिशत छुट गरि पुन नेपालीहरुको महान पर्व विजया दशमीको पावन अबसर पारेर अक्टोबर ९ तारिख दशैै टिकाको दिन पुनः दोस्रो पटक सउदी अरेवियाको राजधानी रियादमा सांस्कृतिक कार्यक्रम भब्यताका साथ सम्पन्न गरेको छ ।

उक्त कार्यक्रममा आयोजक तथा संस्थाका अध्यक्ष श्री दिलचन वुढामगरले उपस्थित सवैमा विजया दशमी २०६५ को हार्दिक मंगलमय शुभकामना दिनुभएको थियो भने साउदी अरवका लागी महामहिम राजदुत श्री हमिद अन्सारीले सवै नेपालीहरुलाई विजया दशमीको शुभकामना दिदै सांस्कृतीक कार्यक्रमलाई सञ्चालन गर्न श्री खेमराज गुरुङ्ग लाई माईक हस्तान्तरण गर्नुभएको थियो।

सो कार्यक्रममा नेपाली कला, साहित्य र संस्कृतिको संरक्षण गर्न र कलाकारहरुलाई सम्मान गर्न नेपाली दर्शकहरु पछाडी परेका थिएनन् । उपस्थित कलाकारहरुले प्रवासमा त्यहि पनि साउदी अरेवियामा रहेका नेपाली दाजुभाई दिदीबहिनीहरुसंग बसेर कार्यक्रम देखाउदै दशैं मनाउन पाएकोमा अती खुशी भएको पाईन्थ्यो। गायक खेमराज गुरुङ्गको वारी जमुना पारी जमुना लोक गितमा नविन गुरुङ्गको नृत्यले सबैलाई नेपालको याद दिलाएको थियो । शिला आलेको र्साईलो दाई प्रदेशमा धेरै नबस …………… र आमा…. कता हिडेको गित अत्यन्त मार्मिक थियो । त्यसै गरी मिलन लामाले निशा सुनार र शिला आलेसगं गाएका दोहरी गितमा दर्शकहरु सम्हाल्नै नसकिने गरि झुमेको पाईन्थ्यो । वेलुकी ९ वजे वाट सुरु भएको कार्यक्रम विहान २ वजे समापन भएको थियो ।

कार्यक्रममा उपस्थित हुन नसक्ने अन्य देशका प्रतिनिधीहरुले पठाउनु भएको शुभ कामना सन्देश उक्त समारोहमा पढेर सुनाईने छ ।

उक्त अबसरमा भविश्यमा आई पर्ने आपत विपतमा पर्ने नेपालीहरुलाई सहयोगार्थ साचालीत उपहार कार्यक्रमको नतिजा पनि प्रकासीत गरिने छ ।

अन्तमा नेपाली हिन्दुहरुको महान चाड विजया दशमी तथा दिपावली २०६५ र मुस्लीमहरुको पवित्र पर्व रमाजानको पावन अबसरमा सबैको उन्नति प्रगतिको साथ साथै देशमा शाान्तिको कामना गर्द छौं ।

……………………

भबदिय

सागर श्रेष्ठ

का।ब। अध्यक्ष

गैर आवसीय नेपाली संघ

राष्ट्रिय समन्वय परिषद

साउदी अरेविया

मो। ००९६६-५०८०६६७७४

सागर श्रेष्ठ
नेपाली युवा युवतीहरु दिन प्रतिदिन बिदेशीने क्रम जारी रहेकै छ । नेपाल सरकारको फितलो बैदेशीक रोजगार निती नियम र अधिकांश म्यान पावरहरुको लापर्बाहिले गर्दा नेपालीहरु विदेशमा आएर अलपत्रमा पर्ने गरेको धेरै उदाहरणहरु हाम्रो सामु नभएको होईन । सबै भन्दा सस्तो रकम तिरेर आउन सकिने भनेकै गल्फ देशहरु हो । यहाँको वातावरण, खानपिन, पानी, संस्कृति आदिले गर्दा प्राय नेपालीहरुको स्वास्थ्यमा विविध समस्याहरु देख्ने गरेको पाईन्छ । यस सम्बन्धमा कुनै पनि निकायले ध्यान दिएको देखीदैन । त्यस्तै गरि नेपालीहरु विविधकारणले मर्नेहरुको संख्या पनि बढि रहेको छ ।
आज भन्दा १० महिना पहिले नेपालको एक प्रतिष्ठित म्यान पावर एस ओ एसबाट साउदी अरेवियाको अरवियन फाल कम्पनिमा लेवर भिषामा आउनु भएको पर्वत जील्ला खौला स्थाई घर भएको कुल बहादुर परियार विगत केहि समय देखी विमारी हुनुहुन्थ्यो । अहिले वहाँलाई अप्रेशननै गर्नु पर्ने भएको र वहाँको अप्रेशन यहाँ नहुने भए पछि कम्पनीले नेपाल पठाउँने भएको छ । वहाँ अतिनै विमारी भएकोले नेपाली श्रमिकहरुको हक हित र अधिकारको लागी काम गर्दै आएको संगठन नेपाली जन प्रगतिशील मञ्च जोएमार् इकाइको पहलमा अरवियन फाल जोयमामा अबस्थित नेपालीहरुको सक्रियतामा हिजो बेलुकी साउदी रियाल १३०३ करिब नेपाली रुपयां २५,५०० उठाएर एक समारोह विच उक्त कम्पनिको जोएमा क्याम्प बोस श्री मोति गिरीलाई हस्तानतरण गरेको छ । उक्त अबसरमा नेपालीहरुले आपत विपतमा परेको बेला अग्रसरता भई गर्ने गरेको सहयोगको प्रशंसा गर्दै उक्त रकम आज पिडित ब्यक्तिलाई हस्तानतरण गर्ने जानकारी दिनु भएको थियो ।

Note:-
Entry fee only SR 150
Free for ladies. no need ticket.

आज म त्यस्ता ब्यक्तिको नाम लिन जाँदै छु जस्ले त्यो अन्धविस्वासको चक्र ब्यू तोडि दिएको छ । ति ब्यक्तिहरुको बारेमा सारंसमा केहि लेख्न पाउँदा म आफुलाई पनि गौरब महसुस गरिरहेको छ । ति त्यस्ता साहासी ब्यक्तिहरु हुन जस्ले समाजमा एउटा क्रान्तिकारी परर्वन नै ल्याई दिएकाछन । म कुरा गर्दैछु त्रिभुवन नगरपालीका वडा नं १० घोरही दाङ्गाका एक निम्न परिवारमा जन्म लिनु भएका एक शाहासी ब्यक्ति दिलचन बुढामगर र खलाङ्गा गाविस वडा नं १ मुसीकोट रुकुममा जन्मनु भएकी तुलसा क्षेत्री जस्ले समाजमा एउटा आएम कोर्न सफल भएकाछन । समाजको ऐना भएकाछन । हाम्रो समाजमा अन्तर जातिय विबहा गर्नु भनेको एउटा ठूलो चुनौति हो तर दिलचन बुढामगर र तुलसा क्षेत्रिले आज भन्दा १५ बर्ष अगाडी जुन बेला देशको अधिकांस भागमा अन्तरजाती विबहालाई मान्यता दिदैन थियो अन्तर जातिय विबहा गरेर समाजमा एउटा क्रान्तिको विगुल फुक्नु भएको थियो । समाजले वाहाँहरुलाई हेर्ने दृष्ट्रिकोण विलकुल फरक थियो । वहाँहरुले कसैलाई भन्न नसके पनि हामीले महसुस गर्न सक्दछौंकी वहाँहरुले अन्तर जातिय विबहा गरेर समाजमा कसरी बस्न सक्नु भयो भनेर । त्यसैले समाज भन्दा अलि बाहिरी दुनियामा बस्न एसएलसी सम्मको अध्यायन गर्नु भएको दिलचन बुढामगर १९९४ मा एउटा सपना बोकेर आफ्नो र आफ्नो परिवारको उज्जवल भविस्यको लागी आँखाभरी आँसु बोकेर मिठो सपना सजाएर हृदयभरी माँया अनि साह्रै गरुगो पिडा बोकेर साउदी अरेवियामा लेबर भिषामा आउनु भएको थियो । केहि समयको मेहनत कडा परिश्रम पछि ई लर्निङ्ग मार्फत वहाँले कम्प्युटर साईन्समा डिग्री गर्नु भयो र प्रमोशन पनि हुनु भयो । राम्रो कमाई भयो पछि वहाँले आफ्नो प्राण भन्दा पियारी श्रीमतिलाई पानि साउदी अरेवियामै ल्याउनु भयो ।

माईक्रोशफ्ट मार्फत बिल गेट्सद्वारा हस्ताक्षेरीत सठिफिकेट समेट प्राप्त गर्नुभएको दिलचन बुढामगरले हाल वहाँको कम्पनिको कम्प्यिुटर डेपार्टमेन्टको सिस्टम इनजीनियर हुनुहुन्छ । वहाँको मिहेनत प्रगति लगनसिलता देख्दा लाग्छ शंसारमा असम्भब भन्ने शब्द नै छैन । पैसा सुखी जीवन भौतिक सुविधाबाट सुखी भएका दिलचन बुढामगरका दाम्पति मानसीक रुपमा कहिल्यै पनि सुखी हुन सक्नु भएन । किन की १५ वर्षको लामो जीवनमा कहिल्यै पनि वहाँहरुको सन्तान भएन । अब समाजमा सन्तान नहुनेहरुलाई हेर्ने दृष्ट्रिकोण कस्तो हुन्छ त्यो महिले यहाँ उल्लेख गर्नु पर्छ जस्तो लाग्दैन । किन की हामी अधिकांश ब्यक्तिहरु त्यहि रुढिबादी समाजबाट हुर्केर आएका हौं ।

प्रतिक्षाको फल मिठो हुन्छ भने झैं १५ बर्ष पछिको लामो पिडा पछि वहाँको जीवनमा खुसी छाएको छ । वहाँको एक सुपुत्रले जन्म लिएको छ । १५ बर्ष पछिको भारी पिडा पछिको खुसी कस्तो भयो होला त्यो तंपाई हामीले अलि महसुस गर्न अलि सक्दैनौकी त्यो खुसीको सिमाना नै रहेन । सायद त्यो नै वहाँहरुको जिवनको पहिलो खुसी हुनु पर्छ । त्यो खुसीलाई आफुमा मात्र सिमित राख्न नसकेर वहाँहरुले परदेशमै भएपनि विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख नेपाली दुताबास परिवार पत्रकार ब्यापारी लेखक समाजसेवी नातेदार आदिलाई निमन्त्रणा गरी एक साँगितिक कार्यक्रमको आयोजन गरि वहाँहरुले भब्यताको साथ त्यो खुसी सबैसंग बाँड्नु भयो । माचमा वहाँहरुले आफ्नो जिवन कहानी भन्दा आँसुका धारा बगेको थियो तर त्यसमा बेदना र खुसी देबै मिसिएको थियो । साथमा उपस्थित सबैले दाम्पत्य जिवनको सुखमयको साथ साथै बच्चाको सु-स्वास्थ्य दिर्गायु र उक्तरोतर प्रगतिको कामना गरेका थिए । नेपाली परिकारको खानाको साथ साथै सांगितिक कार्यक्रमले सबैलाई झुम झुम्याएको थियो ।

मिलनसार मृदुभाषी समाजसेवी दिलचन बुढामगरको जीवनमा आएको यो खुसी सदैब रहिरहोस । एउटा आँट भरोसा आत्म विश्वास मिहेनत कडा परिश्रम र अनुसासित ब्यक्तिले जीवनमा हार खानु पर्दैन भन्ने वहाँको दाम्पतिले प्रमाणीत गरि दिएको छ ।

हे ठूल ठूला भाषण गर्ने नेताहरु ह्ो । समाजलाई अग्र गतिमा लाने हो नयाँ नेपालको निर्माण गर्ने हो भने भाषणमा मात्र होईन तिमीहरुले आफ्नो छोराछोरीहरुलाई पनि अन्तर जातिय विबहा गरेर देखाउ र हाम्रो देश नेपाल धर्म निरिपेक्ष छुवाछुत रहित संघिय गणतान्त्रिक नेपाल हो भनेर प्रमाणीत गरि देखाउ ।

धन्यबाद ।

सर्म्पर्क व्यक्तिको नाम एवं ठेगाना काठमाडौं स्थित निम्न बमोजिम छ ।
सागर राणा
Sagar Rana
HR SERVICE CENTER
HR Manager, P.O.Box#8932, Baluwatar Kathmandu
Phone : 2341349 Mobile : 9803529117
E-mail: sagar211@yahoo.com
For Saudi Arabia
केशब अधिकारी ००९६६ ० ५५९०९५७९६,
ओम आचार्य ००९६६ ० ५३२२५१९९४,
दिनेश अधिकारी ००९६६ ० ५६१८७८०२५

From kantipur ajja Click here

होमनाथ सुबेदी साहित्यीक आकाशमा कुनै नयाँ नाम होईन । वहाँ त एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ जसले साहित्यीक पथमा हिडेका ब्यक्तिहरुलाई प्रकाश दिने काम गर्नु भएको छ । उहाँ एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ भन्दा फरक नर्पला । विदेशमा रहेर पनि प्रत्येक पल पलमा नेपाल, नेपाली र नेपाली साहित्यलाई सम्भिm रहने अनि हरेक समुदायमा नेपाली भाषा, सहित्य, कला र सँस्कृतिको सम्रक्षण र विकासमा लागी परिरहनु भएका बरिष्ठ साहित्यकार श्री होम नाथ सुबेदी संग प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ ज्यूले अहिलेको वर्तमान पर्रि्रेक्ष्यमा समसामयिक विषयमा लिनु भएको अन्तरवार्ताको सार संक्षेप हाम्रा प्रिय पाठकहरुको लागी प्रस्तुत गरेका छौं ।
वहाँसंगको परिसम्बाद प्रस्तुत गर्नु भन्दा पहिले म वहाँको बारेमा साधरण जानकारीको साथमा वहाँद्वारा लिखित कृतिहरु र वहाँले पाउनु भएको सम्मानहरुको बारेमा प्रकास पार्न चाहान्छु ।

होमनाथ सुवेदी, अनेसासको केन्द्रिय बोर्डको संस्थापक अध्यक्ष हुनुहन्छ ।

जन्म : अक्टोबर १०, १९४७ ताकम-म्याग्दी
हाल : अमेरिका ।
शिक्षा : एम।. ए., वि. एड.

Email; hsubedi@gmail.com , Phone; 703-491-1014
Present address; 1727 Horner Road,
Woodbridge, VA 22191

प्रकाशित कृतिहरुः
उपन्यास- न्याउली -बि.सं.२०४३, नजर- बि.सं.२०४४,
त्रिमर्ूर्ति- बि.सं.२०४४,
वीणा- बि.सं.२०४५, रत्ना- बि.सं.२०४३, द्यौराली- बि.सं.२०५१ र
अड्ढुर- वि.सं.२०५३, यमपुरीको महल वि.सं.२०६४

कविता संग्रह- प्रबासी स्वर- वि.सं. २०५४,
आप्रवासका सुसेली वि.सं. २०६३ ,

गजल संग्रहः सेतो गाजल वि.सं. २०६४,

खण्डकाव्य-छयासीको छवि-२०६४, ग्र्रहग्रस्त दिवाकर-प्रस्तुत ।

कथा-नेपाली लोक कथा- -छन्त्यालको छेउछाउबाट)
वि.सं२०५२, चिरिएको मुटु- कथा संग्रह २००७ ।

समालोचना- नवछायावादको छवि-२००८

विविध-’ताकम दर्पण’ सहलेखन वि.सं. २०५५,

प्रकाशनोन्मुख-समुद्रपारका समालोचना -समालोचना संग्रह),
अन्तर्दाह उपन्यास,

पुरस्कार, सम्मान तथा अभिनन्दन :
· “अड्ढुर” वि.सं.२०५३, उपन्यासका लागि रत्न श्रेष्ठ पश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय पुरस्कार २०५४,
· र्सर्ूयनारायण पुरस्कार गुठी, म्याग्दीबाट भाषा र साहित्यमा गरेको योगदानको लागि २०६२ को ‘र्सर्ूय नारायण पुरस्कार’,
· “आप्रबासका सुसेली” कविता संग्रहका लागि अनेसास रोहिणी शर्मा धवलागिरि उत्कृष्ट पुस्तक पुरस्कार २००७
· डायास्पोरा नृपध्वज कार्की नेपाली साहित्य प्रथम पुरस्कार-२००७
· विभिन्न संस्थाद्वारार अभिनन्दित
· एएन्एबाट १९९७मा कदरपत्र,
· “Poet of the Merit Award Medal” and “Outstanding Achievement in Poetry Silver Award Cup” awarded by The International Society of Poets (ISP) 2003

· २००४मा एएन्ए तथा कविता महोत्सव समिति अरिजुनाबाट नेपाली साहित्यको निमित्त आप्रवासमा संस्थागत विकासका लागि “Pioneer of Nepali Literature in the Nepali Diaspora” -आप्रवासका नेपाली साहित्यका अग्रज) को उपाधि प्रदान ।

प्रतुत छ प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) को लागी होमनाथ सुवेदीसित सागर श्रेष्ठको परिसम्वादको सार संक्षेप ।
पि एन एन : अमेरिकन कल्चर के हो ?
होमनाथ : वास्तवमा अमेरिकन कल्चर नै छैन । यो त अन्डर कन्स्ट्रसन छ । अमेरिकन संस्कृति भनेको विश्वबाट यहाँ आएका सम्पर्ूण्ा इम्रि्रान्टहरूको समेत साझा रहनसहन नै अमेरिकन संस्कृति हो । जो अझै परिस्कृत हुदै गइरहेको छ ।
पि एन एन : नेपालीहरूले अमेरिकन कल्चर र परम्परालाई कसरी आत्मसात् गरिरहेछन् ?
होमनाथ : हामीलाई केही अप्ठ्यारो लागे पनि हाम्रा सन्तान छोरानाती जो यहाँ जन्मे हर्ुर्के उनीहरुले यहाँको अर्धसंस्कृत कल्चरको नेतृत्व गरेका छन् । हाम्रो लागि यो अर्ध लागे पनि हाम्रा सन्तानको लागि यही नै मातृसंस्कृति हो र उनीहरु मेरो जन्मस्थान र मेरो जन्म संस्कृति भएको नेपालको गाउँको मैले प्यार गरे जस्तै उनीहरु यहाँको स्थान र संस्कृति भनौं रहनसहनलाई नै मन पराउँछन् । यस्तो गरी हुने संस्कृतिको एडप्शनको कुरो नेचरमा सारै सजिलो र भैरहने कुरो हो ।
पि एन एन : नेपाली र अमेरिकन चाड पर्वमा कुन् मनाउनुहुन्छ त ?
होमनाथ : हामी दशैं तिहार मनाउछौं र थ्याङ्कस्गिभिङ्ग र क्रिस्मस पनि मनाउछौं । हाम्रो आइडेन्टिटीको लागि हामीलाई आफ्नो चार्डपर्व आफ्नो दालभात र भाषा अनि साहित्य नै मन पराउछौं तर केटाकेटीलाई अमेरिकन मन पर्छ तापनि नेपाली मूलका हौं -पिएन्ओ) त्यसैले हाम्रो मूलको आइडेन्टिटीको लागि हाम्रो भाषा हाम्रो साहित्य हाम्रो कला र हाम्रो संस्कृति नै हाम्रो आफ्नो सम्पत्ति हो, बिश्वका अरु जातिको सामू हामी नेपालीको गौरव पनि यही हो भनेर हामी हाम्रो आउने पिढीलाई प्रशिक्षित गर्दै गइरहेका हुन्छौं ।

पि एन एन : यसैमा सर अर्को प्रश्न, भाषा कक्षाहरु पनि चलाउनु भएको छ र ?
होमनाथ : अगिकै कुराको परिणाम हो तपाईले डिसीमा ‘स्कुल अफ ल्यागोजेज एन्ड कल्चर अफ नेपाल’ जस्तो नेपालका भाषा सिकाउने स्कुल र कक्षाहरु अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाजले खोलेर स्थानीय नेपालीहरूलाई संचालन गर्न प्रोत्साहित गरिरहेछ ।

पि एन एन : अनेसास भनेको के अरे एक पटक हाम्रा पाठकबृन्दहरुलाई स्पष्ट पारिदिनु हुन्छ कि ?

होमनाथ : अगि भने जस्तै त्यस्तै यो नेपाली संस्कृतिको प्रश्न विदेशमा आज एक डायास्पोरा कल्चरको रुपमा विकसित भैरहेको छ । यो खास गरी नेपाली साहित्यमा प्रखर भएर अगाडि आएको छ जस्को नेतृत्व आज अनेसासले विश्वभर छरिएर रहेका सम्पूण नेपाली लेखक कलाकारलाई अगाडि बढाएर गरिरहेछ ।
पि एन एन : डायास्पोरिक साहित्यको प्रथम नमुनाको रुपमा उल्लेख्य कुनै एक कला वा कृति के हो भन्नुहुन्छ कि ?
होमनाथ : डायस्पोरा साहित्यको प्रथम उपन्यासको रुपमा मेरो आफ्नै उपन्यास ‘यमपुरीको महल’लाई ‘उत्तरआधुनिक विमर्श’ले अगाडि सारेको छ । यो नेपाली डायास्पोरिक संस्कृति निर्माणको महायज्ञको सुभारम्भ हो । यसको प्रकाशक पनि अनेसास नै हो ।
पि एन एन : अनेसासको डायस्पोरामा निकै ठूलो योगदान रहेछ । यसका शाखा प्रशाखा पनि त होलान नि हैन र ?
होमनाथ : ऐले अनेसासका अमेरिकामा मात्र २० वटा च्याप्टर छन् । अमेरिका बाहिर विदेशमा २० वटा च्याप्टरले काम गरिरहेछन् । यिनीहरुको उत्पादन सही अर्थमा नेपाली डायास्पोरिक संस्कृतिको जितोजाग्दो चित्र बन्नेछ ।

पि एन एन : के अनेसासले नेपालका भाषा साहित्यको विकासको लागि प्रोत्साहनको पनि व्यवस्था गरेकेा छ ?
होमनाथ : किन न गर्ने ? अनेसासको उद्देश्य स्वयम् लेख्नु मात्र हैन लेखाउनु पनि हो र लेखाउन प्रोत्सिाहित गर्न पुरस्कारहरुले ठूलो पाठ खेल्न सक्छन् त्यसैले अनेसासले हाल १७ वटा पुरस्कार संचालन गरिरहेछ ।
पि एन एन : ऐले कसैकसैले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ को नाम फेरेर ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने तर्क पेश गरेको पाइन्छ नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?
होमनाथ : त्यसो भन्नेहरूले ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’को विधान न पढेको जस्तो मलाई लाग्छ । ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ खस भाषाको लागि मात्र स्थापना भएको हैन न त यो कुनै खसको मात्र धर्मको पक्षपातीको रुपमा स्थापना भएको हो ।
पि एन एन : तपाईहरुले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा आएका कुरा सिक्नुपर्‍यो नि त जान्ने त यहाँ नै हुनुहुन्छ, होइन र ?
होमनाथ : नयाँ नेपालको कुरो निकालेर अनेसासलाई यिनीहरुले के सिकाउने - अनेसासले त आजभन्दा १६ वर्षपहिल्यै यो नयाँ नेपालको दर्शनलाई अगाडि सारिसकेको थियो । त्यसैले त अनेसासको विधानमा स्पष्ट रुपमा लेखेको छ कि अनेसासका उद्देश्यमध्ये एक नेपालका जनजातीय भाषा, साहित्य, संस्कृतिको विकास गर्नु हो ।
पि एन एन : के धर्मको बारेमा पनि अनेसासको आफ्नो दृष्टिकोण छ त ?
होमनाथ : किन न हुने ? त्यत्ति हैन हिन्दुहरूको धार्मिक डोमिनेशनबाट मुक्त गर्न अनेसासको विधानले त्यसै बेला अनेसासलाई र्’धर्म निरपेक्ष संस्था हो’ भनेर घोषणा गरेको छ । अनेसासले चाहेको कुरा नेपालमा ऐले आएर हुन गइरहेछ । त्यसैले नेपालमा नयाँ नेपालको नाराले अनेसासमा परिवर्तन गर्नु पर्ने केही छैन । बरु म यो भन्छु कि अनेसासको १६ वर्षपहिलेको भिजिन अनुसारको नेपाल ऐले आएर बन्न गइरको छ । त्यसैमा अनेसासलाई गौरव छ र मलाई पनि यस्तो भएकोमा अनेसासको संस्थापक अध्यक्षको नाताले अत्यन्त खुशी लागेको छ ।
पि एन एन : त्यसो भए ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’लाई ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नु आवश्यक भएन , हैन र ?
होमनाथ : त्यसो गर्ने भन्ने कुरो त विखण्डवादी अराजकतावादी कुरो हो । आखिर हामी अन्तर्रर्ााट्रय क्षेत्रमा हामी जातिले त नेपाली हुँ नि । खालि नेपालका अरु भाषा र साहित्यको पनि विकास हुनर्ुपर्छ भन्ने सिद्धान्त र उद्देश्य अनुरुप चल्ने कुरो मात्र हो । त्यसैले त अनेसासले १६ वर्षअगाडि नै नेपाली भन्नाले खसभाषा इतर अरु भाषाहरुको विकासमा पनि जोड दिएको थियो । यी ऐले अनेसासमा नेपाली हटाएर खसभाषा राख्नर्ुपर्छ भन्नेहरु को हुन् भने या त यिनीहरुले अनेसासको विधान पढ्दैनपढेका व्यक्ति हुन् हैन भने यिनी पुराना मण्डले हुन् जो ऐले आएर मात्र नयाँ नेपालको सपना अगाडि आएको देखेर अनेसासमा सुधारको आदेश दिन्छन् । त्यसैले यी जुनसुकै पक्षका भए पनि अबोध व्यक्ति हुन् । उनीहरुले अनेसासको विधान पढुन् र अनेसासको दुरगामी भिजिनमा समाहित भएर अगाडि बढुन् । बस ! ऐलेको आवश्यकता यत्ति हो ।

पि एन एन : सिद्धान्त र विधानमा अनेसास वा तपाई संस्थापकहरुले नयाँ नेपालको नेतृत्व पहिले देखि नै गर्दै आउनुभएको रहेछ अन्त्यन्त खुशीको कुरा हो । तर पनि अनेसासका १७ पुरस्कारमा यौटा पुरस्कार पनि खसभाषा बाहेक अरुलाई राखिएको छैन नि यो के हो ?
होमनाथ : यो प्रश्न साँचो हो । छैन, त्यो बनाउने बातावरण पहिले भएन । तर अनेसासको उद्देश्य अनुसार खसभाषा बाहेक अरु भाषाका पुस्तकका लेखकहरुलाई पनि पुरस्कार राखिनर्ुपर्छ । नयाँ नेपालको नयाँ बहार आएको बेलामा यो अनुकुल परिवेशमा अनेसासको नवनिर्वाचित क्याविनेटले खसभाषा बाहेक नेपालका अरु जनजातीय भाषा र साहित्यको उत्थानको लागि पुरस्कार राखोस् । यो म चाहन्छु । यसले अनेसासको कमीलाई पुरा गर्नेछ र अरु पनि यस्ता कामहरु गर्न म ती विपक्षीहरुलाई आह्वान गर्दछु ।
पि एन एन : के अनेसासले खसभाषा बाहेक अरु भाषालाई कहिल्यै ध्यान दियो त ?
होमनाथ : राम्रो प्रश्न । म पहिलेदेखि नै समानुपातिक विकासको पक्षपाती हुँ र अनेसासबाट पनि जनजातीय भाषाको विकासको सर्न्दर्भमा मैले छन्त्याल भाषामा भएका लोककथाहरु संकलन गरें र ‘नेपाली लोक कथा’ -छन्त्यालको छेउछाउबाट) भन्ने पुस्तक अनेसासले प्रकाशन गरेको छ । त्यस्तै अर्को मेरै पुस्तक ‘छन्त्याल लोक कथा’ अनेसासको प्रेसमा छ ।
पि एन एन : केही प्रारम्भ त भएकै रहेछ नेपालकालाई नेपाली न भनेर के भन्ने त ?
होमनाथ : यस्तै प्रयास सबै सदस्यले गर्नु पर्‍यो नि । प्रोत्साहन पाइवेट स्तरमा हुनुपर्‍यो नि । संस्थाको कुनै दोष छैन । हामी कुरा काट्छौं तर काममा हात बडाउँदैनौं । यो प्रवृतिमा परिवर्तन हुनर्ुपर्छ अनेसासको विधानमा हैन । नेपालका नेपालीलाई नेपाली न भनेर के भन्ने - नेपालका भाषाहरुको विकास गर्न स्थापित अन्तर्रर्ााट्रय संस्थालाई ‘ अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ न भनेर के भन्ने ? ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने कर्ुतर्क हो र यस्ता कुराले नेपालमा त विखण्डन सिर्जना गर्छ र नेपाल बाहिर डायस्पोरामा नेपालीको एकतामा फुट सिर्जना गर्ने साम्प्रदायिक कुरालाई मात्र प्रश्रय दिन्छ जुन् कुरो मेरो दृष्टिमा घातक हो । एन्टिआइएन्एल्एस् थाउट हो । । एन्टिनेपाली थाउट हो । हामीले नेपालीको एकता, सम्मान र परिचयको बाटो रोज्नर्ुपर्छ जहाँ नेपालका र नेपालबाहिर भएका नेपाली मूलका सबै नेपालीहरु अनेसासको अम्बे्रलामा रहन सकौं । कुरा त्यत्ति हो ।
पि एन एन : यी बीचमा कुरा काटिरहनेलाई के गर्ने त ?
होमनाथ : अन्यथा लोकतन्त्र आएको छ जो जसले जे तर्क पेस गरे पनि हुन्छ भनेर कर्ुतर्क पनि पेश गर्नेहरुलाई त मेरो भन्नु केही छैन तर हर एक संस्थाले आ आफ्नो विधान अनुसार काम गरेको हुनर्ुपर्छ । कुरा त्यत्ति हो ।

पि एन एन : अनेसासका पुरस्कार धेरै छन् तर अनेसासका पदाधिकारीहरुले नै यी पुरस्कारमा भाग लिन्छन् । अनेसासका विश्वभरका पदाधिकारी भाग लिने हो भने जित्ने पनि उनीहरु नै होलान् नि त । यो भएन भन्छन नि मान्छेहरु ।
होमनाथ : अनेसासको हेराइमा यो नेपालका भित्र वा वाहिर बस्ने संपर्ूण्ा नेपाली लेखकहरुको संस्था हो र सबै यसका सदस्य हुन्छन् र सबै पालैपालो यो संस्थाका पदाधिकारी पनि हुन्छन् हुनर्ुपर्छ । अनेसासका एवार्डहरु अनेससामा सम्बद्ध नेपाली साहित्यकारहरुले न पाए वा उनीहरुले न लिए के त्यो मेडिकल डाक्टरलाई दिन मिल्छ र ? वा के इलेक्टि्रकल इन्जिनियरलाई दिने हो कि के हो? के त्यसरी अनेसासको उद्देश्य पुरा हुन्छ ? हुदैन । बरु अनेसासको एवार्डहरुको उद्देश्य नै अनेसासका सदस्य लगायत सबै नया पुराना साहित्यकारलाई लेख्ने लेखाउने र लेख्नेलाई प्रोत्साहित गर्ने हो र यही प्रोत्साहनको काम अनेसास एवार्डहरुले गर्दछन् । त्यसैले अनेसासका सदस्य र पदाधिकारीहरुलाई अनेसासका एवार्ड भाग लिन दिने मात्र हैन अझ लिनकोेलागि अनेसास प्रोत्साहित गर्दछ ।
पि एन एन : उही संस्थाका मान्छेले भाग लिंदा त एवार्डको वैधता र विश्वनीयतामा प्रश्न उठ्दैन र ?
होमनाथ : यो कुरा अनेसास र अनेसास बाहिरको कुरो हैन । के अनेसासभित्रका सदस्यकै प्रतिद्वन्द्वितामा पनि त के एवार्डको वैधता र विश्वनीयता चाहिदैन र ? चाहिन्छ नि त्यसै अनेसास सदस्य भएको साहित्यकार हुन् वा अनेसासका सदस्य न भएका साहित्यकार हुन् सबैलाई एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको आवश्यकता पर्दछ । त्यसैले अनेसासले छुट्टै स्वतन्त्र एवार्ड कमिटीको व्यवस्था गरेको छ । त्यो एवार्ड कमिटीमा हरएक एक हजार तिरेका अनेसासका सदस्यले एवार्ड कमिटीमा भाग लिन सक्छन्, उनीहरु चुन्न र चुनिन सक्छन् । तर एवार्ड कमिटीमा छानिएकाले एवार्डमा भाग लिन पाउँदैनन् । कसैले भाग लिनु परेमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको लागि उनीहरु र उनका नजीकका नातेदारले एवार्ड कमिटीबाट राजिनामा गर्नुपर्छ । यो प्रावधानले अनेसासका एवार्डहरुमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयता कायम राख्नुको साथ सबै साहित्यकारलाई अनेसासको पदाधिकारी भएर काम गर्न अनेसासलाई विश्वमा चम्काउन अग्रसर गराउँदछ । जुन् आजको नेपाली डायस्पोराको लागि आवश्यकता पनि हो ।

पि एन एन : नेपालको वर्तमान राजनैतिक स्थितिमा केही प्रकाश पारिदिनुहुन्छ कि?

होमनाथ : यो मेरो विषय हैन नेताहरुको हो । मैले त कविताहरुमै स्पष्ट भनिदिएको छु कि राजाले नागरिक भएर बस्नर्ुपर्छ, पद चाहिए उनले तलबाट चुनाव लड्नर्ुपर्छ । काँग्रेस र एमालेले पनि अब माओवादीलाई सरकार बनाउन बाधा पारेर स्वयम् नाङ्गनिे काम गर्नुहुन्न । निर्वाचन नै भए पछि त चुनाउमा लडेर जित्नुपथ्र्यो । लडे पनि न लडे पनि वा लडेर हारे पनि आफु तल परियो र उनीहरुको धेरै सिट आइसक्यो भने सरकार बनाउन दिनमा हिचकिच गर्नैहुन्न । यदि त्यसो गरियो भने काँग्रेस र एमाले झन् न राम्ररी नाङ्गनिे परिस्थितिको सिर्जना हुन्छ । त्यसले यौटा ठूलो अशान्ति निम्त्याउन सक्छ जुन नेपाल र नेपालीको लागि ठूलो खेदकै कुरा हुनेछ । माओवादीलाई जनताले पत्याएका छन् । नेताहरुले त्यो भोटको आज्ञा शिरोपर गर्नेपर्छ । अन्यथा बलको कुरा गर्ने हो फेरि जसले हतियार उठाएर गृह-युद्ध छेडे पनि भयो ।

पि एन एन : अनेसासको यस पटकको निर्वाचनमा पनि असन्तुष्ठ पक्ष रहेछन् नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?

होमनाथ : निर्वाचन भने पछि जित्नेले निर्वाचन राम्रो भो भन्ने र हार्नेले न राम्रो भन्ने यी हाउडे कुरा हुन् । निर्वाचन अनेसासको नियमअनुसार खुला सुचना र समय दिएर निर्वाचन कमिटीले गरायो र परिणामा दियो । निर्वाचनमा कुनै धाँधली भएको छैन । म जितेकालाई राम्रो काम गर्न सबैतिरबाट उत्साह दिइओस् भन्ने चाहन्छु । कारण जुनसुकै होस् पराजित पक्षले बगेडा गर्नु भनेको उही नेपालमा कसैले माओवादीलाई ऐले सरकार बनाउन दिनहुन्न भनेर निहुँ खोज्या जस्तै मात्रै हो । त्यस्तो असन्तुष्ट पक्षले या चुनाउ अगाडि सचेत भएर जित्नुपथ्र्यो त्यो गर्न न सकेकाले उनीहरुले अर्को दर्ुइ वर्षपछि हुने चुनाउमा जित्ने तयारीमा लाग्नर्ुपर्छ । यस पटक जितेकालाई बढी काम गर्ने सुभकामना सहित बधाइ दिनु नै उनीहरुको लागि एक लोकतान्त्रिक पद्धतिको अनुकरण हुन सक्दछ ।

पि एन एन : अनेसासको स्थापना तपाईले गरेको र यो तपाईको प्राइवेट संस्था हो जस्तो तर्क पेश गर्नेहरुलाई यहाँ के भन्नुहुन्छ ?

होमनाथ : त्यो उनीहरुको अज्ञान हो र मेरो धेरै सेवा देखेको परिज्ञान हो । त्यसैले उनीहरुले यो कुरा बुझुन् भन्ने चाहन्छु कि अनेसास होमनाथको प्राइवेट फाउन्डेशन हैन, होनाथ सुवेदी लगायत २० जनाको सामुहिक प्रयासले स्थापना भएको यो पब्लिक फाउन्डेश हो । यसको श्रेय केही जान्छ भने सुरुका २०जना संस्थापकलाई जान्छ । तर ती सबै संस्थापकले मात्र यो संस्था अगाडि बढेको छैन मात्र हैन ती संस्थापकमध्ये कतिपयलाई त यससित कुनै चासो नै पनि छैन र भए पनि ऐले काकासमा उमेद्वार नै भए पनि मतले पनि जित्न सक्दैनन् । संस्थापक भएकोले उनीहरुलाई र मलाई नै समेत अनेसासको विधानमा कुनै पद वा अधिकार त्यस्तो केही आरक्षित पनि छैन । सामाजिक संस्था भनेका सुरुका २, ४ जना भेट हुन सम्भव हुनेले सुरु गरिदिने हो पछि मान्छे बढ्दै गएर संस्था ठूलो हुनेहो । त्यसमा सुरुका संस्थापक हुँ भनेर संस्थालाई नै प्राइवेट बनाउन खोज्नुहुन्न र त्यो कसैको प्राइवेट हुन्न र कसैले त्यसो हुन पनि दिन्न । त्यसैले अनेसासमा होमनाथ सुवेदी लगायतका प्रारम्भका संस्थापकहरु पनि अरु सदस्य जस्तै हुन् । अरु सदस्यले जस्तै समान हक र अधिकारको उपभोग गर्दछन् ।

पि एन एन : प्रारम्भमा तपाईसित भएका २० जना संस्थापक को को हुनुहुन्थ्यो र के उहाँहरु अझै सक्रिय हुनुहुन्छ ?

होमनाथ : अनेसासको स्थापनामा प्रारम्भमा बौद्धिक तथा भौतिक तवरमा काम गर्ने संस्थापक सदस्यहरु हुनुहुन्छ : डा.विष्णु पौडेल, डा. अमर गिरी, डा.हरिहर भट्टर्राई, राम मालाकार, डि.बी. तामाङ्ग, प्रकाश सुवेदी, अच्युत श्रेष्ठ, पुरुषोत्तमसुवेदी, धन थापा, कल्पना सुवेदी, लव गाउँले, कल्पना सत्याल, पुरु घिमिरे, नन्दा सुवेदी, राजु श्रेष्ठ, वासु सत्याल, रिषिनाथ सुवेदी, माधव प्रसाद शर्मा, शिवप्रसाद सत्याल, होमनाथ सुवेदी । यिनैमध्येबाट विधान परिषद गठन गरिएको थियो र ती ११ जनालाई विधान मस्यौदा गरेको कारणले संस्थापक भने पनि खास काम गर्ने प्रथम व्यक्तिहरु माथिका २० जना सबै हुन् ।
जहाँसम्म सक्रियताको प्रश्न छ कतिपय संस्थापकहरु त काकासको अध्यक्ष वा पदाधिकारी भएर पनि काम गरेका छन् भने कतिपयले काकासमा काम गर्न चाहेर पनि संस्थापक भए पनि निर्वाचन फेस गर्नुपर्ने भएकोले निर्वाचित हुन सकेका छैनन् । ती संस्थापकहरु प्रारम्भको पहिलो वर्षउनीहरुकै भरोषामा बितेकोले यिनीहरुलाई काकासमा काम गर्न चाहे र चुनाउमा जित्न सके एक वर्षकाम गरिसकेको मानेर उमेद्वार हुनभने दिने प्रचलन छ यो त एक वर्षकुनै पनि तहको काकासमा रहेर काम गरेका हरएक अनेसासका पदाधिकारीले यो अधिकार पाएका छन् । यो कुनै ठूलो कुरा भएन । त्यो चुनाउ लड्न पाउने अधिकार बाहेक उनीहरुलाई अरु केही सुविधा छैन र कसैको केही विशेष चासो पनि छैन । कतिपय त काम गर्ने फर्ुसद छैन भनेर पन्छिएका पनि छन् । जे भए पनि संस्थापकहरुलाई कुनै पनि अधिकार विधानमा आरक्षित छैन । उनीहरु पनि अरु सदस्य सरह नै हुन् । संस्थापकभन्दा पछि आउने कतिपय सदस्यहरुले संस्थापकले भन्दा बढी काम गरेका छन् र बढी गर्नेहरुको सम्मान हुनु राम्रो हो, त्यस्तै मेरै काम गर्राई पनि संस्थापक भएको नाताले हैन कि एक कार्यकर्ताको हैसियतले काम गरेको हुँ । कुनै संस्थापकले वा सदस्यले राम्रो र धेरै काम गर्छ भने त्यसको वदला उसले सम्मान इज्यत पाउन सक्छ तर संस्था उसको प्राइवेट हुदैन, हुनु पनि हुन्न ।

पि एन एन : सोध्नुपर्ने प्रश्नहरु त अरु पनि धेरै थिए यसपटक समयाभावले म प्रश्न यही रोक्छु । यहाँले आफ्नो अमूल्य समय दिनुभएकोमा आभार व्यक्त गर्छर्ुु अन्तमा यहाँले अरु कुरा केही भन्नु छ कि हाम्रा पाठकहरुलाई ?

होमनाथ : मेरो दृष्टिमा अनेसासको मिशन भनेको नेपाली डायस्पोरालाई नेपाली जनजातिको एक बोर्डरलेस राष्ट्र बनाउनु हो । जहाँ सम्पर्ूण्ा नेपाली भाषासेवी साहित्यकार तथा भाषाप्रेमीहरु अटाउन प्रोत्साहित हुन्छन् । यसको उत्थान नेपाली डायस्पोराको उत्थान हो भने नेपाली डायस्पोरामा भएका सबै संस्था यसका परिपोषक नै हुन् । यसका संंंस्थापक संचालक तपाईहरुलाई म तपाईहरुको नेपालका भाषा र साहित्यको संस्थागत विकासको लागि उत्तरोत्तर प्रगति गर्न सफलता मिलोस् भन्ने कामना गर्दछु । प्रबासी नेपाली डटकमको योगदान अतुलनीय छ । यसको निरन्तरता रहिरहोस् । यो अन्तर्वार्ताको लागि धन्यवाद ।

पि एन एन : धन्यबाद ।

Pls, click Here

साउदी अरेविया स्थित दमामको नेपालीहरुको सबै भन्दा जेठो संस्था प्रवासी नेपाली सेवा समितिले आफ्नो १० औं वाषिर्क उत्सव तथा महाधिवेशन भव्यताको साथ सम्पन्न गरेको छ । साउदी अरेवियाको लागी पहिलो लोकतान्त्रीक राजदुत श्री हमिद

Darsakharu
अन्सारीको प्रमुख आतिथ्य तथा निवर्तमान अध्यक्ष श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूको सभापतित्वमा दमाम स्थित एक हलमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रममा नेपाली दुताबास साउदी अरेवियाको लागी प्रथम सचिव लोक बहादुर थापा, पुष्पराज भटर्राई, गैर आवसीय नेपाली संघ, राष्ट्रिय समन्वय समिति साउदी अरेवियाका अध्यक्ष श्री गोपाल घिमिरे लगायत विभिन्न संघ संस्थाको प्रतिनिधीर्,र् इन्जीनियर, व्यापारी, साहित्यकार, पत्रकार, लेखक आदिको उलेखनीय उपस्थिती रहेको थियो ।

Hamid Ansari
उक्त कार्यक्रममा स्वागत मन्तव्य श्री टिका रिजाल ज्यूले, प्रवासी नेपाली सेवा समितिको विगत देखी वर्तमान सम्मको गतिविधी सम्बन्धी तारा नाथ भण्डारी ज्यूले प्रकास पार्नु भएको थियो भने प्रतिबेदन महा सचिव श्री हेम कुमार खड्का ज्यूले प्रस्तुत गर्नु भएको थियो ।

Lok Bahadur Thapa

त्यसैगरि कुल चालु बचत साउदी रियाल ७,८७० रहेको आर्थिक प्रतिबेदन कोषाध्यक्ष्य श्री अञ्जान पोखरेल ज्यूले प्रस्तुत गर्नु भएको थियो । कार्यक्रमलाई रोचक र मनोरञ्जन पर्ुण्ा बनाउनलाई गाएककारहरु तिलक गुरुङ्ग, छन्तबहादुर कार्की र रोम थापा मगरले आफ्नो सुरीलो भाकाहरुमा हललाई गुन्जयमान पारेको थियो । उक्त गितहरु प्रस्तुत गर्दा अतिथी लगाएत अन्य उपस्थितीहरु स्टेजमा आएर नाचेको पाईन्थ्यो । कार्यक्रम अञ्जान पोखरेल ज्यूले सञ्चालन गर्नु भएको थियो ।

Pusparaj Bhattarai
मन्तव्य दिने वक्तहरुमा गोपाल घिमीरे, रविन्द्र बराल, डा. वाई वि क्षेत्रीर्,र् इ. धरम के सी, राजपती गुरुङ्ग, दर्ुगा गुरुङ्ग लगाएतले कार्यक्रमको सफलताको कामनाको साथै साउदी अरबमा नेपालीहरुले भोग्नु परेको समस्याहरुमाथी प्रकास पार्नु भएको थियो । उक्त अबसरमा समाज सेवामा उत्कृष्ट योगदान पुर्‍याए बापत श्री यम बहादुर लिम्बुलाई प्रशंसा पत्रद्वारा सम्मान गरिएको थियो ।

Taranath Bhandary त्यस पछि पहिलो चरणको कार्यक्रमको समापनको घोषणा श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूले गर्नु भयो र श्री मोती गिरीको संयोजकत्वमा मोहन पाठक र रमेश ठकुरीको एक निर्वाचन मण्डल बनाई नयाँ कार्य समिति बनाउन जिम्मा दिएको थियो उक्त निर्वाचन मण्डलले तारा नाथ भण्डारीको अध्यक्षतामा ९ सदसीय केन्द्रिय समिति बनाएको छ । तर नव निर्वाचित सबै केन्द्रिय समितिहरुमा पुरानै अनुहार रहेको छ ।

Gopal Ghimireजस अनुसार अध्यक्ष श्री तारा नाथ भण्डारी, उपाध्यक्ष्य श्री टिका रिजाल, महा सचिव श्री हेम कुमार खड्का, सचिव श्री विष्णु अधिकारी, कोषाध्यक्ष श्री अञ्जान पोखरेल, सदस्यहरुमा श्री भरत के सी, श्री यम बहादुर लिम्बु, श्री लेखनाथ योगी, श्री मेघराज दहाल रहेका छन ।

Dr. Y. B. Chhetri

उक्त नयाँ कार्य समितिको अध्यक्षलाई जेष्ठ सदस्य डा. युद्व बहादुर क्षेत्रीले शपथ ग्रहण गराउनु भएको थियो भने अन्य सदस्यहरुलाई अध्यक्षले गराउनु भएको थियो ।

Anjan Pokhrel
मन्तब्यको क्रममा पुष्प राज भटर्राईले भागेर र भगाउने कामको बन्देज गर्नको लागी सबैले सहयोग गर्नु पर्नेमा जोड दिएको थियो । साउदीमा हाउसमेडको काममा आउने नेपाली महिलाहरुको पनि धेरै समस्या भएकोले ध्यानाकर्षा गराउनु भएको थियो ।

See off to Lok Bahadur Thapa

त्यसै गरी प्रथम सचिव लोक बहादुर थापाले बैदेशीक रोजगारलाई परिमार्जीत गर्नुपर्ने नेपाल सरकारको एक जना साथी घर पठाउ अभियान सफल पार्न सबैले प्रयास गर्नु पर्ने आदि बिषयमा प्रकास पार्नु भएको थियो । साथै आफु नेपाल र्फकन लागेकोले ४ बर्षो दौरानमा साउदी अरेवियामा स्थापित संघ संस्थाहरुले गरेको सहयोगको लागी धन्यबाद पनि दिनु भएको थियो ।

कार्यक्रमको अन्तमा लोक बहादुर थापालाई प्रवासी नेपाली सेवा समितिको तर्फाट उपहार स्वरुप बिदाई गरेको थियो । मन्तब्यकै क्रममा महामहिम हमिद अन्सारी ज्यूले धेरै लामो समय देखी उक्त संस्थाले नेपालीहरुको समस्यामा पुर्‍याएको योगदानको प्रशसा गर्नु भएको थियो । साथै आफुले प्रवासी नेपालीहरुको हितको साथै देशको हितको लागी प्याकेज कार्यक्रम लिएर आएको स्पष्ट पार्नु भएको थियो र डोल्मा शर्ेपालाई मृत्यु दण्डबाट बचाउन प्रयास भईरहेको जानकारी गराउनु भएको थियो ।
कार्यक्रमको अन्तमा सभापति श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूले कार्यक्रम सफल पार्नलाई आ आफ्नो क्षेत्रबाट सहयोग पुर्‍याउने सबैलाई धन्यबाद दिदै कार्यक्रम समापन भएको घोषणा गर्नु भएको थियो ।

गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद साउदी अरेवियाको केन्द्रीय बोर्डको अध्यक्ष श्री गोपाल घिमीरे ज्यूको सभापतित्वमा सञ्चालीत उक्त स्वागत तथा विदाई समारोहमा रियाद स्थित एक हलमा नेपाली दुताबास परिवार, एनआरएनए केन्द्रीय बोर्डका सदस्यहरु, सल्लाहकार बोर्डका सदस्यहरु, विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख तथा प्रतिनिधीहरु, बुद्विजिबी, पत्रकार, लेखक, साहित्यकार, ब्यापारी, कलाकार, र्सबसाधारण १०० औं ब्यक्तिहरुको उपस्थिीतिमा एक समारोह विच गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय परिषद साउदी अरेवियाको केन्द्रिय बोर्डको अध्यक्ष श्री गोपाल घिमीरे ज्यू र आईसीसी सदस्य श्री राम बहादुर बेलबासे ज्यूले संयुक्त रुपमा पुश्प गुच्छाहरु प्रदान गरेर औपचारिक रुपमा स्वागत गरिएको थियो उक्त स्वागत समारोहमा सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उठेर सम्मानपर्ुव तालिको गडगडाहटले हलनै गुन्जयमानहुने गरि स्वागत गरिएको थियो ।
उक्त अबसरमा ४ बर्षसम्म नेपालीहरु म्ााझ रहेर नेपालीहरु आपत विपतमा परेको बेला सक्दो सहयोग पुर्‍याउनुहुने द्वय प्रथम सचिव श्री लोक बहादुर थापा र विश्वनाथ पनेरु ज्यूलाई वहाँहरुले प्रवासी नेपालीहरुलाई गर्नुभएको सहयोगको उच्च मुल्याङ्कन गर्दै सम्पर्ुण्ा संघ संस्थाको प्रतिनिधीत्व गर्दै एनआरएनए साउदी अरेवियाको तर्फाट प्रशंसा पत्र प्रदान गएकिो थियो साथै उक्त विदाई समारोहमा पनि सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उठेर तालीको गडगडाहटमा विदाई गरिएको थियो । उक्त स्वागत तथा विदाई समारोह कार्यक्रम एनआरएनए साउदी अरेवियाका सचिव तथा प्रवासी नेपाली डट कम्का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठले सञ्चालन गर्नु भएको थियो ।
उक्त स्वागत तथा विदाई समारोहमा स्वागत मन्तब्य अब्दुल्ला गुरुङ्ग ज्यूले दिनु भएको थियो । एनआरएनएको बारेमा बृस्तृत जानकारी आईसीसी सदस्य श्री राम बहादुर बेलबासे ज्यूले दिनु भएको थियो भने दमाम क्षेत्रमा स्थापित सम्पर्ुण्ा संघ संस्थाको प्रतिनिधीत्व गर्दै श्री हरि घिमीरे ज्यूले शुभ कामना दिनु भएको थियो भने रियाद क्षेत्रको तर्फाट श्री भिम बहादुर थापाले दिनु भएको थियो । त्यसै गरि श्री अजिर रहमान ज्यूले स्लामिकहरुको तर्फाट शुभकामना दिनु भएको थियो भने स्लामिक कानुनहरुको बारेमा श्री सलिम साजीद ज्यूले प्रकाश पार्नु भएको थियो । उक्त अबसरमा प्रवासी नेपालीहरुलाई साथै एनआरएनए साउदी अरेवियालाई श्री लोक बहादु थापा र विश्व पनेरु ज्यूले विशेष धन्यबाद दिनु भयो र जहाँ भए पनि जहिले पनि सम्झना र सहयोग भईरहने प्रतिबद्वता जनाउनु भएको थियो ।
कार्यक्रममा सागर श्रेष्ठ ज्यूले सम्पर्ुण्ा प्रवासीहरुको साझ समस्याहरु बुँदागत रुपमा प्रस्तुत गर्दै दुताबासको ध्यानार्कषण गर्नु भएको थियो । मन्तब्यको क्रममा साउदी अरेवियाको लागी जनदुत श्री हमिद अन्सारी ज्यूले रात दिन खटेर भएपनि आफुले सकेजति सबै समस्याहरु हलगर्ने प्रतिबद्वता जनाउनु भएको थियो । वहाँले अब म शाही दुत होईन जतनताको दुत हुँ म यहाँ भाषण भन्दा बढि काम गर्न चाहान्छु तंपाईहरुको साथ चाहिन्छ भन्नुभयो । वहाँले विचविचमा गहकिला मनैछुने र्साईरिहरु हिन्दीमा प्रस्तुत गर्दै त्यसलाई नेपालीमा पनि उल्था गर्दै देश विकास र प्रवासी नेपालीहरुको आर्थिक स्थिती कसरी उकास्न सकिन्छ भनेर आफ्नो विचार पनि राख्नु भएको थियो । साउदी अरेवियाको उच्च पदाधिकारीहरु संग भेट गरेर विभिन्न प्रस्ताबहरु राखिसकेको समेत खुलासा गर्नु भएको थियो ।
कार्यक्रमको अन्त्यमा कार्यक्रमका सभापति श्री गोपाल घिमीरे ज्यूले उक्त कार्यक्रम सफल बानाउनलाई आ आफ्नो क्षेत्रबाट योगदान दिनुहने सम्पर्ुण्ा महानुभाब साथै विशेष धन्यबाद स्लामिक सेन्टरका मित्रहरुलाई दिनु भएको थियो । दुताबास र एनआरएनएको समझदारीमा मिलेर जस्तोसुकै समस्यापनि हल गर्न सक्ने भएको हुदा सबैलाई एनआरएनएमा सदस्याता समेत लिनहुन अनुरोध गर्नु भएको थियो ।
औपचारिक रुपमा कार्यक्रमको समापन पछी काँस्की पोखरा निवासी दिल्ली राम भण्डारी आफुले सम्झौता गरे बमोजीमको तलब नदिए पछि भागेर अर्कैठाउमा कामगर्ने क्रममा दर्ुघटना भई बैसाखिको भरमा जीउदो लासलिएर बाँचीरहेकोले आफु नेपाल र्फकन चाहेको तर आफु संग राहदानी र नेपाल सम्म पुग्ने खर्च नभएकोले सहयोगको लागी दुताबासलाई आग्रह समेत गर्नु भएको थियो । अन्तमा चियापान समारोहको साथ कार्यक्रम बेलुकाको करिब ७ः३० बजेतिर सकिएको थियो ।

प्रदेशको नाम प्रदेशको क्षेत्रफल र्-वर्ग किमि) प्रदेशका कुल जनसंख्या प्रमुख जाति प्रदेशमा बसोबास गर्ने प्रमुख जातिको जनसंख्या प्रतिशत
लिम्बुवान १००५१ ८९९१५० लिम्बू २४१११५ २६.८२
खम्बुवान १३०२६ ११४५६२९ र्राई २९४३३६ २५.६९
तामाङ शालिङ १७७१२ज्ञ २४०९४४१ तामाङ ७६५७४८ ३१.७८
थारुहट १२१६२ २२२५४६५ थारु ७६९३५४ ३४.५७
सुदूर पश्चिम खसान१४६९४ ११८८७७९ खस १०६८८८३ ८९.९१
पश्चिम खसान २८९९६ ८६५४४९ खस ६८०२३५ ७८.६०
मगरात १७०६५ २५५८२९६ मगर ७२१५०२ २०.२०
तमुवान १३१३८ ८७०३७८ गुरुङ २०३४६१ २३.३८
नेवा मण्डल ३७०द्द १६४५०९१ नेवार ५८२३७० ३५.४०

माथिको तालिकाबाट प्रमाणित हुन्छ कि शासक जाति भनिने खसहरुको स्वशासित प्रदेशहरुमा बाहेक आदिवासी जनजाति भनिनेहरुको कुनै पनि स्वशासित प्रदेशमा उनीहरुको बहुमत पुग्दैन । बहुमत नपुग्ने भएरै लेखकले अग्राधिकारको कुरा उठाएका होलान् । तर अग्राधिकारको नाममा २५ देखि ३५% अल्पमत मानव समुदायले ७५ देखि ६५% बहुमत मानव समुदाय माथि शासन गर्ने मान्यता खोज्नु भनेको लोकतान्त्रिक मूल्य र मान्यता विपरितको कुरा र सभ्य समाजकै तुच्छ उपहास कुरा भएन र - यस्तो अवधारणाले जातीय स्वशासन त प्राप्त हुँदैन नै, जातीय विभेद विरुद्धको आन्दोलनलाई नै भडखालामा जाक्छ ।
शदियौंदेखि शासकहरुले जनजातिका केहि बिकाउ नेताहरुलाई काखी च्यापेर जनजातिहरु माथि नै घोडा चढ्ने र उनीहरुलाई आफ्नो स्वार्थ अनुरुप उपयोग गर्ने गर्दै आएका छन् । त्यो क्रम अझै विकसित रुपमा जारी छ । उपयोग गर्नेहरुमा अहिले आदिवासी जनजातिहरुको मुक्तिका लागि लडेको भनी ध्वाँस दिने क्रान्तिकारी भनिने राजनीतिक दलहरु र आदिवासी जनजातिहरुको हक अधिकारको वकालत गर्नर्े नाममा उनीहरुलाई दिग्भ्रमित एवं पथभ्रष्ट बनाउन साम्राज्यवादीहरुद्वारा परिचालित विभिन्न रुप र रङका औजारहरु थपिएका छन् । तर एनजिओ आएनजिओहरुले घोकाएको भरमा अग्राधिकारको नाउँमा अल्पमतले बहुमत माथि शासन गर्ने हास्यास्पद कुरा गरेर २१औं शताव्दीका सचेत नेपाली जनतालाई मर्ूख बनाउन सकिन्न । -क्रमसः)

पि एन एन सम्बाददाता, काठमाण्डौ, अञ्जना बैद्य श्रेष्ठ, काठमाडौं
बैदेशिक रोजगारीबाट फर्केका महिलाहरु, तीनका परिवार तथा बैदेशिक रोजगारीसंग प्रत्यक्ष । अप्रत्यक्ष रुपमा सरोकार राख्ने ब्यक्ति तथा सघ संस्थालाई समेटेर पौरखी नेपालले तीजको बिशेष उपलक्ष्यमा पौरखी तीज महोत्सव यही मिति २०६४ भाद्र २२ गते काठमाडौंमा आयोजना गरेको छ ।
वैदेशिक रोजगारीमा लाग्न चाहने तथा काम गरेर फर्किएका महिलाहरुको हक, हित एवं सशक्तीकरण गर्ने र उनीप्रति हुने विविध सामाजिक तथा राजनीतिक हिंसा विरुद्ध वकालत गरी उपयुक्त नीति निर्माणका लागि दवाव सृजना गर्ने उद्देश्यले बिगत ४ बर्षअगाडि पौरखी नेपाल नामक संस्थाको जन्म भएको हो । यस संस्थाले हरेक महिलाले आफनो रोजगारको निम्ति सोच्न तथा निर्ण्र्ाागर्न पाउनु पर्ने अधिकारको सुनिश्चितता, बैदेशिक रोजगारीमा जाने महिलाका लागि कामको प्रकृतिअनुसार आवश्यक ज्ञान प्रदान गर्दै आएको छ भने आवश्यक ज्ञान तथा सूचनाको अभावले गर्दा विदेशमा हुन सक्ने बिभिन्न किसिमको शोषण, दर्ूर्ब्यबहार र बिभेद जस्ता अमानवीय कार्यको शिकार हुनबाट बच्नको लागिसबै आप्रबासी महिलाहरुलाई संस्थाको संजालमा ल्याई उचित परामर्श तथा सहयोग गर्दै आएको छ ।
कार्यक्रमको पहिलो चरणमा बिभिन्न संघसंस्थामा आबद्ध भइ समाजसेवामा लागेका महिलाहरु श्री सरु जोशी, डा. शान्ता थपलिया, श्री दर्ुगा गुरुङ्ग, श्री सलिना जोशी, श्री चन्द्रकला गुरुङ्ग तथा श्री मनिसा लिम्बुद्धारा संयूक्त रुपमा पानसमा बत्ती बालेर कार्यक्रमको उद्घाटन गरियो । कार्यक्रममा युनिफेमका शरु जोशीले समस्त महिलाहरुलाइ तीजको बधाइ दिदै अबका दिनमा महिलाहरु दतीवन र भोकै उपवास बस्नु भन्दा चुरा बजाएर खवरदारी गर्ने बेला आएको र उनीहरु आफनो हकहितको लागी एकजुट भइ लाग्नु पर्ने कुरा व्यक्त गर्नुभयो । त्यस्तै डा. शान्ता थपलियाले आउदो संबिधान सभाको लागी हरेक महिलाहरु सचेत भई हरेक क्षेत्रमा आफनो ५० ५ साझेदारीको लागी अगाडी बढ्नु पर्ने कुरा औल्याउनुभयो । यसै गरी अन्य बक्ता श्री दर्ुगा गुरुङ्ग, श्री चन्द्रकला गुरुङ्ग, श्री कृष्ण गुरुङ्ग , पौरखीका अध्यक्ष श्री मञ्जु गुरुङ्ग, संयोजक श्री बिजया र्राई श्रेष्ठ, सचिव श्री सत्रकुमारी गुरुङ लगायतका महानुभावहरुले मन्तव्य प्रकट गर्नुभयो भने कार्यक्रमको अर्को चरण मनोरञ्जनात्मक तीजको नाचगान, बिभिन्न खेल , मेहेन्दी तथा ब्यापारिक मेला बीच कार्यक्रम सम्पन्न भएको थियो ।
कार्यक्रममा पौरखीका अध्यक्ष श्री मञ्जु गूरुङ्गद्धारा पौरखी नेपालसँग हातेमालो गर्दै वैदेशिक रोजगारीमा लागेका महिलाहरुको हक अधिकार सुनिश्चित पार्ने अन्य निकाय तथा तीज महोत्सवका लागी प्रत्यक्ष रुपमा सहयोग पुुर्‍याउँदै आउनु भएका प्रभु बैक, स्काइ ओभरसिज, ग्लोबल बैक, आ.एम. इ, सगरमाथा टिभी, सांग्रीला होटल, तथा स्थापनाकाल देखी नै अत्यन्त सहयोग गर्दै आएका युनिफेम र निड्स प्रति बिशेष आभार प्रकट गर्नुभएको थियो भने उहाहरुको योगदानको लागी मायाको चिनो प्रदान गरिएको थियो । कार्यक्रममा बैदेशिक रोजगारसंग सरेकार राख्ने ब्यक्ति, संस्था , बैदेशिक रोजगारबाट फर्केका महिलाहरु र तीनका परिबार तथा बिभिन्न संचारकर्मीको उपस्थिति थियो । बास्तवमा वैदेशिक रोजगारीमा लाग्ने महिलाहरुको हक, हित, अधिकार तथा सशक्तीकरणका लागि पौरखी नेपालसँग सरोकारवाला सबै तह र क्षेत्रबाट सहकार्य हुनु पर्ने आजको अपरिहार्यता मान्न सकिन्छ ।

म रोएकी छु , असाध्य संग मन कुँडिएको छ । स्वदेशको सम्झना र विदेशको पिडाले मन भक्कानिएर ढिकीको मुसलले थिचिएको हात जस्तो छिया-छिया भएर चहर्याईरहेको आँत लिएर म कतार प्रवासिन बाध्य भएकी थिएँ । काखमा पसारेर आमाको ममत्व प्रदान गर्दै आफ्नै छातिको लाम्टा पनि धित मर्ने गरी चुसाउन नपाई त्यो मेरो गर्भे टुहुरो दुधे बालक छोरो माईतिको पोल्टामा फालेर म आज कतारमा विरासत जीवन बिताउन बाध्य भएकी छु । मेरो लोग्ने जीउँदो हुँदा म नन्द देवरको नजरमा त्रेतायुगको सीता भाउजुको उपमाले अलंकारीत थिएँ । सासु ससुराको नजरमा कुलीन बुहारी थिएँ । मेरो लोग्नेको असमायिक निधनले मेरो सारा संसार अन्धकार नै अन्धकारले घेरीएर पात झरेको चैत मासको खयरको नांगो रुखझैँ निर्जीव जडमा अवसानित हुन पुगेँ । म सधवा बाट बिधवामा पदार्पित हुन पुगेँ । कर्मघरबाट म मा गरीने व्यवहारमा क्रमशः परर्ीवर्तन आउन थाल्यो । खसम गुम्नुको पिडाले मरेतुल्य भएकी म विधवा बुहारी माथि संवेदनशैलीमा ‘ तिमी त हिजो सम्म यो घरको बुहारी मात्र थियौ आज बाट तिमी नै यो घरको हाम्रो छोरा पनि हौ’ भन्ने सासुको बोलीमा रुखोपना मात्र हैन गालीका शव्द्ध पनि बर्सिन थालेको थियो । ‘संघारे राँडी , कुलंघारनी , मेरो छोरो टोकुवा’ , आदिर् इत्यादि गाली गलौज सासुको मुखबाट मलाई प्रक्षेपित गरीनु सामान्य नै भैसकेको थियो । मेरो सासुको छोरा मेरो पनि त पोई नै हो नि । उहाँको आकस्मिक निधनको परमपिडा मेरो सासु ससुरालाई भन्दा मैले नै बढि महसुस गर्नु परेको थियो । नितान्त एकान्तता र निस्सारलाग्दो एकांकीपनाको वियोगमा वहाँहरु भन्दा म नै बढी पिडीत थिएँ यस वियोगमा । चुरा, पोते, सिन्दुरको अवसान संगै मर्ुदाघाट तुल्य भएकी म प्रति सहानुभूति देखाउनुको सट्टा उपहास गरीने सिलसिला म मा अविच्छिन्न रुपमा बषिर्न थाले पछि मेरो पनि धर्ैयताको बाँध टुट्न थाल्यो । एक बिधवाको हरेक चिसो रातको असैहृय पिडा मेरो अर्को टड्कारो पिरलो बन्न पुगेको थियो ।
एक त हामी नारी जाति भाग्य, संर्घष्ा र परपुरुषमा निर्भर भएर बाँच्नु पर्ने बाध्यता । बैबाहिक लगनगाँठोमा बाँधिएपछि श्रीमानको घरलाई आफ्नै घर सम्झेर बिताउनु पर्ने बिवशता । पर्ुण्ारुपमा नवीन महसुस हुन्थ्यो जन्म घर भन्दा मेरो लोग्नेको त्यो मेरो कर्म घर । अड्कलेर श्वाश प्रश्वाशको खलाँती चलाउनु पर्ने जङ्गी कायदा कानुन । घर भित्र बाहिर गर्दा पाईतालाको आवाज शुन्यप्राय हुनु पर्ने । घर धन्दा सकीओरी सासुको गोडामा तेल मालिश गर्नु पर्ने मेरो नित्य दैनिकी । किशोरी अवस्थामा घाँघर र मिडीमा नै माईतिघरमा खुट्टे र काने काने पिच्च्ाा खेल्दै किशोरीपना सिनित्त भ्याएकी म नब बधुमा बढुवा भएर लोग्नेको घरमा आए पछि साडी पेटीकोट लगाउनु पर्ने बाध्यता । साडीको व्यवस्थित पहिरन लगाउन पनि अनभिज्ञ म साडीको मुज्जा पार्न पनि राम्रो संग जानेकी थिइन । ‘झुम्राको पुतली जस्ती बुहारी भित्र्याएर लप्टन बुढाले के रमिता गरेका हुन् कुन्नि खै -’ भन्दै एकाथरी छिमेकीले म प्रति इंगित गर्दै शव्द्धबाण प्रहार गर्न पनि चुक्थेनन् ।
दुलही हुँदाको क्षणमा पनि के के जाति हो कुन्नि, सोह्र श्रृंगारको लिपपोत पनि अरुले नै गरीदिएका थिए । साडी व्लाउजको पहिरन पनि अरुले नै लगाईदिएका थिए । व्लाउजको टाँक भन्दा पनि सानो प्वाल भएको नयाँ टाँकघरमा टाँक लगाउने प्रयासक्रममा मेरो कसिलो छातीमा छुस्स छुँदै टोलाएका संगिनीका छुच्च्ाा हातले मलाई आनन्दानुभूति भन्दा पनि काउकुति लगाएको आभाष बढि हुन्थ्यो । संगिनीका छुच्चा हात मेरो छातीको उभारमा छिल्लिने क्रममा कृत्रिम रोष प्रकट गर्थेँ । ‘लाज पचेका नकच्चरीहरु’ भन्दै सवैलाई आँखा तर्दै नजर अन्तै केन्द्रित गरेको बहाना गर्थेँ । उनीहरु प्ानि के कम थिए र ओठे जवाफ फर्काउनलाई, मलाई नानाभाँति भनेर उछित्तो काढ्थे । ‘अहिले तेरो त्यो छातीमा छुस्स छुँदा के को स्वाङ्ग पार्छर्ेे मोरी, भोली देखि भुस्तिघ्रे पोईको ८० किलोको ज्यान तेरो नौनी जस्तो मखमली ज्यान माथि ओईरिँदा पोईको स्वादमा माईतीको मोहीको स्वाद भुलिहाल्छेस् क्या रे । ढाँटी छली के कुरा भो र - हामी पनि यसै भन्थिम् पैला ।’ उनीहरुका यि शव्द्धहरुले कौतुहलता र रोमाञ्चकता म भित्र दुवै संञ्चारीत भएको थियो । अनि कल्पनारत भई म सोचमग्न हुन्थेँ । ‘के जन्मघर बिर्सर्ााे नयाँ सुत्रविद्य िलोग्नेको मनपरितन्त्र म माथि बर्सिनु नै हो त - लोग्ने संगको सहवासकालिन स्वर्गिय आनन्दको अनुभूतिले मेरो माईतिखलकको मायाको घैलोबाट माया उभाएर लोग्नेको घर तिर खन्याएर माइतिपक्षको अपनत्वपनमा कमि ल्याउने जादुको छडी हो त सहवास - मेरो एकल जीवनमा लोग्ने बनेर आउने त्यो केटाको बैंसको भारी बिसाउने चौतारी हुँ कि उ मेरा लागि -’ हामी २ मा को साधन र को साध्य हो मैले ठम्याउन सकिरहेकी थिइन ।
मेरो उमेरगत उँभौलीको अवस्थाअनुसार बुवा आमाले विधिको संस्कारजनित विधान अनुरुप मेरो बिहे गरीदिने क्रममा म दुलही बन्न जाँदै थिएँ । आँपपीपलको तरपाँया बाटो बाट ओईरिएका जन्तीपक्षका पञ्चेबाजा वादकहरु श्ाायद दुलहीको घरको ध्वजा पताका र तोरण देखेर होला मेरै घरपट्ट िनै नरसिंगा र करनाल फर्काएर जोर जोरले मुग्ध ध्वनि संप्रेषित गरीरहेका थिए ।
पञ्चेबाजाको धुन लर्ुइंटेल भञ्ज्याङ्ग माथिको पहरामा ठोक्किएर प्रतिध्वनित हुँदै लर्ुइंटेल भञ्ज्याङ्ग सम्म प्रष्ट सुनिन्थ्यो । घरको चोटामाथिको आँखीझ्यालबाट निर्निमेष रुपमा आँपपीपल बाट आएको जन्तीको लावा लस्कर हेरीरहेँ । ‘लौ न नि, आँपपीपले हरु त गाउँ नै उल्टिएर पो आएका रहेछन् । जन्ती तिरको मेरो आँखा तनाईलाई नियालेर अर्की संगिनीले व्यंग्यबाण प्रहार गरीहाली । ‘आफ्नो दुल्हा राजालाई कहिले देखौँ कहिले भेटौँ मनमा आत्तुरी त लाको रै छ नि नक्कलीलाई । नआत्ति बावै, अहिले दुल्हा राजा घोडा बाट ओर्लिएर जन्ती पर्सर्ीीके पछि पानीको रेखी काट्ने बेलामा पेट भरि हर्ेर्लिस् ।’ म लाजले मरेतुल्य भएर उसको पाखुरामा चिटिक्क चिमोटेर घुम्टो भित्र आफ्नो नजर लुकाएकी थिएँ । गोठको गाईबस्तु पारीबारीको खुल्लाफाँटमा किला ठोकेर उतै सारेर गोठलाई जन्तीको स्वागतार्थ बस्न योग्य बनाईएको थियो ।

रबि भट्ट “रोषी”
रत्ननगर, चितवन
हालः दोहा, कतार
E-mail:rabi_roshi@yahoo.com

अग्लो कद, ढाकाको दौरा सुरुवाल, कम्मरमा सेतो पटुकी, पटुकी बेरेको कम्मरको देब्रे कर्ुइनेटोमा घुसारिएको सिरुपाते भोजपुरे खुकुरी ,खुट्टामा टलक्क टल्किने बाँसबारीको जुत्ता, गोरो रुप सुहाउँदो ढाकाको टोपी, नाकको डाँडीमा टुक्रुक्क तर्ेर्सिएको कालो चश्माले त झन् सुनमा सुगन्ध थपिरहेको थियो । त्यस दिन आँगन पोलेर, गाईको पुच्छर समाएर पण्डित द्धारा आमा र बुवालाई हातमा कुश पानी थमाईदिएर समाजको अगाडि गोत्र परर्ीवर्तनको स्वघोषणा गरी एक पक्षीय भाषामा नै अभिव्यक्त गर्नुपर्दा मेरो किरिया गरी बुवा आमाको टाउकोको भारीबाट मलाई पन्छाइएको थियो । संस्कारजनित बैवाहिक रीतक्रमका थोत्रा बर्को ओढाउने क्रम अनुरुप सम्पर्ुण्ा कार्य समापन गरी छोरी बाट कसैको श्रीमती, कसैको बुहारी,कसैको भाउजु,देउरानी जस्ता यावत दर्जाबाट अलंकारित हुँदै माइतिघरबाट दुलाहा राजा घोडामा पछि पछि र म उलिनकाठमा अघि अघि मेरो लोग्नेको घरमा आएकी थिएँ ।
त्यो दिन मैले दुःखद तिक्तताको पाथी चुक निल्नु परेको थियो । सवारी दर्ुघटनाको आकस्मिकताले म अंग भंगको अवस्थामा अस्पतालको शैयामा छट्पटिरहेकी थिएँ भने मेरो श्रीमान शवगृहको मृत्युशैयामा चिरनिन्द्रामा रहनु भएको समाचारले म माथि आकाश आएर थिचेको महसुस भयो । मैले मेरो अगाडि केहि देख्न सकिरहेकी थिईन । मलाई निस्सार लाग्दो जीवन बाँच्नु एक रत्ति पनि आशा रहेन । सवैको शान्त्वना अनुरुप मैले मेरो गर्भमा हर्ुकदै गरेको रक्तपिण्डको लागि भने पनि बाँच्नु पर्ने भयो । बिचराको के दोष छ र अकारण हाम्रो कारणले उसको यस धर्तीमा अवतरण गर्न बाट बाँच्न बञ्चित गराउने - यिनै यावत कारणले म अहिले सम्म बाँचिरहेकी छु । तीज तिहारमा मैतालु चेलीहरु रातो साडीमा सजिएर, सोली भरि कोसेलीपात बोकेर, पाखुरा भरि रातो चुरा छमछम बजाएर माइति तिर हानिँदा मेरो चेहरामा कालो बादलको हुण्डरीले झुत्ति खेल्थ्यो । मेरो श्वेतबस्त्रको पहिरन तथा श्रंृगारिक आभूषण बिहिन कान्तिहिन चेहरा देखेपछि र्साईत गरेर हिँडेका नारी समुदाय बाट नै म उपेक्षित भएको प्रत्यक्ष महसुस गर्न थालेकी थिएँ । म मा जागृत खट्किएको पतिको अभावमा सिर्जित यौनकुण्ठाको माग भन्दा पनि पति नहुनुले घर पक्ष र समाजबाट हेपिनुपर्दाको पिडाले गर्दा मलाई दोश्रो पतिको आबश्यकता खट्किन थालेको थियो । मेरो सासु जो मेरो ससुराको दोश्रो पत्नीको रुपमा त्यो घरमा भित्रिनु भएको थियो । वहाँ पनि पर्ूव हवल्दार पत्नी हुनुहन्थ्यो । पर्ूव पति हँुदा हँुदै पनि दोश्रो पतिको रोजाईक्रममा पर्ूव पतिलाई शारीरिक असक्षमताको संज्ञा दिँदै अतृप्त यौनकुण्ठाकै कारणले पर्ूव पति प्रति यौन बिकर्षा सिर्जित भए पछि मेरा लप्टन पदधारी ससुरा संग ल्याईते बनेर आउनु भएको यथार्थता मैले पनि सुन्न्ा पुगेकी थिएँ । यस अर्थमा पनि मेरो पति बिहिन निस्सारता प्रति सहानुभूति दर्शाउँदै मेरी सासूले दोश्रो बिबाह प्रतिको मागलाई स्वीकार्नु हुन्छ कि भन्ने झिनो आशा लिएर अर्न्तर्मनभित्रको दमित चाहनालाई सासू समक्ष जगजाहेर गरेँ । त्यस पछिबाट म व्यभिचारीको उपमाले लेपित भएँ । सासुको ज्यादत्ाी म माथि तीब्र हुँदै जान थाल्यो । मेलापात जाँदा खेतालाहरुसंग बोल्दा पनि मलाई बोल्ने संग नै सम्बन्ध जोडिएको लाञ्छना लगाउँदै अनर्गल कुरा गरिएर चरित्र हत्या गर्ने प्रयास गरिन थाल्यो । त्यस घर नै साँघुरो महसुस हुनथाल्यो । अनि मैले त्यो घरबाट सदाको लागि विदा लिने निश्चय गरी दुधे छोरो बोकेर माईतिघरतर्फआएँ । माईतिघरमा पनि मैले क्षणिक सहानुभूति भन्दा केहि पनि पाउन सकिन मात्र अप्ठ्यारो आश्रय सिवाय । मैले मेरो छोराको सुरक्षित भविष्यको लागि भने पनि केहि गर्ने दृढता लिएर बिदेश जाने सोचका साथ येन केन प्रकारेण कतार आउन सफल भएँ । यहाँ आउनको लागि पनि मैले धेरै संग अनुनय विनय गरेँ । शारीरिक सम्झौताका कुराहरु नै म माथि र्सवप्रथम तर्ेर्सिन आउँथ्यो । आखिर मैले कतार आउन सफलता पाएँ र कतारमा एक निकृष्ट पेसा गर्न बाध्य भएकी छु । यस्ौ सिलसिलामा यहाँ म दर्ुइ बर्षो लागि बन्धक जीवन विताउन विवश भएकी छु । रात्रिकालिन एकान्त प्रहरमा शोचमग्न भएर अंगालो भरिको लोग्नेको शारीरिक रतिकृयाको सम्झनाले द्रविभूत हुन पुग्छु । आत्मरतिको बिगतको परिकल्पनाले म स्तव्ध हुन पुग्दछु । अनि सोच्छु मेरो लोग्ने भईदिएको भए आज मैले यो नियतिको शिकार हुनु पर्ने थिएन र मेरो त्यो काखमा रमेर आमाको मुखमृुद्रा नियालेर भुसुक्क निदाउने मेरो दुधे बालक त्यो छोरोले मातृवात्सल्यको अभावमा पिँढीको डिलबाट क्षितिज पारी सम्म आँखा चाहारेर टोलाउँदै आमाको तिर्सनाले मातृत्वअभावको महसुस गर्नु पर्ने थिएन । अनि फेरि म बायुमण्डलीय एकान्ततामा स्मृतिको गर्तमा डुबेर मन नेपाल तर्फनै हुत्याउँछु । नयन सजल भएर आउँछन् । उफ आज मेरो लोग्ने भैदिएको भए ……………….।

pls, click here * here

पुनश्च : लेखक एक समाजसेवी को साथै एन आर एन, एन सी सी ए
साउदी अरेवियाको संस्थापक संयोजक हुनुहन्छ ।
सर्म्पर्कको लागी ००९६६ ५०१३६८१४र्५र्
इमेल :- iksubedi6@gmail.com

NEW! Check your document online with CSE HTML Validator Lite. Add this to your site.

आदरणीय पाठकबृन्द तथा शुभ चिन्तक ज्यूहरु । धेरै बर्षो कठोर जीन्दगी पछि बल्ल बल्ल हामीले घर परिवारर्,र् इश्टमीत्र,साथीभाईहरु संग मिलेर नयाँ बर्षमनाउने मौका पाएका छौं । देशको राजनितिक परिस्थिती हर्ेदा अझै ढुक्क भएर स्वतन्त्र रुपमा हिड्ने बेला आएको छैन । तै पनि विगतलाई फर्केर हर्ेदा यो दिनको पर्खाईमा थियौं हामी पनि । आज जे जस्तो भएपनि केहि मात्रामा सुखको सास फर्ेन पाएका छौं । यस पावन अबसरमा पुन एक पटक हामी हाम्रा पाठकबृन्द तथा शुभ चिन्तक ज्यूहरुमा सुख, शान्ति र समर्ृर्द्विको साथ नेपालमा शान्तिको कामना गर्दछौं ।

सम्पर्ुण्ा प्रवासी नेपालीहरुको साझा नेर्टवर्क मिडिया प्रवासी नेपाली डटकम्ले गौरबमयर् इतिहाँस कोर्दै दोस्रो बर्षा प्रबेश गर्न सफल भएको छ । प्रवासी नेपालीहरुको आवाजलाई सम्बन्धीत ठाँउसम्म पुर्‍याउनको लागी पहल गरिरहेको यो मिडियाले । दोस्रो बर्षा प्रबेश गरेको पावन अबसरमार् इमेलर् इन्टरनेटबाट टाढा रहनु भएका प्रवासी नेपालीहरुलाई भरपुर मनोरञ्जन दिने उदेश्यले एउटा भिन्दै प्रकारको पत्रिका साहास प्रकाशनमा ल्याएको छ । आजकै दिनबाट पाठकबर्ग सामु पुर्‍याउन सफल यस पत्रिका प्रवासी नेपालीहरुको लागी भञ्ज्याङ्गको चौतारी हुने अपेक्षा लिईएको छ ।
पि एन एन स्थापना भएको एक बर्षभित्रमा २२०० भन्दा बढि टपिकमा समाचार त्यस मध्य ५७५ भन्दा बढी प्रवासी गतिविधी समेट्न सफल भएको छ । त्यसै गरि २२५ फोटो समाचार, १८६ लेख रचना/विचार विर्मश, ७ अन्तरवार्ता, ११८ कविता/गित/गजल, १२५ अंग्रेजी लेखरचना प्रकाशित गर्न तथा ७५० भन्दा बढी शुभकामना तथा प्रतिकृया प्राप्त गरेको छ ।

यस दिन सम्म आई पुग्नको लागी विभिन्न व्यक्तिहरुले गर्नु भएको सहयोगको लागी पि एन एन हार्दिक आभार प्रकट गर्दछ । नेपाल सहित विभिन्न देशबाट समाचार तथा प्रवासी गतिविधिहरु निःशुल्क उपलब्ध गर्राई दिनु भएकोमा सम्पर्ुण्ा प्रतिनिधी तथा शुभचिन्तकहरुमा आभार प्रकट गर्दै भाविदिनहरुमा पनि एस्तै सहयोग र सदभाबको अपेक्षा गर्दछौं । सहयोगी सम्पर्ुण्ा मिडियाहरुलाई हातेमालो गर्दै अगाडी बढ्न अनुरोध गर्दछौं । यस एक बर्षो अबधिमा एउटा रंङ्गीन प्रिन्टर तथा साउदी रियाल १००/- उपलब्ध गर्‍याएर प्रवासी पाल्पाली सर्म्पर्क मञ्च साउदी अरेविया र विष्णु बहादुर थापाले ठूलो गुण लगाउनु भएको छ । जस्को नाम पि एन एन र्डाईरीमा सदैब स्वर्ण्र्ााक्षरले लेखिने छ ।
यो साहास पत्रिका एउटा छुटै प्रकारको मनोरञ्जन दिने पत्रिका भएकोले सम्पर्ुण्ा प्रवासी नेपालीहरुले विशेस गरि गल्फ देशहरुमा रहनु भएका नेपालीहरुले धेरै मनोरञ्जन लिने हामीलाई विश्वास लागेको छ । हामी यो पत्रिका बाट प्राप्त रकम अनाथ तथा टुहुरा बालबालीकाहरुको शिक्षा र स्वास्थ्यमा लगानी गर्नेछौं । पहिलो चरणमा हामी पोखरा स्थित आशा फण्डेशनमा आस्रित बालबालीकाहरुको लागी उपलब्ध गराउने छौं ।
अन्तमा पुन सम्पर्ुण्ा चिर परिचित सहयोगी सबैमा सहयोग र सदभाबको अपेक्षा राख्दै हामीलाई यो स्थान सम्म ल्याई पुर्‍याउँन सहयोग र प्रेरणा प्रदान गर्नुहुने सबैमा हार्दिक कृतज्ञाता प्रकट गर्दै भाबि दिनमा पनि यस्तै सुमधुर सम्बन्ध रहिरहोस भन्ने आशा राख्दछौं ।
धन्यबाद !

डिसेम्बर २५, साउदी अरेविया, प्रेम चेम्जोङ्ग तथा शान्ता चेम्जोङ्ग दाम्पतीले आफ्नो छोरा मिर्सर्ेेचेम्जोङ्गले पहिलो वसन्त पार गरेको पावन अबसरमा साउदी अरेवियाको अल खोबर स्थित एक होटलमा भब्य समारोह विच आफ्नो छोराको प्रथम जनम दिवस मनाएको छ ।

Prem Chemjung and Shanta Chemjung Cutting cake.

Mr. Prem Chemjung feeding cake to Mirsek Chemjung.

उक्त अबसरमा समाजसेवी, विभिन्न संघ संस्थाका प्रतिनिधीहरु, पत्रकार, ब्यापारी, लेखक, र्सबसाधारण १०० औं को उपस्थिति रहेको थियो ।

कार्यक्रम शुरु गर्दै

उपस्थित सबै महानुभाबहरुलाई स्वागत गर्दै नगेन्द्र लीम्बु ज्यूले लिमबु संस्कृतिको बारेमा प्रकाश पार्नु भएको थियो । शुभ कामना दिनुहुने हरुमा सबैले मिर्सर्ेेचेम्जोङ्गको सु स्वास्थ, दिर्गायु र उक्तरोतर प्रगतिको कामना गरेका थिए । कार्यक्रममा विभिन्न रोचक खेल तथा गितहरुको पनि आयोजना गरेको थियो ।

मन्त्र पढ्दै जगत योङ्गहाङ्ग

सबै भन्दा सानु पैसा भएको ब्यक्ति नेत्र र्राई लाई पुरस्कार प्रदान गरिएको थियो । के. बी. शर्ेपाको जहाँ छन बुद्वका आँखा………………… गितले सबैलाई मोहित बनाएको थियो ।

प्रेम चेम्जोङ्ग र मिर्सर्ेेचेमजोङ्गमन्तब्य तथा शुभ कामना दिनुहुनेहरुमा तारा भण्डारी, के वि यावा, खगेन्द्र कुमाल, भरत लामा, सागर श्रेष्ठ, कुल प्रसाद कार्की, गोपाल घिमीरे, जगत योञ्जन, कुमार के सी, हरि घिमीरे, राम बहादुर बेलबासे आदि हुनुहुन्थ्यो । साथै सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उपहार दिदै मिर्सर्ेेो सुस्वास्थ्यको कामना गरेका थिए ।

बथ डे विस गर्दै सागर श्रेष्ठ

कार्यक्रमको दोस्रो चरणमा सम्मान कार्यक्रम राखिएको थियो । साउदी अरेविया जस्तो देशबाट सुचना र जन चेतना जगाउन सफल ।

बथ डे विस गर्दै राम बेलबासे

देश विदेशको ताजा समाचार साउदी अरेवियामा र साउदी अरेवियाको समाचार, विचार, प्रवासी नेपालीहरुको

सम्मान ग्रहण गर्दै सागर श्रेष्ठ
समस्या सम्बन्धीत निकाय सम्म पुर्‍याउन सफल प्रवासी नेपाली डट कम्का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ, धेरै

सम्मान ग्रहण गर्दै तारा भण्डारीलामो समय देखी समाज सेवामा लागनु भएका समाज सेवी श्री तारा नाथ भण्डारी, र प्रवासी किराती एकता संघ साउदी अरेवियाका संस्थापक श्री जगत योङ्गहाङ्ग ज्यूलाई देशल्ला ओडाएर सम्मान गरिएको थियो ।

सम्मान ग्रहण गर्दै जगत योङ्गहाङ्ग
कार्यक्रमको अन्तमा उपस्थित सबैलाई प्रेम चेमजोङ्ग ज्यूले निमन्त्रणा स्वीकार गरि छोरालाई शुभ आर्शिबाद दिन आउनु भएकोमा आभार प्रकट गरेको थियो ।

प्रेम चेमजोङ्ग खुसी ब्यक्त गर्दै

उपस्थिती पाहुनाहरु डिनर लिदै

उपस्थिती पाहुनाहरु डिनर लिदै

Birth Day Celebration Unforgetable memory 2007.

नेपालीहरु आफ्नो भाषा, साहित्य, कला र संस्कृतिको सम्रक्षण र विकासमा एक कदम अगाडिनै छन् । त्यसो ता विदेशी संस्कृति पनि त्यतिकै मान्छन । अहिले ता नेपालको काठमाण्डौमा विदेशी चाडबाडमा विदेशीहरु भन्दा श्वदेबीहरुनै बदी हुने गरेको पाईन्छ । प्रवासमा रहेका नेपालीहरुले विदेशी चाडबाड रितिरिवाज मानेता पनि नेपाली परिकारले मानने गरेको पाईन्छ । त्यतिमात्र कहाँ होर - एक मिनेट पनि फर्ुसद नहुने नेपालीहरु विभिन्न अबसरहरुमा भेटघाट गरेर चाडबाड मनाउने गर्दछन् ।
आफ्नो उज्जवल भविश्य बोकेर साउदी अरेविया पुगेका धनकुट्टा निवासी प्रेम चेम्जोङ्गले गएको विहिबार साउदी अरेवियामा रहेका आफ्ना नातेदार, साथीभाई, साहित्यकार, पत्रकार, समाजसेवी आदीलाई निमन्त्रणा गरि साउदी अरेवियाको खोबर स्थित एक होटलमा विविध कार्यक्रम सहित आफ्नो जेठी छोरीको जन्म दिन भब्यताको साथ मनाएको छ । करिव २०० जना जति नेपालीहरु तथा अन्य देशको नागरिकहरुको उपस्थितीमा मनाईएको उक्त जन्म दिनमा नेपाली गाएक तिलक गुरुङ्ग र्रर् इन्डीएन गाएकहरुले आ-आफुलाई मन पर्ने तथा सदाबाहार गितहरु गाईएको थियो ।
रामकृष्ण ढकालको ओराली लागेको गित तिलक तमुले गाउदा स्टेजमा रहेको दिदीबहिनी हरुले पनि मन ठाम्न सक्नु भएन स्टेजबाट ओर्लेर नाच्नु भएको थियो । उपस्थित सबैले जन्म दिनको उपहार प्रदान गर्दै केक खाँदै दिएको शुभकामना एक दमै रोचक थियो ।

कार्यक्रमको अवलोकन गर्दै नेपालीदिदीबहीनीहरु

ताली बजाउ साथीहो हेर कति राम्रो नाचेकी

हामी महिलाहरु के कम स्वतन्त्रता हाम्रो मौलिक अधिकार हो । ओराली लागेको गितको बोलमा नाच्दै

गाएक तिलक गुरुङ्ग म्युजीक ट्रयाकमा गीत प्रस्तुत गर्दै

ल हेर हात यति छिटो घुमाउनु पर्छ प्रेम चेम्जोङ्ग नाच्दर्ैर्

इन्डीयन गाएक गित प्रस्तुत गर्दै

उपहार प्रदान गर्दै

केक कतिबेला दिन्छहोला उत्सुक्ताको साथ बच्चाहरु

ल केक काटी सकीयो

ल तिमीत ठूलो भईहाल्यौउनी हेर कत्ति अग्ली

ल केक काट नानी नाम चै नानीको आफै केक काट्दै प्रेम

जन्मदिनको शुभकामना क्यान्डल बाल्दै प्रेम त्रि्रो जीवन यस्तै उल्यालो होस

उपस्थीत स्टमीत्र तथा साथीभाईहरु

उपस्थीत स्टमीत्र तथा साथीभाईहरु

कतै मैले जन्म दिन मनाएर त गल्ती गरिन गहिरीएर सोच्दै प्रेम

नमस्कार मेरो तंपाईलाई नेपाली पन

कति ठूलो केक

कतारमा नेपाली सुुपरस्टार कला साँझमा हलचल मच्चाउदै कोमल वली जापानमा हलचल मच्चाउँदै छिन् यतिबेला । अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली समाज जापानको आयोजनामा सुुपरस्टार नाईट २००७ मा कलाकार मनोज गजुुरेल, श्रीकृष्ण श्रेष्ठ, झरना थापा, यम बराल, दीपक केसीको साथमा प्रखर उद्घोषिका तथा लोक गायिका कोमल वली रहेका छन् ।
समाजका अध्यक्ष शालीकराम भण्डारीले कार्यक्रम ब्यबसायको रुपमा नभई अपाङ्ग बालबालिकाको सहयोगार्थ भएको बताउनुु हुुन्छ । कार्यक्रमलाई जापानका लागि नेपाली कार्यबाहक राजदूूत पारसमणि घिमीरेले उद्घाटन गर्नुु भएको थियो ।
जापानमा कामको लागि होस् या अध्ययनको लागि होस् सबैजना नेपाली संस्कृति र कला प्रति उत्तिकै चासो दिन्छन् । कलाकारलाई बढि माया गर्छन् जापानमा बस्ने नेपालीहरुले । कार्यक्रममा उद्घोषिकाको रुपमा बोलाईने कोमल वलीलाई आयोजकहरुले उद्घोषिकाको रुपमा मात्र नभई गायिकाको रुपमा पनि भित्र्याउँछन् । लोक गीत त छदैछ अझ दोहोरीमा पनि पोख्त छिन् उनि । ३ जना कलाकारले दिने खुुराकलाई उनि एक्लैले दिन सक्ने भएकीले पनि उनलाई सबैले कार्यक्रममा आमन्त्रण गर्दछन् । त्यसको अलवा जुुन देशमा गयो त्यहि देशको दैनिक कामकाजको भाषा टिप्नुु र दर्शकलाई दिनुु, प्रत्येक शो पछि नै ड्रेस चेञ्ज गर्नुु यो उनको दर्शक तान्ने अर्को बिशेषता हो । कार्यक्रममा कस्तो प्रकारका ब्यक्तिहरुको उपस्थिति छ त्यस्तै प्रकारको प्रस्तुुति दिने कोमल वलीलाई यस पटक जापानबासी नेपालीहरुले अत्याधिक मात्रामा मन पराए । उनको बाझो खेतमा, मलमलकिरी जुुनकिरी हुुदै अहिलेको बिहे भा छैन, पोईल जान पाउले बजार तताउन थाले पछि बिदेशमा बस्ने नेपालीहरुका लागि झनै लोकप्रिय हुुन थालेको छ । सबै कलाकारको उत्कृष्ट प्रस्तुुतिले अहिले सम्म जापानमा यस्तो प्रोग्राम भएको थिएन र भबिष्यमा हुुदैन पनि होला दर्शकहरु भन्दै थिए । अध्ययन कै क्रममा जापान पुुगेकी चितवनकी शारदा धमलाले भनिन् यस्तो कार्यक्रम त छिटो छिटो भए पो हुुन्थ्यो । ४ घण्टा लामो सो कार्यक्रममा बिद्यार्थीको लागि ३ हजार यान र अन्य ब्यक्तिहरुको लागि ४ हजार यान टिकटदर राखीएको थियो ।
५ सय जना अट्ने हलमा ७ सय जनाको जमात छिरे पनि हलमा कुुनै अप्ठेरो नभएको दर्शकहरुबाट बुुझीन्थ्यो । कार्यक्रममा करीब १ सय ५० जना जति जापानका नागरीकहरुको पनि उपस्थिति थियो ।

र्सर्म्पक ब्याक्तिहरु ।
दर्ुगा बस्नेत फोन ः ०५५१०२५४८७
सुरेन्द्र बराल ः ०५०२७३१०३५
मुकेश राज अधिकारी ः ०५६६७४१५०८

To view the photoes pls, click Here