आज म त्यस्ता ब्यक्तिको नाम लिन जाँदै छु जस्ले त्यो अन्धविस्वासको चक्र ब्यू तोडि दिएको छ । ति ब्यक्तिहरुको बारेमा सारंसमा केहि लेख्न पाउँदा म आफुलाई पनि गौरब महसुस गरिरहेको छ । ति त्यस्ता साहासी ब्यक्तिहरु हुन जस्ले समाजमा एउटा क्रान्तिकारी परर्वन नै ल्याई दिएकाछन । म कुरा गर्दैछु त्रिभुवन नगरपालीका वडा नं १० घोरही दाङ्गाका एक निम्न परिवारमा जन्म लिनु भएका एक शाहासी ब्यक्ति दिलचन बुढामगर र खलाङ्गा गाविस वडा नं १ मुसीकोट रुकुममा जन्मनु भएकी तुलसा क्षेत्री जस्ले समाजमा एउटा आएम कोर्न सफल भएकाछन । समाजको ऐना भएकाछन । हाम्रो समाजमा अन्तर जातिय विबहा गर्नु भनेको एउटा ठूलो चुनौति हो तर दिलचन बुढामगर र तुलसा क्षेत्रिले आज भन्दा १५ बर्ष अगाडी जुन बेला देशको अधिकांस भागमा अन्तरजाती विबहालाई मान्यता दिदैन थियो अन्तर जातिय विबहा गरेर समाजमा एउटा क्रान्तिको विगुल फुक्नु भएको थियो । समाजले वाहाँहरुलाई हेर्ने दृष्ट्रिकोण विलकुल फरक थियो । वहाँहरुले कसैलाई भन्न नसके पनि हामीले महसुस गर्न सक्दछौंकी वहाँहरुले अन्तर जातिय विबहा गरेर समाजमा कसरी बस्न सक्नु भयो भनेर । त्यसैले समाज भन्दा अलि बाहिरी दुनियामा बस्न एसएलसी सम्मको अध्यायन गर्नु भएको दिलचन बुढामगर १९९४ मा एउटा सपना बोकेर आफ्नो र आफ्नो परिवारको उज्जवल भविस्यको लागी आँखाभरी आँसु बोकेर मिठो सपना सजाएर हृदयभरी माँया अनि साह्रै गरुगो पिडा बोकेर साउदी अरेवियामा लेबर भिषामा आउनु भएको थियो । केहि समयको मेहनत कडा परिश्रम पछि ई लर्निङ्ग मार्फत वहाँले कम्प्युटर साईन्समा डिग्री गर्नु भयो र प्रमोशन पनि हुनु भयो । राम्रो कमाई भयो पछि वहाँले आफ्नो प्राण भन्दा पियारी श्रीमतिलाई पानि साउदी अरेवियामै ल्याउनु भयो ।

माईक्रोशफ्ट मार्फत बिल गेट्सद्वारा हस्ताक्षेरीत सठिफिकेट समेट प्राप्त गर्नुभएको दिलचन बुढामगरले हाल वहाँको कम्पनिको कम्प्यिुटर डेपार्टमेन्टको सिस्टम इनजीनियर हुनुहुन्छ । वहाँको मिहेनत प्रगति लगनसिलता देख्दा लाग्छ शंसारमा असम्भब भन्ने शब्द नै छैन । पैसा सुखी जीवन भौतिक सुविधाबाट सुखी भएका दिलचन बुढामगरका दाम्पति मानसीक रुपमा कहिल्यै पनि सुखी हुन सक्नु भएन । किन की १५ वर्षको लामो जीवनमा कहिल्यै पनि वहाँहरुको सन्तान भएन । अब समाजमा सन्तान नहुनेहरुलाई हेर्ने दृष्ट्रिकोण कस्तो हुन्छ त्यो महिले यहाँ उल्लेख गर्नु पर्छ जस्तो लाग्दैन । किन की हामी अधिकांश ब्यक्तिहरु त्यहि रुढिबादी समाजबाट हुर्केर आएका हौं ।

प्रतिक्षाको फल मिठो हुन्छ भने झैं १५ बर्ष पछिको लामो पिडा पछि वहाँको जीवनमा खुसी छाएको छ । वहाँको एक सुपुत्रले जन्म लिएको छ । १५ बर्ष पछिको भारी पिडा पछिको खुसी कस्तो भयो होला त्यो तंपाई हामीले अलि महसुस गर्न अलि सक्दैनौकी त्यो खुसीको सिमाना नै रहेन । सायद त्यो नै वहाँहरुको जिवनको पहिलो खुसी हुनु पर्छ । त्यो खुसीलाई आफुमा मात्र सिमित राख्न नसकेर वहाँहरुले परदेशमै भएपनि विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख नेपाली दुताबास परिवार पत्रकार ब्यापारी लेखक समाजसेवी नातेदार आदिलाई निमन्त्रणा गरी एक साँगितिक कार्यक्रमको आयोजन गरि वहाँहरुले भब्यताको साथ त्यो खुसी सबैसंग बाँड्नु भयो । माचमा वहाँहरुले आफ्नो जिवन कहानी भन्दा आँसुका धारा बगेको थियो तर त्यसमा बेदना र खुसी देबै मिसिएको थियो । साथमा उपस्थित सबैले दाम्पत्य जिवनको सुखमयको साथ साथै बच्चाको सु-स्वास्थ्य दिर्गायु र उक्तरोतर प्रगतिको कामना गरेका थिए । नेपाली परिकारको खानाको साथ साथै सांगितिक कार्यक्रमले सबैलाई झुम झुम्याएको थियो ।

मिलनसार मृदुभाषी समाजसेवी दिलचन बुढामगरको जीवनमा आएको यो खुसी सदैब रहिरहोस । एउटा आँट भरोसा आत्म विश्वास मिहेनत कडा परिश्रम र अनुसासित ब्यक्तिले जीवनमा हार खानु पर्दैन भन्ने वहाँको दाम्पतिले प्रमाणीत गरि दिएको छ ।

हे ठूल ठूला भाषण गर्ने नेताहरु ह्ो । समाजलाई अग्र गतिमा लाने हो नयाँ नेपालको निर्माण गर्ने हो भने भाषणमा मात्र होईन तिमीहरुले आफ्नो छोराछोरीहरुलाई पनि अन्तर जातिय विबहा गरेर देखाउ र हाम्रो देश नेपाल धर्म निरिपेक्ष छुवाछुत रहित संघिय गणतान्त्रिक नेपाल हो भनेर प्रमाणीत गरि देखाउ ।

धन्यबाद ।

सर्म्पर्क व्यक्तिको नाम एवं ठेगाना काठमाडौं स्थित निम्न बमोजिम छ ।
सागर राणा
Sagar Rana
HR SERVICE CENTER
HR Manager, P.O.Box#8932, Baluwatar Kathmandu
Phone : 2341349 Mobile : 9803529117
E-mail: sagar211@yahoo.com
For Saudi Arabia
केशब अधिकारी ००९६६ ० ५५९०९५७९६,
ओम आचार्य ००९६६ ० ५३२२५१९९४,
दिनेश अधिकारी ००९६६ ० ५६१८७८०२५

From kantipur ajja Click here

होमनाथ सुबेदी साहित्यीक आकाशमा कुनै नयाँ नाम होईन । वहाँ त एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ जसले साहित्यीक पथमा हिडेका ब्यक्तिहरुलाई प्रकाश दिने काम गर्नु भएको छ । उहाँ एक चम्कीलो तारा हुनुहुन्छ भन्दा फरक नर्पला । विदेशमा रहेर पनि प्रत्येक पल पलमा नेपाल, नेपाली र नेपाली साहित्यलाई सम्भिm रहने अनि हरेक समुदायमा नेपाली भाषा, सहित्य, कला र सँस्कृतिको सम्रक्षण र विकासमा लागी परिरहनु भएका बरिष्ठ साहित्यकार श्री होम नाथ सुबेदी संग प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठ ज्यूले अहिलेको वर्तमान पर्रि्रेक्ष्यमा समसामयिक विषयमा लिनु भएको अन्तरवार्ताको सार संक्षेप हाम्रा प्रिय पाठकहरुको लागी प्रस्तुत गरेका छौं ।
वहाँसंगको परिसम्बाद प्रस्तुत गर्नु भन्दा पहिले म वहाँको बारेमा साधरण जानकारीको साथमा वहाँद्वारा लिखित कृतिहरु र वहाँले पाउनु भएको सम्मानहरुको बारेमा प्रकास पार्न चाहान्छु ।

होमनाथ सुवेदी, अनेसासको केन्द्रिय बोर्डको संस्थापक अध्यक्ष हुनुहन्छ ।

जन्म : अक्टोबर १०, १९४७ ताकम-म्याग्दी
हाल : अमेरिका ।
शिक्षा : एम।. ए., वि. एड.

Email; hsubedi@gmail.com , Phone; 703-491-1014
Present address; 1727 Horner Road,
Woodbridge, VA 22191

प्रकाशित कृतिहरुः
उपन्यास- न्याउली -बि.सं.२०४३, नजर- बि.सं.२०४४,
त्रिमर्ूर्ति- बि.सं.२०४४,
वीणा- बि.सं.२०४५, रत्ना- बि.सं.२०४३, द्यौराली- बि.सं.२०५१ र
अड्ढुर- वि.सं.२०५३, यमपुरीको महल वि.सं.२०६४

कविता संग्रह- प्रबासी स्वर- वि.सं. २०५४,
आप्रवासका सुसेली वि.सं. २०६३ ,

गजल संग्रहः सेतो गाजल वि.सं. २०६४,

खण्डकाव्य-छयासीको छवि-२०६४, ग्र्रहग्रस्त दिवाकर-प्रस्तुत ।

कथा-नेपाली लोक कथा- -छन्त्यालको छेउछाउबाट)
वि.सं२०५२, चिरिएको मुटु- कथा संग्रह २००७ ।

समालोचना- नवछायावादको छवि-२००८

विविध-’ताकम दर्पण’ सहलेखन वि.सं. २०५५,

प्रकाशनोन्मुख-समुद्रपारका समालोचना -समालोचना संग्रह),
अन्तर्दाह उपन्यास,

पुरस्कार, सम्मान तथा अभिनन्दन :
· “अड्ढुर” वि.सं.२०५३, उपन्यासका लागि रत्न श्रेष्ठ पश्चिमाञ्चल क्षेत्रीय पुरस्कार २०५४,
· र्सर्ूयनारायण पुरस्कार गुठी, म्याग्दीबाट भाषा र साहित्यमा गरेको योगदानको लागि २०६२ को ‘र्सर्ूय नारायण पुरस्कार’,
· “आप्रबासका सुसेली” कविता संग्रहका लागि अनेसास रोहिणी शर्मा धवलागिरि उत्कृष्ट पुस्तक पुरस्कार २००७
· डायास्पोरा नृपध्वज कार्की नेपाली साहित्य प्रथम पुरस्कार-२००७
· विभिन्न संस्थाद्वारार अभिनन्दित
· एएन्एबाट १९९७मा कदरपत्र,
· “Poet of the Merit Award Medal” and “Outstanding Achievement in Poetry Silver Award Cup” awarded by The International Society of Poets (ISP) 2003

· २००४मा एएन्ए तथा कविता महोत्सव समिति अरिजुनाबाट नेपाली साहित्यको निमित्त आप्रवासमा संस्थागत विकासका लागि “Pioneer of Nepali Literature in the Nepali Diaspora” -आप्रवासका नेपाली साहित्यका अग्रज) को उपाधि प्रदान ।

प्रतुत छ प्रवासी नेपाली डट कम (पि एन एन) को लागी होमनाथ सुवेदीसित सागर श्रेष्ठको परिसम्वादको सार संक्षेप ।
पि एन एन : अमेरिकन कल्चर के हो ?
होमनाथ : वास्तवमा अमेरिकन कल्चर नै छैन । यो त अन्डर कन्स्ट्रसन छ । अमेरिकन संस्कृति भनेको विश्वबाट यहाँ आएका सम्पर्ूण्ा इम्रि्रान्टहरूको समेत साझा रहनसहन नै अमेरिकन संस्कृति हो । जो अझै परिस्कृत हुदै गइरहेको छ ।
पि एन एन : नेपालीहरूले अमेरिकन कल्चर र परम्परालाई कसरी आत्मसात् गरिरहेछन् ?
होमनाथ : हामीलाई केही अप्ठ्यारो लागे पनि हाम्रा सन्तान छोरानाती जो यहाँ जन्मे हर्ुर्के उनीहरुले यहाँको अर्धसंस्कृत कल्चरको नेतृत्व गरेका छन् । हाम्रो लागि यो अर्ध लागे पनि हाम्रा सन्तानको लागि यही नै मातृसंस्कृति हो र उनीहरु मेरो जन्मस्थान र मेरो जन्म संस्कृति भएको नेपालको गाउँको मैले प्यार गरे जस्तै उनीहरु यहाँको स्थान र संस्कृति भनौं रहनसहनलाई नै मन पराउँछन् । यस्तो गरी हुने संस्कृतिको एडप्शनको कुरो नेचरमा सारै सजिलो र भैरहने कुरो हो ।
पि एन एन : नेपाली र अमेरिकन चाड पर्वमा कुन् मनाउनुहुन्छ त ?
होमनाथ : हामी दशैं तिहार मनाउछौं र थ्याङ्कस्गिभिङ्ग र क्रिस्मस पनि मनाउछौं । हाम्रो आइडेन्टिटीको लागि हामीलाई आफ्नो चार्डपर्व आफ्नो दालभात र भाषा अनि साहित्य नै मन पराउछौं तर केटाकेटीलाई अमेरिकन मन पर्छ तापनि नेपाली मूलका हौं -पिएन्ओ) त्यसैले हाम्रो मूलको आइडेन्टिटीको लागि हाम्रो भाषा हाम्रो साहित्य हाम्रो कला र हाम्रो संस्कृति नै हाम्रो आफ्नो सम्पत्ति हो, बिश्वका अरु जातिको सामू हामी नेपालीको गौरव पनि यही हो भनेर हामी हाम्रो आउने पिढीलाई प्रशिक्षित गर्दै गइरहेका हुन्छौं ।

पि एन एन : यसैमा सर अर्को प्रश्न, भाषा कक्षाहरु पनि चलाउनु भएको छ र ?
होमनाथ : अगिकै कुराको परिणाम हो तपाईले डिसीमा ‘स्कुल अफ ल्यागोजेज एन्ड कल्चर अफ नेपाल’ जस्तो नेपालका भाषा सिकाउने स्कुल र कक्षाहरु अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाजले खोलेर स्थानीय नेपालीहरूलाई संचालन गर्न प्रोत्साहित गरिरहेछ ।

पि एन एन : अनेसास भनेको के अरे एक पटक हाम्रा पाठकबृन्दहरुलाई स्पष्ट पारिदिनु हुन्छ कि ?

होमनाथ : अगि भने जस्तै त्यस्तै यो नेपाली संस्कृतिको प्रश्न विदेशमा आज एक डायास्पोरा कल्चरको रुपमा विकसित भैरहेको छ । यो खास गरी नेपाली साहित्यमा प्रखर भएर अगाडि आएको छ जस्को नेतृत्व आज अनेसासले विश्वभर छरिएर रहेका सम्पूण नेपाली लेखक कलाकारलाई अगाडि बढाएर गरिरहेछ ।
पि एन एन : डायास्पोरिक साहित्यको प्रथम नमुनाको रुपमा उल्लेख्य कुनै एक कला वा कृति के हो भन्नुहुन्छ कि ?
होमनाथ : डायस्पोरा साहित्यको प्रथम उपन्यासको रुपमा मेरो आफ्नै उपन्यास ‘यमपुरीको महल’लाई ‘उत्तरआधुनिक विमर्श’ले अगाडि सारेको छ । यो नेपाली डायास्पोरिक संस्कृति निर्माणको महायज्ञको सुभारम्भ हो । यसको प्रकाशक पनि अनेसास नै हो ।
पि एन एन : अनेसासको डायस्पोरामा निकै ठूलो योगदान रहेछ । यसका शाखा प्रशाखा पनि त होलान नि हैन र ?
होमनाथ : ऐले अनेसासका अमेरिकामा मात्र २० वटा च्याप्टर छन् । अमेरिका बाहिर विदेशमा २० वटा च्याप्टरले काम गरिरहेछन् । यिनीहरुको उत्पादन सही अर्थमा नेपाली डायास्पोरिक संस्कृतिको जितोजाग्दो चित्र बन्नेछ ।

पि एन एन : के अनेसासले नेपालका भाषा साहित्यको विकासको लागि प्रोत्साहनको पनि व्यवस्था गरेकेा छ ?
होमनाथ : किन न गर्ने ? अनेसासको उद्देश्य स्वयम् लेख्नु मात्र हैन लेखाउनु पनि हो र लेखाउन प्रोत्सिाहित गर्न पुरस्कारहरुले ठूलो पाठ खेल्न सक्छन् त्यसैले अनेसासले हाल १७ वटा पुरस्कार संचालन गरिरहेछ ।
पि एन एन : ऐले कसैकसैले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ को नाम फेरेर ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने तर्क पेश गरेको पाइन्छ नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?
होमनाथ : त्यसो भन्नेहरूले ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’को विधान न पढेको जस्तो मलाई लाग्छ । ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ खस भाषाको लागि मात्र स्थापना भएको हैन न त यो कुनै खसको मात्र धर्मको पक्षपातीको रुपमा स्थापना भएको हो ।
पि एन एन : तपाईहरुले नयाँ नेपालको सर्न्दर्भमा आएका कुरा सिक्नुपर्‍यो नि त जान्ने त यहाँ नै हुनुहुन्छ, होइन र ?
होमनाथ : नयाँ नेपालको कुरो निकालेर अनेसासलाई यिनीहरुले के सिकाउने - अनेसासले त आजभन्दा १६ वर्षपहिल्यै यो नयाँ नेपालको दर्शनलाई अगाडि सारिसकेको थियो । त्यसैले त अनेसासको विधानमा स्पष्ट रुपमा लेखेको छ कि अनेसासका उद्देश्यमध्ये एक नेपालका जनजातीय भाषा, साहित्य, संस्कृतिको विकास गर्नु हो ।
पि एन एन : के धर्मको बारेमा पनि अनेसासको आफ्नो दृष्टिकोण छ त ?
होमनाथ : किन न हुने ? त्यत्ति हैन हिन्दुहरूको धार्मिक डोमिनेशनबाट मुक्त गर्न अनेसासको विधानले त्यसै बेला अनेसासलाई र्’धर्म निरपेक्ष संस्था हो’ भनेर घोषणा गरेको छ । अनेसासले चाहेको कुरा नेपालमा ऐले आएर हुन गइरहेछ । त्यसैले नेपालमा नयाँ नेपालको नाराले अनेसासमा परिवर्तन गर्नु पर्ने केही छैन । बरु म यो भन्छु कि अनेसासको १६ वर्षपहिलेको भिजिन अनुसारको नेपाल ऐले आएर बन्न गइरको छ । त्यसैमा अनेसासलाई गौरव छ र मलाई पनि यस्तो भएकोमा अनेसासको संस्थापक अध्यक्षको नाताले अत्यन्त खुशी लागेको छ ।
पि एन एन : त्यसो भए ‘अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’लाई ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नु आवश्यक भएन , हैन र ?
होमनाथ : त्यसो गर्ने भन्ने कुरो त विखण्डवादी अराजकतावादी कुरो हो । आखिर हामी अन्तर्रर्ााट्रय क्षेत्रमा हामी जातिले त नेपाली हुँ नि । खालि नेपालका अरु भाषा र साहित्यको पनि विकास हुनर्ुपर्छ भन्ने सिद्धान्त र उद्देश्य अनुरुप चल्ने कुरो मात्र हो । त्यसैले त अनेसासले १६ वर्षअगाडि नै नेपाली भन्नाले खसभाषा इतर अरु भाषाहरुको विकासमा पनि जोड दिएको थियो । यी ऐले अनेसासमा नेपाली हटाएर खसभाषा राख्नर्ुपर्छ भन्नेहरु को हुन् भने या त यिनीहरुले अनेसासको विधान पढ्दैनपढेका व्यक्ति हुन् हैन भने यिनी पुराना मण्डले हुन् जो ऐले आएर मात्र नयाँ नेपालको सपना अगाडि आएको देखेर अनेसासमा सुधारको आदेश दिन्छन् । त्यसैले यी जुनसुकै पक्षका भए पनि अबोध व्यक्ति हुन् । उनीहरुले अनेसासको विधान पढुन् र अनेसासको दुरगामी भिजिनमा समाहित भएर अगाडि बढुन् । बस ! ऐलेको आवश्यकता यत्ति हो ।

पि एन एन : सिद्धान्त र विधानमा अनेसास वा तपाई संस्थापकहरुले नयाँ नेपालको नेतृत्व पहिले देखि नै गर्दै आउनुभएको रहेछ अन्त्यन्त खुशीको कुरा हो । तर पनि अनेसासका १७ पुरस्कारमा यौटा पुरस्कार पनि खसभाषा बाहेक अरुलाई राखिएको छैन नि यो के हो ?
होमनाथ : यो प्रश्न साँचो हो । छैन, त्यो बनाउने बातावरण पहिले भएन । तर अनेसासको उद्देश्य अनुसार खसभाषा बाहेक अरु भाषाका पुस्तकका लेखकहरुलाई पनि पुरस्कार राखिनर्ुपर्छ । नयाँ नेपालको नयाँ बहार आएको बेलामा यो अनुकुल परिवेशमा अनेसासको नवनिर्वाचित क्याविनेटले खसभाषा बाहेक नेपालका अरु जनजातीय भाषा र साहित्यको उत्थानको लागि पुरस्कार राखोस् । यो म चाहन्छु । यसले अनेसासको कमीलाई पुरा गर्नेछ र अरु पनि यस्ता कामहरु गर्न म ती विपक्षीहरुलाई आह्वान गर्दछु ।
पि एन एन : के अनेसासले खसभाषा बाहेक अरु भाषालाई कहिल्यै ध्यान दियो त ?
होमनाथ : राम्रो प्रश्न । म पहिलेदेखि नै समानुपातिक विकासको पक्षपाती हुँ र अनेसासबाट पनि जनजातीय भाषाको विकासको सर्न्दर्भमा मैले छन्त्याल भाषामा भएका लोककथाहरु संकलन गरें र ‘नेपाली लोक कथा’ -छन्त्यालको छेउछाउबाट) भन्ने पुस्तक अनेसासले प्रकाशन गरेको छ । त्यस्तै अर्को मेरै पुस्तक ‘छन्त्याल लोक कथा’ अनेसासको प्रेसमा छ ।
पि एन एन : केही प्रारम्भ त भएकै रहेछ नेपालकालाई नेपाली न भनेर के भन्ने त ?
होमनाथ : यस्तै प्रयास सबै सदस्यले गर्नु पर्‍यो नि । प्रोत्साहन पाइवेट स्तरमा हुनुपर्‍यो नि । संस्थाको कुनै दोष छैन । हामी कुरा काट्छौं तर काममा हात बडाउँदैनौं । यो प्रवृतिमा परिवर्तन हुनर्ुपर्छ अनेसासको विधानमा हैन । नेपालका नेपालीलाई नेपाली न भनेर के भन्ने - नेपालका भाषाहरुको विकास गर्न स्थापित अन्तर्रर्ााट्रय संस्थालाई ‘ अन्तर्रर्ााट्रय नेपाली साहित्य समाज’ न भनेर के भन्ने ? ‘अन्तर्रर्ााट्रय खसभाषा साहित्य समाज’ भन्नर्ुपर्छ भन्ने कर्ुतर्क हो र यस्ता कुराले नेपालमा त विखण्डन सिर्जना गर्छ र नेपाल बाहिर डायस्पोरामा नेपालीको एकतामा फुट सिर्जना गर्ने साम्प्रदायिक कुरालाई मात्र प्रश्रय दिन्छ जुन् कुरो मेरो दृष्टिमा घातक हो । एन्टिआइएन्एल्एस् थाउट हो । । एन्टिनेपाली थाउट हो । हामीले नेपालीको एकता, सम्मान र परिचयको बाटो रोज्नर्ुपर्छ जहाँ नेपालका र नेपालबाहिर भएका नेपाली मूलका सबै नेपालीहरु अनेसासको अम्बे्रलामा रहन सकौं । कुरा त्यत्ति हो ।
पि एन एन : यी बीचमा कुरा काटिरहनेलाई के गर्ने त ?
होमनाथ : अन्यथा लोकतन्त्र आएको छ जो जसले जे तर्क पेस गरे पनि हुन्छ भनेर कर्ुतर्क पनि पेश गर्नेहरुलाई त मेरो भन्नु केही छैन तर हर एक संस्थाले आ आफ्नो विधान अनुसार काम गरेको हुनर्ुपर्छ । कुरा त्यत्ति हो ।

पि एन एन : अनेसासका पुरस्कार धेरै छन् तर अनेसासका पदाधिकारीहरुले नै यी पुरस्कारमा भाग लिन्छन् । अनेसासका विश्वभरका पदाधिकारी भाग लिने हो भने जित्ने पनि उनीहरु नै होलान् नि त । यो भएन भन्छन नि मान्छेहरु ।
होमनाथ : अनेसासको हेराइमा यो नेपालका भित्र वा वाहिर बस्ने संपर्ूण्ा नेपाली लेखकहरुको संस्था हो र सबै यसका सदस्य हुन्छन् र सबै पालैपालो यो संस्थाका पदाधिकारी पनि हुन्छन् हुनर्ुपर्छ । अनेसासका एवार्डहरु अनेससामा सम्बद्ध नेपाली साहित्यकारहरुले न पाए वा उनीहरुले न लिए के त्यो मेडिकल डाक्टरलाई दिन मिल्छ र ? वा के इलेक्टि्रकल इन्जिनियरलाई दिने हो कि के हो? के त्यसरी अनेसासको उद्देश्य पुरा हुन्छ ? हुदैन । बरु अनेसासको एवार्डहरुको उद्देश्य नै अनेसासका सदस्य लगायत सबै नया पुराना साहित्यकारलाई लेख्ने लेखाउने र लेख्नेलाई प्रोत्साहित गर्ने हो र यही प्रोत्साहनको काम अनेसास एवार्डहरुले गर्दछन् । त्यसैले अनेसासका सदस्य र पदाधिकारीहरुलाई अनेसासका एवार्ड भाग लिन दिने मात्र हैन अझ लिनकोेलागि अनेसास प्रोत्साहित गर्दछ ।
पि एन एन : उही संस्थाका मान्छेले भाग लिंदा त एवार्डको वैधता र विश्वनीयतामा प्रश्न उठ्दैन र ?
होमनाथ : यो कुरा अनेसास र अनेसास बाहिरको कुरो हैन । के अनेसासभित्रका सदस्यकै प्रतिद्वन्द्वितामा पनि त के एवार्डको वैधता र विश्वनीयता चाहिदैन र ? चाहिन्छ नि त्यसै अनेसास सदस्य भएको साहित्यकार हुन् वा अनेसासका सदस्य न भएका साहित्यकार हुन् सबैलाई एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको आवश्यकता पर्दछ । त्यसैले अनेसासले छुट्टै स्वतन्त्र एवार्ड कमिटीको व्यवस्था गरेको छ । त्यो एवार्ड कमिटीमा हरएक एक हजार तिरेका अनेसासका सदस्यले एवार्ड कमिटीमा भाग लिन सक्छन्, उनीहरु चुन्न र चुनिन सक्छन् । तर एवार्ड कमिटीमा छानिएकाले एवार्डमा भाग लिन पाउँदैनन् । कसैले भाग लिनु परेमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयताको लागि उनीहरु र उनका नजीकका नातेदारले एवार्ड कमिटीबाट राजिनामा गर्नुपर्छ । यो प्रावधानले अनेसासका एवार्डहरुमा एवार्डको वैधता र विश्वनीयता कायम राख्नुको साथ सबै साहित्यकारलाई अनेसासको पदाधिकारी भएर काम गर्न अनेसासलाई विश्वमा चम्काउन अग्रसर गराउँदछ । जुन् आजको नेपाली डायस्पोराको लागि आवश्यकता पनि हो ।

पि एन एन : नेपालको वर्तमान राजनैतिक स्थितिमा केही प्रकाश पारिदिनुहुन्छ कि?

होमनाथ : यो मेरो विषय हैन नेताहरुको हो । मैले त कविताहरुमै स्पष्ट भनिदिएको छु कि राजाले नागरिक भएर बस्नर्ुपर्छ, पद चाहिए उनले तलबाट चुनाव लड्नर्ुपर्छ । काँग्रेस र एमालेले पनि अब माओवादीलाई सरकार बनाउन बाधा पारेर स्वयम् नाङ्गनिे काम गर्नुहुन्न । निर्वाचन नै भए पछि त चुनाउमा लडेर जित्नुपथ्र्यो । लडे पनि न लडे पनि वा लडेर हारे पनि आफु तल परियो र उनीहरुको धेरै सिट आइसक्यो भने सरकार बनाउन दिनमा हिचकिच गर्नैहुन्न । यदि त्यसो गरियो भने काँग्रेस र एमाले झन् न राम्ररी नाङ्गनिे परिस्थितिको सिर्जना हुन्छ । त्यसले यौटा ठूलो अशान्ति निम्त्याउन सक्छ जुन नेपाल र नेपालीको लागि ठूलो खेदकै कुरा हुनेछ । माओवादीलाई जनताले पत्याएका छन् । नेताहरुले त्यो भोटको आज्ञा शिरोपर गर्नेपर्छ । अन्यथा बलको कुरा गर्ने हो फेरि जसले हतियार उठाएर गृह-युद्ध छेडे पनि भयो ।

पि एन एन : अनेसासको यस पटकको निर्वाचनमा पनि असन्तुष्ठ पक्ष रहेछन् नि । यसमा यहाँको के विचार छ ?

होमनाथ : निर्वाचन भने पछि जित्नेले निर्वाचन राम्रो भो भन्ने र हार्नेले न राम्रो भन्ने यी हाउडे कुरा हुन् । निर्वाचन अनेसासको नियमअनुसार खुला सुचना र समय दिएर निर्वाचन कमिटीले गरायो र परिणामा दियो । निर्वाचनमा कुनै धाँधली भएको छैन । म जितेकालाई राम्रो काम गर्न सबैतिरबाट उत्साह दिइओस् भन्ने चाहन्छु । कारण जुनसुकै होस् पराजित पक्षले बगेडा गर्नु भनेको उही नेपालमा कसैले माओवादीलाई ऐले सरकार बनाउन दिनहुन्न भनेर निहुँ खोज्या जस्तै मात्रै हो । त्यस्तो असन्तुष्ट पक्षले या चुनाउ अगाडि सचेत भएर जित्नुपथ्र्यो त्यो गर्न न सकेकाले उनीहरुले अर्को दर्ुइ वर्षपछि हुने चुनाउमा जित्ने तयारीमा लाग्नर्ुपर्छ । यस पटक जितेकालाई बढी काम गर्ने सुभकामना सहित बधाइ दिनु नै उनीहरुको लागि एक लोकतान्त्रिक पद्धतिको अनुकरण हुन सक्दछ ।

पि एन एन : अनेसासको स्थापना तपाईले गरेको र यो तपाईको प्राइवेट संस्था हो जस्तो तर्क पेश गर्नेहरुलाई यहाँ के भन्नुहुन्छ ?

होमनाथ : त्यो उनीहरुको अज्ञान हो र मेरो धेरै सेवा देखेको परिज्ञान हो । त्यसैले उनीहरुले यो कुरा बुझुन् भन्ने चाहन्छु कि अनेसास होमनाथको प्राइवेट फाउन्डेशन हैन, होनाथ सुवेदी लगायत २० जनाको सामुहिक प्रयासले स्थापना भएको यो पब्लिक फाउन्डेश हो । यसको श्रेय केही जान्छ भने सुरुका २०जना संस्थापकलाई जान्छ । तर ती सबै संस्थापकले मात्र यो संस्था अगाडि बढेको छैन मात्र हैन ती संस्थापकमध्ये कतिपयलाई त यससित कुनै चासो नै पनि छैन र भए पनि ऐले काकासमा उमेद्वार नै भए पनि मतले पनि जित्न सक्दैनन् । संस्थापक भएकोले उनीहरुलाई र मलाई नै समेत अनेसासको विधानमा कुनै पद वा अधिकार त्यस्तो केही आरक्षित पनि छैन । सामाजिक संस्था भनेका सुरुका २, ४ जना भेट हुन सम्भव हुनेले सुरु गरिदिने हो पछि मान्छे बढ्दै गएर संस्था ठूलो हुनेहो । त्यसमा सुरुका संस्थापक हुँ भनेर संस्थालाई नै प्राइवेट बनाउन खोज्नुहुन्न र त्यो कसैको प्राइवेट हुन्न र कसैले त्यसो हुन पनि दिन्न । त्यसैले अनेसासमा होमनाथ सुवेदी लगायतका प्रारम्भका संस्थापकहरु पनि अरु सदस्य जस्तै हुन् । अरु सदस्यले जस्तै समान हक र अधिकारको उपभोग गर्दछन् ।

पि एन एन : प्रारम्भमा तपाईसित भएका २० जना संस्थापक को को हुनुहुन्थ्यो र के उहाँहरु अझै सक्रिय हुनुहुन्छ ?

होमनाथ : अनेसासको स्थापनामा प्रारम्भमा बौद्धिक तथा भौतिक तवरमा काम गर्ने संस्थापक सदस्यहरु हुनुहुन्छ : डा.विष्णु पौडेल, डा. अमर गिरी, डा.हरिहर भट्टर्राई, राम मालाकार, डि.बी. तामाङ्ग, प्रकाश सुवेदी, अच्युत श्रेष्ठ, पुरुषोत्तमसुवेदी, धन थापा, कल्पना सुवेदी, लव गाउँले, कल्पना सत्याल, पुरु घिमिरे, नन्दा सुवेदी, राजु श्रेष्ठ, वासु सत्याल, रिषिनाथ सुवेदी, माधव प्रसाद शर्मा, शिवप्रसाद सत्याल, होमनाथ सुवेदी । यिनैमध्येबाट विधान परिषद गठन गरिएको थियो र ती ११ जनालाई विधान मस्यौदा गरेको कारणले संस्थापक भने पनि खास काम गर्ने प्रथम व्यक्तिहरु माथिका २० जना सबै हुन् ।
जहाँसम्म सक्रियताको प्रश्न छ कतिपय संस्थापकहरु त काकासको अध्यक्ष वा पदाधिकारी भएर पनि काम गरेका छन् भने कतिपयले काकासमा काम गर्न चाहेर पनि संस्थापक भए पनि निर्वाचन फेस गर्नुपर्ने भएकोले निर्वाचित हुन सकेका छैनन् । ती संस्थापकहरु प्रारम्भको पहिलो वर्षउनीहरुकै भरोषामा बितेकोले यिनीहरुलाई काकासमा काम गर्न चाहे र चुनाउमा जित्न सके एक वर्षकाम गरिसकेको मानेर उमेद्वार हुनभने दिने प्रचलन छ यो त एक वर्षकुनै पनि तहको काकासमा रहेर काम गरेका हरएक अनेसासका पदाधिकारीले यो अधिकार पाएका छन् । यो कुनै ठूलो कुरा भएन । त्यो चुनाउ लड्न पाउने अधिकार बाहेक उनीहरुलाई अरु केही सुविधा छैन र कसैको केही विशेष चासो पनि छैन । कतिपय त काम गर्ने फर्ुसद छैन भनेर पन्छिएका पनि छन् । जे भए पनि संस्थापकहरुलाई कुनै पनि अधिकार विधानमा आरक्षित छैन । उनीहरु पनि अरु सदस्य सरह नै हुन् । संस्थापकभन्दा पछि आउने कतिपय सदस्यहरुले संस्थापकले भन्दा बढी काम गरेका छन् र बढी गर्नेहरुको सम्मान हुनु राम्रो हो, त्यस्तै मेरै काम गर्राई पनि संस्थापक भएको नाताले हैन कि एक कार्यकर्ताको हैसियतले काम गरेको हुँ । कुनै संस्थापकले वा सदस्यले राम्रो र धेरै काम गर्छ भने त्यसको वदला उसले सम्मान इज्यत पाउन सक्छ तर संस्था उसको प्राइवेट हुदैन, हुनु पनि हुन्न ।

पि एन एन : सोध्नुपर्ने प्रश्नहरु त अरु पनि धेरै थिए यसपटक समयाभावले म प्रश्न यही रोक्छु । यहाँले आफ्नो अमूल्य समय दिनुभएकोमा आभार व्यक्त गर्छर्ुु अन्तमा यहाँले अरु कुरा केही भन्नु छ कि हाम्रा पाठकहरुलाई ?

होमनाथ : मेरो दृष्टिमा अनेसासको मिशन भनेको नेपाली डायस्पोरालाई नेपाली जनजातिको एक बोर्डरलेस राष्ट्र बनाउनु हो । जहाँ सम्पर्ूण्ा नेपाली भाषासेवी साहित्यकार तथा भाषाप्रेमीहरु अटाउन प्रोत्साहित हुन्छन् । यसको उत्थान नेपाली डायस्पोराको उत्थान हो भने नेपाली डायस्पोरामा भएका सबै संस्था यसका परिपोषक नै हुन् । यसका संंंस्थापक संचालक तपाईहरुलाई म तपाईहरुको नेपालका भाषा र साहित्यको संस्थागत विकासको लागि उत्तरोत्तर प्रगति गर्न सफलता मिलोस् भन्ने कामना गर्दछु । प्रबासी नेपाली डटकमको योगदान अतुलनीय छ । यसको निरन्तरता रहिरहोस् । यो अन्तर्वार्ताको लागि धन्यवाद ।

पि एन एन : धन्यबाद ।

Pls, click Here

साउदी अरेविया स्थित दमामको नेपालीहरुको सबै भन्दा जेठो संस्था प्रवासी नेपाली सेवा समितिले आफ्नो १० औं वाषिर्क उत्सव तथा महाधिवेशन भव्यताको साथ सम्पन्न गरेको छ । साउदी अरेवियाको लागी पहिलो लोकतान्त्रीक राजदुत श्री हमिद

Darsakharu
अन्सारीको प्रमुख आतिथ्य तथा निवर्तमान अध्यक्ष श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूको सभापतित्वमा दमाम स्थित एक हलमा सम्पन्न उक्त कार्यक्रममा नेपाली दुताबास साउदी अरेवियाको लागी प्रथम सचिव लोक बहादुर थापा, पुष्पराज भटर्राई, गैर आवसीय नेपाली संघ, राष्ट्रिय समन्वय समिति साउदी अरेवियाका अध्यक्ष श्री गोपाल घिमिरे लगायत विभिन्न संघ संस्थाको प्रतिनिधीर्,र् इन्जीनियर, व्यापारी, साहित्यकार, पत्रकार, लेखक आदिको उलेखनीय उपस्थिती रहेको थियो ।

Hamid Ansari
उक्त कार्यक्रममा स्वागत मन्तव्य श्री टिका रिजाल ज्यूले, प्रवासी नेपाली सेवा समितिको विगत देखी वर्तमान सम्मको गतिविधी सम्बन्धी तारा नाथ भण्डारी ज्यूले प्रकास पार्नु भएको थियो भने प्रतिबेदन महा सचिव श्री हेम कुमार खड्का ज्यूले प्रस्तुत गर्नु भएको थियो ।

Lok Bahadur Thapa

त्यसैगरि कुल चालु बचत साउदी रियाल ७,८७० रहेको आर्थिक प्रतिबेदन कोषाध्यक्ष्य श्री अञ्जान पोखरेल ज्यूले प्रस्तुत गर्नु भएको थियो । कार्यक्रमलाई रोचक र मनोरञ्जन पर्ुण्ा बनाउनलाई गाएककारहरु तिलक गुरुङ्ग, छन्तबहादुर कार्की र रोम थापा मगरले आफ्नो सुरीलो भाकाहरुमा हललाई गुन्जयमान पारेको थियो । उक्त गितहरु प्रस्तुत गर्दा अतिथी लगाएत अन्य उपस्थितीहरु स्टेजमा आएर नाचेको पाईन्थ्यो । कार्यक्रम अञ्जान पोखरेल ज्यूले सञ्चालन गर्नु भएको थियो ।

Pusparaj Bhattarai
मन्तव्य दिने वक्तहरुमा गोपाल घिमीरे, रविन्द्र बराल, डा. वाई वि क्षेत्रीर्,र् इ. धरम के सी, राजपती गुरुङ्ग, दर्ुगा गुरुङ्ग लगाएतले कार्यक्रमको सफलताको कामनाको साथै साउदी अरबमा नेपालीहरुले भोग्नु परेको समस्याहरुमाथी प्रकास पार्नु भएको थियो । उक्त अबसरमा समाज सेवामा उत्कृष्ट योगदान पुर्‍याए बापत श्री यम बहादुर लिम्बुलाई प्रशंसा पत्रद्वारा सम्मान गरिएको थियो ।

Taranath Bhandary त्यस पछि पहिलो चरणको कार्यक्रमको समापनको घोषणा श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूले गर्नु भयो र श्री मोती गिरीको संयोजकत्वमा मोहन पाठक र रमेश ठकुरीको एक निर्वाचन मण्डल बनाई नयाँ कार्य समिति बनाउन जिम्मा दिएको थियो उक्त निर्वाचन मण्डलले तारा नाथ भण्डारीको अध्यक्षतामा ९ सदसीय केन्द्रिय समिति बनाएको छ । तर नव निर्वाचित सबै केन्द्रिय समितिहरुमा पुरानै अनुहार रहेको छ ।

Gopal Ghimireजस अनुसार अध्यक्ष श्री तारा नाथ भण्डारी, उपाध्यक्ष्य श्री टिका रिजाल, महा सचिव श्री हेम कुमार खड्का, सचिव श्री विष्णु अधिकारी, कोषाध्यक्ष श्री अञ्जान पोखरेल, सदस्यहरुमा श्री भरत के सी, श्री यम बहादुर लिम्बु, श्री लेखनाथ योगी, श्री मेघराज दहाल रहेका छन ।

Dr. Y. B. Chhetri

उक्त नयाँ कार्य समितिको अध्यक्षलाई जेष्ठ सदस्य डा. युद्व बहादुर क्षेत्रीले शपथ ग्रहण गराउनु भएको थियो भने अन्य सदस्यहरुलाई अध्यक्षले गराउनु भएको थियो ।

Anjan Pokhrel
मन्तब्यको क्रममा पुष्प राज भटर्राईले भागेर र भगाउने कामको बन्देज गर्नको लागी सबैले सहयोग गर्नु पर्नेमा जोड दिएको थियो । साउदीमा हाउसमेडको काममा आउने नेपाली महिलाहरुको पनि धेरै समस्या भएकोले ध्यानाकर्षा गराउनु भएको थियो ।

See off to Lok Bahadur Thapa

त्यसै गरी प्रथम सचिव लोक बहादुर थापाले बैदेशीक रोजगारलाई परिमार्जीत गर्नुपर्ने नेपाल सरकारको एक जना साथी घर पठाउ अभियान सफल पार्न सबैले प्रयास गर्नु पर्ने आदि बिषयमा प्रकास पार्नु भएको थियो । साथै आफु नेपाल र्फकन लागेकोले ४ बर्षो दौरानमा साउदी अरेवियामा स्थापित संघ संस्थाहरुले गरेको सहयोगको लागी धन्यबाद पनि दिनु भएको थियो ।

कार्यक्रमको अन्तमा लोक बहादुर थापालाई प्रवासी नेपाली सेवा समितिको तर्फाट उपहार स्वरुप बिदाई गरेको थियो । मन्तब्यकै क्रममा महामहिम हमिद अन्सारी ज्यूले धेरै लामो समय देखी उक्त संस्थाले नेपालीहरुको समस्यामा पुर्‍याएको योगदानको प्रशसा गर्नु भएको थियो । साथै आफुले प्रवासी नेपालीहरुको हितको साथै देशको हितको लागी प्याकेज कार्यक्रम लिएर आएको स्पष्ट पार्नु भएको थियो र डोल्मा शर्ेपालाई मृत्यु दण्डबाट बचाउन प्रयास भईरहेको जानकारी गराउनु भएको थियो ।
कार्यक्रमको अन्तमा सभापति श्री कुल प्रसाद कार्की ज्यूले कार्यक्रम सफल पार्नलाई आ आफ्नो क्षेत्रबाट सहयोग पुर्‍याउने सबैलाई धन्यबाद दिदै कार्यक्रम समापन भएको घोषणा गर्नु भएको थियो ।

गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय समन्वय परिषद साउदी अरेवियाको केन्द्रीय बोर्डको अध्यक्ष श्री गोपाल घिमीरे ज्यूको सभापतित्वमा सञ्चालीत उक्त स्वागत तथा विदाई समारोहमा रियाद स्थित एक हलमा नेपाली दुताबास परिवार, एनआरएनए केन्द्रीय बोर्डका सदस्यहरु, सल्लाहकार बोर्डका सदस्यहरु, विभिन्न संघ संस्थाका प्रमुख तथा प्रतिनिधीहरु, बुद्विजिबी, पत्रकार, लेखक, साहित्यकार, ब्यापारी, कलाकार, र्सबसाधारण १०० औं ब्यक्तिहरुको उपस्थिीतिमा एक समारोह विच गैर आवसीय नेपाली संघ राष्ट्रिय परिषद साउदी अरेवियाको केन्द्रिय बोर्डको अध्यक्ष श्री गोपाल घिमीरे ज्यू र आईसीसी सदस्य श्री राम बहादुर बेलबासे ज्यूले संयुक्त रुपमा पुश्प गुच्छाहरु प्रदान गरेर औपचारिक रुपमा स्वागत गरिएको थियो उक्त स्वागत समारोहमा सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उठेर सम्मानपर्ुव तालिको गडगडाहटले हलनै गुन्जयमानहुने गरि स्वागत गरिएको थियो ।
उक्त अबसरमा ४ बर्षसम्म नेपालीहरु म्ााझ रहेर नेपालीहरु आपत विपतमा परेको बेला सक्दो सहयोग पुर्‍याउनुहुने द्वय प्रथम सचिव श्री लोक बहादुर थापा र विश्वनाथ पनेरु ज्यूलाई वहाँहरुले प्रवासी नेपालीहरुलाई गर्नुभएको सहयोगको उच्च मुल्याङ्कन गर्दै सम्पर्ुण्ा संघ संस्थाको प्रतिनिधीत्व गर्दै एनआरएनए साउदी अरेवियाको तर्फाट प्रशंसा पत्र प्रदान गएकिो थियो साथै उक्त विदाई समारोहमा पनि सम्पर्ुण्ा उपस्थित महानुभाबहरुले उठेर तालीको गडगडाहटमा विदाई गरिएको थियो । उक्त स्वागत तथा विदाई समारोह कार्यक्रम एनआरएनए साउदी अरेवियाका सचिव तथा प्रवासी नेपाली डट कम्का निर्देशक श्री सागर श्रेष्ठले सञ्चालन गर्नु भएको थियो ।
उक्त स्वागत तथा विदाई समारोहमा स्वागत मन्तब्य अब्दुल्ला गुरुङ्ग ज्यूले दिनु भएको थियो । एनआरएनएको बारेमा बृस्तृत जानकारी आईसीसी सदस्य श्री राम बहादुर बेलबासे ज्यूले दिनु भएको थियो भने दमाम क्षेत्रमा स्थापित सम्पर्ुण्ा संघ संस्थाको प्रतिनिधीत्व गर्दै श्री हरि घिमीरे ज्यूले शुभ कामना दिनु भएको थियो भने रियाद क्षेत्रको तर्फाट श्री भिम बहादुर थापाले दिनु भएको थियो । त्यसै गरि श्री अजिर रहमान ज्यूले स्लामिकहरुको तर्फाट शुभकामना दिनु भएको थियो भने स्लामिक कानुनहरुको बारेमा श्री सलिम साजीद ज्यूले प्रकाश पार्नु भएको थियो । उक्त अबसरमा प्रवासी नेपालीहरुलाई साथै एनआरएनए साउदी अरेवियालाई श्री लोक बहादु थापा र विश्व पनेरु ज्यूले विशेष धन्यबाद दिनु भयो र जहाँ भए पनि जहिले पनि सम्झना र सहयोग भईरहने प्रतिबद्वता जनाउनु भएको थियो ।
कार्यक्रममा सागर श्रेष्ठ ज्यूले सम्पर्ुण्ा प्रवासीहरुको साझ समस्याहरु बुँदागत रुपमा प्रस्तुत गर्दै दुताबासको ध्यानार्कषण गर्नु भएको थियो । मन्तब्यको क्रममा साउदी अरेवियाको लागी जनदुत श्री हमिद अन्सारी ज्यूले रात दिन खटेर भएपनि आफुले सकेजति सबै समस्याहरु हलगर्ने प्रतिबद्वता जनाउनु भएको थियो । वहाँले अब म शाही दुत होईन जतनताको दुत हुँ म यहाँ भाषण भन्दा बढि काम गर्न चाहान्छु तंपाईहरुको साथ चाहिन्छ भन्नुभयो । वहाँले विचविचमा गहकिला मनैछुने र्साईरिहरु हिन्दीमा प्रस्तुत गर्दै त्यसलाई नेपालीमा पनि उल्था गर्दै देश विकास र प्रवासी नेपालीहरुको आर्थिक स्थिती कसरी उकास्न सकिन्छ भनेर आफ्नो विचार पनि राख्नु भएको थियो । साउदी अरेवियाको उच्च पदाधिकारीहरु संग भेट गरेर विभिन्न प्रस्ताबहरु राखिसकेको समेत खुलासा गर्नु भएको थियो ।
कार्यक्रमको अन्त्यमा कार्यक्रमका सभापति श्री गोपाल घिमीरे ज्यूले उक्त कार्यक्रम सफल बानाउनलाई आ आफ्नो क्षेत्रबाट योगदान दिनुहने सम्पर्ुण्ा महानुभाब साथै विशेष धन्यबाद स्लामिक सेन्टरका मित्रहरुलाई दिनु भएको थियो । दुताबास र एनआरएनएको समझदारीमा मिलेर जस्तोसुकै समस्यापनि हल गर्न सक्ने भएको हुदा सबैलाई एनआरएनएमा सदस्याता समेत लिनहुन अनुरोध गर्नु भएको थियो ।
औपचारिक रुपमा कार्यक्रमको समापन पछी काँस्की पोखरा निवासी दिल्ली राम भण्डारी आफुले सम्झौता गरे बमोजीमको तलब नदिए पछि भागेर अर्कैठाउमा कामगर्ने क्रममा दर्ुघटना भई बैसाखिको भरमा जीउदो लासलिएर बाँचीरहेकोले आफु नेपाल र्फकन चाहेको तर आफु संग राहदानी र नेपाल सम्म पुग्ने खर्च नभएकोले सहयोगको लागी दुताबासलाई आग्रह समेत गर्नु भएको थियो । अन्तमा चियापान समारोहको साथ कार्यक्रम बेलुकाको करिब ७ः३० बजेतिर सकिएको थियो ।